Ta-Nehisi Coates
| Ta-Nehisi Coates | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 30 september 1975[1][2][3] | |||
| Geboorteplaats | Baltimore | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Howard University,[4] Baltimore Polytechnic Institute,[5] Woodlawn High School[6] | |||
| Beroep | schrijver,[7][8] journalist,[7][8] leerkracht,[4] blogger,[9] romanschrijver,[8] stripscenarist[10][8] | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Geschreven voor | The Atlantic | |||
| Werken | ||||
| Bekende werken | Between the World and Me, The Water Dancer | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | American Academy of Arts and Sciences | |||
| Prijzen en onderscheidingen | The Hillman Prize for Opinion & Analysis (2012),[11] National Magazine Award (2013),[12] George Polk prijs (2014),[13] MacArthur-lidmaatschap (2015),[14] Kirkus Prize for Nonfiction (oktober 2015),[15][16] Eisner Award for Best Limited Series (2018),[17] National Book Award (2015)[18] | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||

Ta-Nehisi Paul Coates (Baltimore, Maryland, 30 september 1975[19]) is een Amerikaanse journalist en auteur. Hij is hoogleraar aan Howard University, waar hij de Sterling Brown-leerstoel bekleedt.[20] Hij verwierf een breed lezerspubliek toen hij nationaal correspondent was bij The Atlantic. Hij wordt gezien als een van de invloedrijkste essayisten en commentatoren van de Verenigde Staten met name over de positie van de Afrikaans-Amerikaanse gemeenschap.[21][22]
Het werk van Coates is gepubliceerd in veel verschillende tijdschriften. Enkele van zijn non-fictieboeken zijn The Beautiful Struggle (2008), Between the World and Me (2015) en We Were Eight Years in Power: An American Tragedy (2017).[23][24] Between the World and Me won in 2015 de National Book Award in de categorie non-fictie.[25] Naast zijn non-fictie-werk schreef hij een een roman, The Water Dancer (2019), en twee series voor Marvel Comics: een Black Panther-serie en een Captain America-serie. In 2015 ontving Coates een MacArthur Fellowship.[26]
Biografie
Coates werd geboren in Baltimore, Maryland. Daar groeide hij ook op.[27] Zijn voornaam Ta-Nehisi is afgeleid van een oude Egyptische naam voor Nubië.[28] Zijn moeders naam is Cheryl Waters; zijn vader, William Paul Coates, was een Black Panther en de oprichter van uitgeverij Black Classic Press op, gespecialiseerd in Afro-Amerikaanse titels, met een tafeldrukpers in de kelder van het huis van de familie Coates.[23][29]
Zijn vader had in totaal zeven kinderen bij vier vrouwen; de kinderen groeiden samen op in een hecht gezin.[23] Coates woonde zijn hele jeugd bij zijn vader.[28] Hij groeide op in de wijk Mondawmin in Baltimore tijdens de crack-epidemie.[28]
Coates' interesse in literatuur werd op jonge leeftijd gewekt door zijn beide ouders.[27]
Coates studeerde aan Howard University, en vertrok voor hij was afgestudeerd om in de journalistiek te beginnen; hij is het enige kind in zijn familie zonder universitaire graad.[28]
Coates' eerste journalistieke baan was als verslaggever bij Washington City Paper.[30] Van 2000 tot 2007 werkte Coates als journalist bij verschillende publicaties, waaronder Philadelphia Weekly, The Village Voice en Time.[30] Zijn eerste artikel voor The Atlantic, This Is How We Lost to the White Man - The audacity of Bill Cosby's black conservatism (mei 2008), over Bill Cosby en het conservatisme,[31] leidde tot een aanstelling met een vaste column en een populair en invloedrijk blog voor The Atlantic.[30]
Coates werd hoofdredacteur bij The Atlantic, waarvoor hij naast zijn blog ook achtergrondartikelen schreef. Onderwerpen die door de blog werden behandeld, waren onder meer politiek, geschiedenis, ras, cultuur, sport en muziek. Zijn artikelen over ras, zoals Fear of a Black President (september 2012)[32][33] en The Case for Reparations (juni 2014)[21][34] werden goed ontvangen,[35] en leverden zijn blog een plaats op de lijst van beste blogs van 2011 van Time Magazine op[36] en de Hillman Prize for Opinion & Analysis Journalism 2012 van The Sidney Hillman Foundation.[30][37]
Coates werkte als gastcolumnist voor The New York Times, nadat hij een aanbod om daar vaste columnist te worden had afgewezen, en schreef ook voor The Washington Post, de Washington Monthly en O, The Oprah Magazine. In 2018 stopte Coates bij The Atlantic na tien jaar bij het tijdschrift.
