Frank Arnesen

Na een jaar gymnasium ging Arnesen direct werken. Als jonge, onbekende voetballer van de Deense club Fremad Amager werd hij op 20 november 1975 samen met Søren Lerby door AFC Ajax gekocht. Hun contracten gingen in per 1 december 1975. Arnesen debuteerde onder trainer Rinus Michels op 7 maart 1976 uit tegen FC Utrecht (1-1). Arnesen maakte bij Ajax ook Tomislav Ivić (1976-1978), Cor Brom (1978-1979) en Leo Beenhakker (1979-1981) mee als hoofdtrainers, en tenslotte Aad de Mos als interim-trainer (maart 1981-juni 1981).

In de zes seizoenen Ajax speelde Arnesen 209 wedstrijden waarin hij 75 keer scoorde. Hij werd landskampioen in de seizoenen 1976/77, 1978/79 en 1979/80 en won de KNVB beker in mei 1979 (FC Twente werd in een finale over twee wedstrijden met 1-1 en 3-0 verslagen). In de meimaanden van 1978, 1980 en 1981 werd de bekerfinale verloren van respectievelijk AZ '67 (0-1), Feyenoord (3-1) en opnieuw AZ '67 (1-3). In de lente van 1980 haalde Arnesen met Ajax, na onder meer het Franse RC Strasbourg uitgeschakeld te hebben (0-0, 4-0), de halve finale van de Europacup I, waarin Ajax door het Britse Nottingham Forest nipt werd uitgeschakeld (uit 2-0 verlies, thuis 1-0 zege). In de verkiezingen van de Ballon d'Or 1980 behaalde Arnesen de 22e plaats.

Arnesen ontpopte zich bij Ajax tot een zwervende, multipositionele aanvallende middenvelder, vooral op rechts en centraal. In constructief en offensief opzicht was Arnesen een complete voetballer, met techniek, spelinzicht, loopvermogen en ijver en een groot scorend vermogen. Hij had oog voor de vrije ruimte en omspeelde tegenstanders zowel over de grond (niet alleen middels 1-2's en dribbels), als met lobs/boogballen. Arnesen was samen met Tscheu La Ling en Simon Tahamata een van de smaakmakers bij Ajax in de periode 1975/76-1980/81. In de zomer van 1980, bij de start van zijn laatste seizoen bij Ajax (1980/81), volgde Arnesen de naar Vancouver Whitecaps vertrokken Ruud Krol op als aanvoerder.

In de zomer van 1981 werd Arnesen door Valencia CF gekocht voor 900.000 gulden. In seizoen 1981/82 streed Valencia langdurig om de eerste plaats. De fans waardeerden Arnesen's dribbelvaardigheden en zijn mooie afwerking. In 32 duels scoorde middenvelder Arnesen dertien maal. Uiteindelijk eindigde Valencia als vijfde van de achttien clubs in de hoogste Spaanse divisie, acht punten achter kampioen Real Sociedad. De kentering kwam na een aanvankelijk onschuldige knieblessure van Arnesen, die ontstond na het opstaan uit een stoel. Ongepaste behandelingen verergerden het knieprobleem. Arnesen kwam in het seizoen 1982/83 niet tot spelen. Zijn ploeg vocht dat seizoen tegen degradatie en eindigde op een vijftiende plaats.

Arnesen stond in de zomer van 1983 in de belangstelling van Ajax, maar vanwege zijn medische problemen durfde het Ajax-bestuur de aankoop niet aan. Uiteindelijk verhuisde hij naar RSC Anderlecht, dat in de Belgische competitie in 1983/84 in de top als tweede eindigde en in 1984/85 landskampioen werd. Arnesen behaalde met RSC Anderlecht de finale van de UEFA Cup 1983/84, die verloren werd na strafschoppen tegen het Engelse Tottenham Hotspur FC. In 1983/84 speelde Arnesen slechts 12 competitieduels, maar hij speelde wel vrijwel alle Europa Cup III-wedstrijden. In 1984/85 was Arnesen een van de spelers, die het grootste aandeel had in het Belgisch kampioenschap van Anderlecht: hij speelde 27 duels, waarin hij 10 keer scoorde.

In november 1985 werd Arnesen voor 600.000 gulden door PSV gekocht, dat Ajax te snel af was. In Eindhoven kende Arnesen drie succesvolle seizoenen. Zowel in 1986, 1987 en 1988 werd het landskampioenschap behaald. In 1988 won hij ook de KNVB beker en maakte hij deel uit van het team dat de Europacup I veroverde. De finale in mei 1988 tegen Benfica moest Arnesen wegens een blessure missen.

• UEFA Europees Kampioenschap Team van het Toernooi: 1984
• Danish Football Hall of Fame