Golf van Venere

Golf van Venere
De baai gezien vanaf de abdij
Locatie	Abruzzen,  Italië
Zee	Adriatische Zee
Coördinaten	42° 16′ NB, 14° 31′ OL
Type	Golf
Plaatsen	Fossacesia
Vernoemd naar	Abdij van San Giovanni in Venere
Detailkaart
Portaal    Geografie

De Golf van Venere (Italiaans: Golfo di Venere) is een baai in de zuidelijke Adriatische Zee voor de kust van de Abruzzen, Italië. De baai ligt langs de Costa dei Trabocchi, en strekt zich uit over ongeveer 2 kilometer op het grondgebied van de gemeente Fossacesia (provincie Chieti). Het dankt zijn naam aan de abdij van San Giovanni in Venere, gelegen op een heuvel met uitzicht op Fossacesia en de golf.

Lokale historici zoals Domenico Romanelli, Domenico Priori en Antonio Ludovico Antinori melden dat de locatie in de Romeinse tijd een kleine haven was die bekend stond als 'Vicus Veneris' met een tempel gewijd aan de godin Venus, waarop in de 11e eeuw de benedictijnenabdij werd gebouwd. In de privileges van Alexander III en Paschalis II worden de kusteigendommen van het klooster genoemd, die zich uitstrekken tot in het binnenland tot aan de Sangro-vallei en langs de kust tot aan Ortona en Santo Stefano in Rivomaris (Casalbordino).

Sinds de Middeleeuwen en vooral in de zomer van 1566 was het schiereiland het doelwit van aanvallen van piraten door de Turken, waardoor het klooster van San Giovanni meerdere malen werd geplunderd.

Onlangs, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het uitgeroepen tot een plek die vrij was van geallieerde bombardementen vanwege het nationale pandrecht op het benedictijnse klooster, hoewel het enige schade had opgelopen. In de jaren 1970 werd een project voorgesteld om de uitgestrekte olijfgaard te verkavelen voor de bouw van woonflats, wat leidde tot fel protest van lokale culturele figuren zoals dokter Beniamino Rosati, Corrado Marciani en Emiliano Giancristofaro, die vochten om dit resultaat te voorkomen. Uiteindelijk besloten ze om in de Abruzzen de afdeling “Italia Nostra” op te richten in Lanciano, met Elena Croce als beschermvrouwe, om het landschap van de Abruzzen te beschermen tegen speculatie. Ze vochten ook tegen de toewijzing van gebieden in het Nationaal park Abruzzo en tegen het project van een olieraffinaderij in de Val di Sangro, de “Sangro chimica”.

Sinds de 18e eeuw bevonden zich aan de kust van de Golf, de zogenaamde Costa dei Trabocchi, een aantal visserstrabocchi, die onlangs een symbool zijn geworden van het lokale landschap en een bestemming voor toerisme, vooral met de ontwikkeling rond het voorgebergte van het gehucht Fossacesia Marina.