Coates was van 2012 tot 2014 de Martin Luther King-gasthoogleraar voor schrijven aan het Massachusetts Institute of Technology.[30] Eind 2014 werd hij journalist-in-residence bij de CUNY Graduate School of Journalism,[38] en vanaf 2017 was hij distinguished writer in residence aan de faculteit van het Arthur L. Carter Journalism Institute van New York University.[39]. Vanaf 2021 was hij writer-in-residence aan het College of Arts and Sciences van Howard University en was hij hoogleraar bij diezelfde universiteit, waar hij de Sterling Brown-leerstoel bekleedt.[20]
In november 2025 was hij bij festival Crossing Border in Den Haag, waar hij in gesprek ging met Aldith Hunkar over zijn boek The Message.[27][40][41]
Boeken
The Beautiful Struggle
In 2008 publiceerde Coates The Beautiful Struggle, memoires over opgroeien in Baltimore.[42] Het boek gaat over de invloed van zijn vader W. Paul Coates, een voormalige Black Panther, de heersende straatcriminaliteit tijdens zijn jeugd en de gevolgen daarvan voor zijn oudere broer, zijn eigen moeilijke ervaringen op scholen in de omgeving van Baltimore en zijn studie aan Howard University. Rich Benjamin schreef naar aanleiding van het boek in The Guardian: "Vaderschap is een lastig onderwerp, zeker voor een auteur als Coates. (...) The Beautiful Struggle maakt een blijvend genrecliché – de vader-zoonrelatie – onverwacht en nieuw".[43]
Between the World and Me
Coates' tweede boek, Between the World and Me (2015), is geschreven in de vorm van een brief aan zijn (toen) 15-jarige zoon Samori.[21] De titel is ontleend aan een gelijknamig gedicht van Richard Wright,[44] en komt ook voor in het boek The Fire Next Time van James Baldwin.[45] Een van de aanleidingen van het boek was de dood van een studievriend, Prince Jones, die door de politie werd neergeschoten in een geval van persoonsverwisseling.[46]
Een van de thema's van het boek is het fysieke effect van slavernij, de Jim Crow-wetten en institutioneel racisme op het leven van Afro-Amerikanen.[21][47][48] Het boek won de National Book Award for Nonfiction 2015 en was een finalist voor de Pulitzer Prize for General Nonfiction 2016.[25][49][50] Het stond op de zevende plaats op de lijst van de 100 beste boeken van de 21e eeuw van The Guardian.[51] Between the world and me werd vertaald als Tussen de wereld en mij door Rutger Cornets de Groot en in 2020 uitgegeven. De vertaling was verworven door non-fictie-redacteur Ebissé Wakjira bij Amsterdam University Press (AUP).[52]
Black Panther en Captain America
In 2016 schreef Coates het zesde deel van de Black Panther-serie van Marvel Comics,[21] waarvoor hij samenwerkte met tekenaar Brian Stelfreeze.[53] Voor Black Panther: World of Wakanda - Dawn of the Midnight Angels (2016) werkte hij samen met Roxane Gay en Yona Harvey. Hij schreef ook Black Panther and the Crew, een spin-off van Black Panther, waarvan zes nummers gemaakt werden.[54]
We Were Eight Years in Power
We Were Eight Years in Power: An American Tragedy (2017) is een verzameling eerder gepubliceerde essays over de periode van acht jaar waarin Barack Obama president van de Verenigde Staten was.[55] Coates voegde essays toe die speciaal voor het boek waren geschreven, een inleiding en een epiloog. De titel van het boek is een citaat van de 19e-eeuwse Afro-Amerikaanse congreslid Thomas E. Miller uit South Carolina, die vroeg waarom witte zuiderlingen Afro-Amerikanen haatten na al het goede dat ze hadden gedaan tijdens de Reconstructie.[56] Coates beschrijft parallellen tussen die periode en het presidentschap van Obama.[56] We were eight years in power werd in 2018 vertaald als We waren acht jaar aan de macht: Een Amerikaanse tragedie door Conny Sykora.
