Ebissé Wakjira
| Ebissé Wakjira | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboorteplaats | Ethiopië | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | redacteur, podcast-maker | |||
| ||||
Ebissé Wakjira[noot 1] (Ethiopië[2]) is een Nederlandse redacteur, schrijver en podcastmaker.[1][3]
Wakjira kwam op haar veertiende van Ethiopië naar Nederland.[4]
Ze is vooral bekend als een van de drie oprichters en presentators van Dipsaus, een maatschappijkritische podcast en journalistiek platform; de andere twee oprichters en presentators zijn Anousha Nzume (schrijfster, actrice en programmamaakster van Joods-Russisch-Kameroense afkomst[5][6]) en Mariam El Maslouhi (auteur en beleidsadviseur van Marokkaanse afkomst[7]). De eerste aflevering van de podcast verscheen in 2016.[8][9]
In 2018 stelde ze samen met Vamba Sherif het boek Zwart - Afro-Europese literatuur uit de Lage Landen (Atlas Contact) samen, met bijdragen van oa Heleen Debeuckelaere, Nozizwe Dube, Clarice Gargard, Sabrine Ingabire, Hélène Christelle Munganyende, Chika Unigwe, Seada Nourhussen, Anousha Nzume en Vamba Sherif. Het is de eerste bloemlezing in de Lage Landen van Nederlandstalige schrijvers uit Sub-Sahara-Afrika.[10][11] Door uitgeverij Atlas Contact werd ze benaderd met het plan voor een bundeling van zwarte auteurs, waarbij zij koos voor een focus op schrijvers met wortels in 'subsahara Afrika'.[12] Volgens Wakjira doen Afrikaanse auteurs het heel goed op de internationale boekenmarkt, maar gaat de Nederlandse uitgeverswereld zelf niet of nauwelijks op zoek naar Nederlandse schrijvers van Afrikaanse komaf.[12] Ze schreef hier ook over in een opiniestuk van haar, gepubliceerd door NRC in 2015, waarin ze ook specifiek Das Magazin en de bloemlezing De Nederlandse literatuur van de 21ste eeuw (2015, ISBN 978-90-254-4539-3, samengesteld door Nikki Brands en Wim Brands) noemde.[13]
Twee jaar later, in 2020, volgde in juli het boek De goede immigrant - 23 visies op Nederland, uitgebracht door Uitgeverij Pluim in samenwerking met Dipsaus.[14] Het boek was geïnspireerd op het boek The Good Immigrant van Nikesh Shukla, en tot stand gekomen door een crowdfunding-actie, die succesvol werd afgerond in maart 2020.[15][16][17] Het boek bevat bijdragen van Quinsy Gario (kunstenaar en antiracisme-activist), Manju Reijmer (scenarioschrijver), Nina Köll (media- en cultuurwetenschapper), Clark Accord (schrijver en visagist), Sarah Bekkali (case-worker voor mensenrechten), Mojdeh Feili (schrijver en activist), Jeanette Chedda[18] (schrijver en antivalidisme-activist), Richard Kofi (kunstenaar, curator en podcaster), Khadija Boujbira (moeder, echtgenote, feminist), Simone Zeefuik (schrijver en cultureel programmamaker), Olave Nduwanje (jurist, activist en politica), Tirsa With (spokenwordartiest en activist), Dino Suhonic (queer activist), Mia You (dichter, recensent en onderzoeker), Hasret Emine (schrijver, fotograaf en historicus), Zaïre Krieger (journalist en spokenwordartiest, Deborah Cameron (blogger en social cultureel ondernemer), Karwan Fatah-Black (historicus), Yael van der Wouden (schrijver en uitgever), Rita Ouédraogo (onderzoeker en curator), Zouhair Hammana (socioloog), Nancy Jouwe (cultuurhistoricus) en Fatima Faïd (gemeenteraadslid in de gemeente Den Haag), en de eindredactie was in handen van Sayonara Stutgard.
In datzelfde jaar, 2020, werd in oktober het boek AfroLit. Moderne literatuur uit Afrikaanse diaspora gepubliceerd bij Uitgeverij Pluim, samengesteld door Wakjira en Dalilla Hermans, met bijdragen van onder anderen Babs Gons, Chris Polanen, Esther Duysker en Lisette Ma Neza.[19][20]
Ze is als programmamaker en redactielid betrokken bij het internationale literatuurfestival Winternachten in Den Haag, georganiseerd door Writers Unlimited,[1] en was in 2020 lid van de jury van de Caine Prize for African Writing, een prijs die jaarlijks wordt toegekend aan een Afrikaanse schrijver voor een kort verhaal, geschreven in het Engels, waar ook een geldbedrag van £10.000 aan verbonden is.[21][22]
Ze werkte van 2019 tot 2021 als communicatie- en beleidsadviseur voor de Raad voor Cultuur, het wettelijke adviesorgaan van de regering en het parlement op het terrein van kunst, cultuur en media.[23][24][25] Ze was onder andere betrokken bij het advies van de Raad over de Nationale museale voorziening slavernijverleden.[26]
Als non-fictie-redacteur bij Amsterdam University Press (AUP) haalde ze de Nederlandse vertaling van de Amerikaanse bestseller Between the world and me van Ta-Nehisi Coates binnen, begeleidde ze onder andere de boeken Hallo Witte mensen! van Anousha Nzume en Witte onschuld. Paradoxen van kolonialisme en ras van Gloria Wekker.[27]
Vanuit Stichting Dipsaus organiseerde ze in 2025, samen met Karwan Fatah-Black, de lezingenreeks Een nieuwe geschiedenis van Nederland en de wereld. De eerste bijeenkomst, koloniale consumptiecultuur, met sprekers Tamira Combrink, Sithabile Mlotshwa en Marit Berends, vond plaats was in Paleis Het Loo in Apeldoorn;[28] de tweede, koloniale verlichting - een paradox, met sprekers Eulàlia Gassó Miracle, Camilla de Koning en Sibo Rugwiza Kanobana, in het Teylers Museum in Haarlem.[29]
Ze is coördinator publicaties bij Framer Framed, een Amsterdams platform voor hedendaagse kunst, visuele cultuur en kritische theorie en praktijk dat tentoonstellingen, culturele en educatieve programma's organiseert.[30] Ze is ook redacteur bij De Nederlandse Boekengids en bestuurslid van het Podcastnetwerk, lid van de raad van bestuur van Musea Bekennen Kleur en van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG).[30][31][32][33]
Noten
Referenties
- 1 2 3 Ebissé Rouw. Writers Unlimited. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Ebissé Wakjira. Dipsaus. Gearchiveerd op 12 oktober 2025. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Ebissé Wakjira. Uitgeverij Pluim. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Miluska van 't Lam, Ebissé Rouw: 'In je eentje red je het niet, zeker niet als vrouw van kleur'. Harper's Bazaar (13 oktober 2020). Gearchiveerd op 2 november 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Bonus - Zijn joden Wit? Een gesprek met Anousha Gideon Querido van Frank en Lievnath Faber. Dipsaus (podcast) (27 juli 2021). Gearchiveerd op 23 juni 2023. Geraadpleegd op 4 november 2025 – via art19.com (podcastplatform).
