Europese Vrije Alliantie

Europese Vrije Alliantie EFA
Personen
Voorzitter	Lorena Lopez de Lacalle (EA)
Secretaris - Generaal	Jordi Solé Ferrando (ERC)
Zetels
Europees parlement	8 / 720
Europese Commissie	0 / 27
Europese Raad	1 / 27
Europese lagere huizen	41 / 6.229
Europese hogere huizen	16 / 1.458
Geschiedenis
Opgericht	9 juli 1981
Algemene gegevens
Actief in	Europees Parlement
Hoofdkantoor	Boomkwekerijstraat 1 1000, Brussel, België
Aantal leden	2 (2025)
Ideologie	Regionalistisch, Autonomistisch, Progressief Nationalistisch
Kleuren	​ Paars
Jongeren­organisatie	European Free Alliance Youth
Wetenschappelijk bureau	Coppieters Foundation
Europese fractie	Groenen/VEA (4/7) ECH (3/7)
efaparty.eu
Portaal    Politiek Europese Unie

De Europese Vrije Alliantie (EVA) is een Europese politieke partij, die streeft naar maximale autonomie voor de volkeren en regio's in Europa. In de Europese Vrije Alliantie zijn zo'n 40 regionalistische dan wel autonomistische democratische partijen verenigd uit meer dan tien lidstaten van de Europese Unie.

Voordat de Europese Vrije Alliantie in 1981 werd opgericht zaten de verschillende regionalistische partijen verspreid over andere fracties in het Europees Parlement. Bij de eerste Europese verkiezingen in 1979 behaalde vier regionalistische partijen vijf verkozen. Maar zowel de Volksunie (Onafhankelijken), FDF/RW (Niet-ingeschrevenen), Südtiroler Volkspartei (EVP) als de Scottish National Party (EPD) kwam in verschillende fracties terecht. In 1981 besloten de Volksunie, FNP, Onafhankelijke Fianna Fáil, PDG, POBL en de A-LAN samen met drie observerde leden (UPC, POC en CDC) om de EVA op te richten. Echter bleven de leden in het parlement in verschillende fracties zetelen. Ook na de verkiezingen van 1984 bleef de partij verdeeld onder verschillende fracties. Pas na de verkiezingen van 1989 verenigden de EVA zich in de zogenaamde Regenboogfractie. Deze fractie telde 13 leden. Echter, parlementsleden van de regionalistische partijen Batasuna, CiU en de Südtiroler Volkspartei weigerden om toe te treden tot de fractie. Na de verkiezingen van 1994 verloor de Regenboogfractie 10 zetels. De overige drie leden sloten zich vervolgens aan bij de Europese Radicale Alliantie. Na de verkiezingen van 1999 maakte de EVA deel uit van de fractie van De Groenen/Vrije Europese Alliantie, om in groter verband meer toegang te hebben tot parlementaire commissies. Op 26 maart 2004 werd EVA opgericht als politieke partij, overeenkomstig de nieuwe EU-richtlijn en op 13 oktober werd EVA door de Europese Unie als Europese politieke partij erkend.

De EVA staat voor "een Europa van vrije volkeren, gebaseerd op het principe van subsidiariteit, die geloven in solidariteit met elkaar en met de volken van de wereld."

Zij streeft de volgende doelen na:

• de bescherming van mensenrechten en rechten van volkeren;
• milieubescherming en een duurzame ontwikkeling;
• de bouw van een rechtvaardige samenleving met politieke solidariteit die vooruitgang, sociale cohesie en gelijke kansen stimuleert;
• de heroriëntatie van de Europese Unie, die te veel is beïnvloed door haar economische oorsprong en die te veel nadruk legt op liberalisatie, concurrentie en centralisatie;
• het uitoefenen van democratische politieke activiteiten op een geweldloze wijze;
• de afschaffing van kernenergie en de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen;
• het zeker stellen van de deelname van regio's met constitutionele bevoegdheden in de besprekingen van de Raad van de Europese Unie die betrekking hebben op zaken die onder de wettige competentie van die regio's vallen, teneinde de erkenning van historische naties en regio's te bevorderen;
• een directe toegang voor historische naties en regio's tot het Hof van Justitie;
• democratische hervormingen van de Europese instellingen en de versterking van de rol van het Comité van de Regio's;
• het verdedigen en handhaven van de taalkundige en culturele verscheidenheid van de EU.

Op 26 maart 2010 koos de algemene vergadering van de EVA Eric Defoort tot nieuwe voorzitter^[1]. Defoort volgt Nelly Maes van de verdwenen Sociaal-Liberale Partij^[2] op.

Als geregistreerde Europese politieke partij heeft de partij recht op Europese publieke financiering, die de partij onafgebroken sinds 2004 heeft ontvangen.^[3]

Hieronder staat de ontwikkeling van de Europese publieke financiering die de partij heeft ontvangen.

In overeenstemming met de Verordening inzake Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen, werft de partij ook private fondsen om haar activiteiten mede te financieren. Vanaf 2025 moeten Europese partijen ten minste 10% van hun vergoedbare uitgaven uit particuliere bronnen halen, terwijl de rest kan worden gedekt met Europese overheidsfinanciering.^[a]

Hieronder staat de ontwikkeling van de bijdragen en donaties die de partij heeft ontvangen.^[4][5]

• Officiële website