The Water Dancer
Coates' debuutroman The Water Dancer (2019) is een surrealistisch verhaal dat zich afspeelt in de tijd van de slavernij.[57] De hoofdpersoon, Hiram Walker, heeft een fotografisch geheugen maar kan zich zijn moeder niet herinneren.[21] Hij kan mensen vervoeren over grote afstanden door middel van 'geleiding', waarbij de aarde als stof wordt gevouwen en hij via waterwegen grote gebieden kan overbruggen.[58] De roman werd geselecteerd voor Oprah's Book Club. The water dancer werd in 2020 in het Nederlands vertaald door Ton Heuvelmans als De waterdanser.
The Message
In zijn essaybundel The Message (2024) beschreef Coates de koloniale systemen die hij tegenkwam op zijn reizen naar Dakar (Senegal), Chapin (South Carolina), de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem.[41][40][59][60][61] In een van de essays beschrijft hij het systeem van apartheid dat hij aantreft in de Israëlische stad Jeruzalem; zowel voor de wet als in het dagelijks leven worden Palestijnen als tweederangsburgers behandeld.[62] De beschrijving van de Israëlische staat als een apartheidsregime leidde tot een discussie op de Amerikaanse tv waarbij het boek werd vergeleken met terroristische literatuur en Coates werden beschreven als extremist.[59][62] The message werd in 2020 uitgegeven als De boodschap, vertaald door Adiëlle Westercappel en Fannah Palmer.
Persoonlijk
Coates woont in New York met zijn vrouw, die hij ontmoette toen ze allebei student waren aan Howard University, en hun zoon.[22][63]
Prijzen
- 2012: Hillman Prize for Opinion and Analysis Journalism[64]
- 2013: National Magazine Award in de categorie 'essays en kritiek' voor Fear of a Black President[65]
- 2014: George Polk Award voor The Case for Reparations[66]
- 2015: Harriet Beecher Stowe Center Prize voor schrijven ter bevordering van sociale rechtvaardigheid voor The Case for Reparations[67]
- 2015: American Library in Paris Visiting Fellowship[68]
- 2015: National Book Award in de categorie non-fictie voor Between the World and Me[25]
- 2015: MacArthur Fellowship[26]
- 2015: Kirkusprijs voor non-fictie voor Between the World and Me[69]
- 2018: Dayton Literary Peace Prize voor non-fictie voor We Were Eight Years in Power[70]
- 2018: Eisner Award voor beste gelimiteerde serie voor Black Panther: World of Wakanda, samen met Roxane Gay en Alitha E. Martinez[71]
- 2020: British Fantasy Award in de categorie Best Newcomer (Sydney J. Bounds Award) voor The Water Dancer[72]
Bibliografie
| Jaar | Titel | Uitgever | ISBN | Vertaling (titel, jaar, uitgever, ISBN, vertaler) | Genre/notitie |
|---|---|---|---|---|---|
| 1990 | Asphalt Sketches | Sundiata Publications, Baltimore | OCLC 171149459 | Poëziebundel | |
| 2008 | The Beautiful Struggle: A Father, Two Sons, and an Unlikely Road to Manhood | Spiegel & Grau, New York | 9780385526845 | Non-fictie | |
| 2015 | Between the World and Me: Notes on the First 150 Years in America | Spiegel & Grau, New York | 9780812993547 | Tussen de wereld en mij (2020, Amsterdam University Press (AUP), 9789463728058, Rutger Cornets de Groot) | Non-fictie |