- ↑ Anousha Nzume. Dipsaus. Gearchiveerd op 3 december 2021. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Mariam El Maslouhi. Dipsaus. Gearchiveerd op 3 december 2021. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ 'Vrouwen van kleur worden niet vertegenwoordigd in de Nederlandse media'. Stimuleringsfonds voor de Journalistiek (3 november 2016). Gearchiveerd op 21 september 2020. Geraadpleegd op 9 september 2020.
- ↑ Maxime Smit, Niet één, maar drie plafonds doorbreken als niet-witte feminist. Trouw (14 augustus 2016). Gearchiveerd op 30 november 2020. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (en) Wakjira-Rouw. Crossing Borders. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Recensie: Zwart. Chicklit. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- 1 2 Wijbrand Schaap, 'Zwart' is unieke bundeling van 'Afropeaanse' literatuur: 'Afrikaans-Nederlandse auteurs worden direct vergeleken met zwarte Amerikaanse schrijvers.'
. Cultureel Persbureau (5 februari 2018). Gearchiveerd op 1 november 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025. - ↑ Ebissé Rouw, Literatuur blijft te wit
. NRC Handelsblad (16 mei 2015). Gearchiveerd op 10 januari 2023. Geraadpleegd op 4 november 2025. - ↑ De goede immigrant - diverse auteurs i.s.m. Dipsaus Podcast. Uitgeverij Pluim. Geraadpleegd op 5 november 2025.
- ↑ Crowdfunding De Goede Immigrant: WE DID IT!! We hebben 100% gehaald!. dipsaus.org (13 maart 2020). Gearchiveerd op 21 oktober 2020. Geraadpleegd op 20 oktober 2020.
- ↑ Boek: De goede immigrant. voordekunst. Geraadpleegd op 20 oktober 2020.
- ↑ Podcastserie 'De goede immigrant'. VPRO Gids. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Jeanette Chedda, 'Ik probeerde zo goed mogelijk te passen bij de witte norm'. Het Parool (1 augustus 2020). Gearchiveerd op 5 november 2025. Geraadpleegd op 5 november 2025.
- ↑ AfroLit: moderne literatuur uit de Afrikaanse diaspora. Afro Magazine. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Recensie. Dalilla Hermans & Ebissé Rouw (sam.): AfroLit. Mappalibri. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (en) The Prize - Previous Winners. Caine Prize for African Writing. Gearchiveerd op 8 oktober 2025. Geraadpleegd op 7 november 2025.
- ↑ (en) 2020 Judges. Caine Prize for African Writing. Gearchiveerd op 8 september 2025. Geraadpleegd op 7 november 2025.
- ↑ Werkprogramma 2019-2020 (pdf). Raad voor Cultuur. Gearchiveerd op 7 maart 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Werkprogramma 2020-2021 (pdf). Raad voor Cultuur. Gearchiveerd op 16 december 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Werkprogramma 2021-2022 (pdf). Raad voor Cultuur. Gearchiveerd op 4 november 2022. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Advies Raad voor Cultuur en Amsterdamse Kunstraad over Nationale museale voorziening slavernijverleden. Raad voor Cultuur (1 november 2021). Gearchiveerd op 24 mei 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Quinsy Gario en Seada Nourhussen, Hier zijn de Afropeanen
. OneWorld (1 februari 2018). Gearchiveerd op 31 oktober 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025. - ↑ Een nieuwe geschiedenis van Nederland en de wereld - Eerste editie: koloniale consumptiecultuur. Dipsaus (28 januari 2025). Gearchiveerd op 12 oktober 2025. Geraadpleegd op 7 november 2025.
- ↑ Een nieuwe geschiedenis van Nederland en de wereld - Tweede editie: koloniale verlichting - een paradox. Dipsaus (23 juni 2025). Gearchiveerd op 12 oktober 2025. Geraadpleegd op 7 november 2025.
- 1 2 Ebissé Wakjira. Framer Framed. Gearchiveerd op 24 januari 2025. Geraadpleegd op 1 november 2025.
- ↑ Colofon. De Nederlandse Boekengids. Gearchiveerd op 20 december 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Raad van Toezicht. Musea Bekennen Kleur. Gearchiveerd op 22 april 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen - Raad van toezicht Stichting IISG. Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis. Gearchiveerd op 7 september 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025.