Günter Benkö

Günter Benkö
Benkö in 2009
Benkö in 2009
Volledige naam Günter Benkö
Geboortedatum 12 juli 1955
Geboorteplaats Oberwart, Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Sportieve informatie
Functie Scheidsrechter
Aangesloten bij ÖFB, UEFA, FIFA
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Günter Benkö (Oberwart, 12 juli 1955) is een Oostenrijks voormalig voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en UEFA tussen 1991 en 2000. Ook leidde hij tussen 1990 en 2000 wedstrijden in de Bundesliga.

Op 19 oktober 1991 leidde Benkö zijn eerste wedstrijd in de Oostenrijkse nationale competitie. Tijdens het duel tussen Admira/Wacker en Vorwärts Steyr (2–1) trok de leidsman viermaal de gele kaart.[1] In Europees verband debuteerde hij op 11 augustus 1994 tijdens een wedstrijd tussen Tiligul Tiraspol en Omonia Nicosia in de voorronde van de Europacup II; het duel eindigde in 0–1 en Benkö gaf driemaal een gele kaart.[2] Zijn eerste interland floot hij op 17 augustus 1994, toen Denemarken met 2–1 won van Finland door doelpunten van Brian Laudrup en Morten Wieghorst en een tegentreffer van Kim Suominen. Tijdens deze wedstrijd hield de Oostenrijker zijn kaarten op zak.[3]

Benkö stond op de lijst van scheidsrechters voor het WK 1998, waar hij twee groepswedstrijden leidde. In 1999 werd Benkö aangesteld als scheidsrechter voor de finale van de Europacup II tussen Lazio en RCD Mallorca. De Italiaanse club won met 2–1 en de Oostenrijker gaf viermaal geel.[4] Een jaar later werd hij opgenomen op de lijst van scheidsrechters voor het EK 2000. Op dit toernooi leidde hij twee groepswedstrijden en de halve finale tussen Frankrijk en Portugal (2–1).[5] Na het EK werd Benkö gekozen tot beste scheidsrechter van het toernooi.[6]

Interlands

Datum Plaats Wedstrijd Uitslag Competitie Kreeg geel Kreeg voor de tweede keer geel en dus rood Weggestuurd
17 augustus 1994Kopenhagen, DenemarkenVlag van Denemarken Denemarken – Finland Vlag van Finland2 – 1Vriendschappelijk000
21 december 1994Pescara, ItaliëVlag van Italië Italië – Turkije Vlag van Turkije3 – 1Vriendschappelijk200
27 maart 1996Londen, EngelandVlag van Engeland Engeland – Bulgarije Vlag van Bulgarije1 – 0Vriendschappelijk300
1 september 1996Kalamáta, GriekenlandVlag van Griekenland Griekenland – Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina (1992-1998)3 – 0WK 1998 kwalificatie500
4 juni 1997Nantes, FrankrijkVlag van Engeland Engeland – Italië Vlag van Italië2 – 0Vriendschappelijk600
14 juni 1997Katowice, PolenVlag van Polen Polen – Georgië Vlag van Georgië3 – 0WK 1998 kwalificatie400
6 september 1997Bakoe, AzerbeidzjanVlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan – Noorwegen Vlag van Noorwegen0 – 1WK 1998 kwalificatie100
15 november 1997Brussel, BelgiëVlag van België België – Ierland Vlag van Ierland2 – 1WK 1998 kwalificatie201
13 juni 1998Lyon, FrankrijkVlag van Zuid-Korea Zuid-Korea – Mexico Vlag van Mexico1 – 3WK 1998301
26 juni 1998Lyon, FrankrijkVlag van Japan Japan – Jamaica Vlag van Jamaica1 – 2WK 1998300
26 maart 1999Saint-Denis, FrankrijkVlag van Frankrijk Frankrijk – Oekraïne Vlag van Oekraïne0 – 0EK 2000 kwalificatie200
8 september 1999Warschau, PolenVlag van Polen Polen – Engeland Vlag van Engeland0 – 0EK 2000 kwalificatie501
11 juni 2000Brugge, BelgiëVlag van Denemarken Denemarken – Frankrijk Vlag van Frankrijk0 – 3EK 2000100
19 juni 2000Brussel, BelgiëVlag van Turkije Turkije – België Vlag van België2 – 0EK 2000401
28 juni 2000Brussel, BelgiëVlag van Frankrijk Frankrijk – Portugal Vlag van Portugal2 – 1EK 2000701
2 september 2000Istanbul, TurkijeVlag van Turkije Turkije – Moldavië Vlag van Moldavië2 – 0WK 1998 kwalificatie100

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.