| 2017 | We Were Eight Years in Power: An American Tragedy | One World, New York | 9780399590566 | We waren acht jaar aan de macht: Een Amerikaanse tragedie (2018, Het Spectrum, 9789000360932, Conny Sykora) | Non-fictie |
| 2019 | Conduction | Kort verhaal, gepubliceerd in The New Yorker[73] | |||
| 2019 | The Water Dancer | One World, New York | 9780399590597 | De waterdanser (2020, Meulenhoff, 9789029093620, Ton Heuvelmans) | Roman |
| 2024 | The Message | One World, New York | 9780593230381 | De boodschap (2025, Bot Uitgevers, 9789083563909, Adiëlle Westercappel en Fannah Palmer) | Non-fictie |
Bijdragen aan boeken
- Best African American Essays 2010. One World, New York (2010), "A Deeper Black", 15–22. ISBN 9780553806922.
- The Best American Magazine Writing 2013. Columbia University Press, New York (2013), "Fear of a Black President", 3–32. ISBN 9780231537063.
Strips
- Black Panther vol. 6 #1–18, #166–172
- 2016 - A Nation Under Our Feet Book 1 (ISBN 9781302900533)
- 2017 - A Nation Under Our Feet Book 2 (ISBN 9781302900540)
- 2017 - A Nation Under Our Feet Book 3 (ISBN 9781302901912)
- 2017 - Avengers of the New World Book 1 (ISBN 9781302906498)
- 2018 - Avengers of the New World Book 2 (ISBN 9781302909888)
- Black Panther vol. 7, #1–25 (2018–2021)
- 2019 - Intergalactic Empire of Wakanda Part 1 (ISBN 9781302912932)
- 2019 - Intergalactic Empire of Wakanda Part 2 (ISBN 9781302912949)
- 2020 - Intergalactic Empire of Wakanda Part 3 (ISBN 9781302914462)
- 2021 - Intergalactic Empire of Wakanda Part 4 (ISBN 9781302921101)
- Black Panther: World of Wakanda #1–6
- 2016 - Vol. 1: Dawn of the Midnight Angels (ISBN 9781302906504, samen met Roxane Gay en Yona Harvey)
- Black Panther and the Crew #1–6
- 2017 - Vol. 1: We Are the Streets (ISBN 9781302908324, samen met Yona Harvey)
- Captain America vol. 9, #1–30 (2018–2021)
- 2019 - Winter in America (ISBN 9781302911942)
- 2019 - Captain of Nothing (ISBN 9781302911959)
- 2020 - The Legend of Steve (ISBN 9781302914417)
- 2021 - All Die Young (ISBN 9781302920401)
- Free Comic Book Day Vol 2018 Avengers
Artikelen (selectie)
- (januari 2006). Promises of an Unwed Father. O, The Oprah Magazine. Gearchiveerd op 19 april 2023. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (januari–februari 2009). American Girl. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (februari 2012). Why Do So Few Blacks Study the Civil War?. The Atlantic (The Civil War Issue). Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (juni 2013). How Learning a Foreign Language Reignited My Imagination: Pardon my French. The Atlantic 311 (5): 44–45. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (juni 2014). The Case for Reparations. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (juli–augustus 2015). There Is No Post-Racial America. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (oktober 2015). The Black Family in the Age of Mass Incarceration. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (december 2016). My President Was Black. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (oktober 2017). The First White President. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- (mei 2018). I'm Not Black, I'm Kanye. The Atlantic. Geraadpleegd op 8 november 2025.
Externe links
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ta-Nehisi Coates op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ Encyclopædia Britannica Online; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Ta Nehisi Coates; Encyclopædia Britannica Online-identificatiecode: biography/Ta-Nehisi-Coates.
- ↑ BD Gest’; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Ta-Nehisi Coates; BD Gest'-identificatiecode voor auteur: 45354.
- ↑ Munzinger Personen; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Ta-Nehisi Coates; Munzinger IBA-identificatiecode: 00000030652.
- 1 2 https://observer.com/2013/03/fear-of-a-black-pundit/; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ https://www.theatlantic.com/national/archive/2013/06/if-i-were-a-black-kid/276655/; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ https://www.baltimoresun.com/entertainment/bs-fe-kanye-west-atlantic-essay-coates-20180508-story.html; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- 1 2 "Ta-Nehisi Coates"; gepubliceerd in: The Atlantic; geraadpleegd op: 23 juli 2015.
- 1 2 3 4 https://ta-nehisicoates.com/about/; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ https://observer.com/2013/03/fear-of-a-black-pundit/2/; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ "Ta-Nehisi Coates"; Comic Vine; geraadpleegd op: 16 oktober 2020; gepubliceerd in: Comic Vine; Comic Vine-identificatiecode: 4040-89982.
- ↑ "Baltimore-born Ta-Nehisi Coates makes his case"; geraadpleegd op: 24 juli 2014; gepubliceerd in: The Baltimore Sun; datum van uitgave: 29 januari 2015.
- ↑ "The Atlantic Wins Two National Magazine Awards"; geraadpleegd op: 23 juli 2015; gepubliceerd in: The Atlantic; datum van uitgave: 2 mei 2013.
- ↑ "Polk Awards in Journalism Are Announced, Including Three for The Times"; geraadpleegd op: 23 juli 2015; gepubliceerd in: New York Times; datum van uitgave: 15 februari 2015.
- ↑ https://www.macfound.org/fellows/931/; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ Ta-Nehisi Coates, Hanya Yanagihara And Pam Muñoz Ryan Win Kirkus Prizes. NPR (15 oktober 2015).
- ↑ https://www.kirkusreviews.com/prize/2015/; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ https://www.hollywoodreporter.com/heat-vision/2018-eisner-awards-complete-winners-list-1128983; geraadpleegd op: 19 januari 2021.
- ↑ https://www.nationalbook.org/awards-prizes/national-book-awards-2015/.
- ↑ (en) Karen Sparks, Ta-Nehisi Coates. Encyclopædia Britannica (6 november 2025). Gearchiveerd op 8 september 2025. Geraadpleegd op 8 november 2025.
- 1 2 (en) Lumpkin, Lauren, Nikole Hannah-Jones to join Howard faculty after UNC tenure controversy
. Washington Post (6 juli 2021). Gearchiveerd op 6 juli 2021. Geraadpleegd op 12 november 2025. - 1 2 3 4 5 6 Hans Bouman, Naast essayist en stripschrijver blijkt Ta-Nehisi Coates ook een begaafd romancier
. de Volkskrant (6 maart 2020). Geraadpleegd op 9 november 2025. - 1 2 Ta-Nehisi Coates. Meulenhoff (18 november 2019). Geraadpleegd op 9 november 2025.
- 1 2 3 (en) Spalter, Mya, Ta-Nehisi Coates' 'Beautiful Struggle' to Manhood. National Public Radio (NPR) (18 februari 2009). Geraadpleegd op 5 april 2014.
- ↑ Szalai, Jennifer, Ta-Nehisi Coates Returns to the Political Fray, Calling Out Injustice. The New York Times (29 september 2024). Geraadpleegd op 1 October 2024.
- 1 2 3 (en) 2015 National Book Awards. National Book Foundation. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- 1 2 (en) Journalist Ta-Nehisi Coates, 2015 MacArthur Fellow. MacArthur Fellowship. Gearchiveerd op 4 januari 2022. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- 1 2 3 Marte Hoogenboom, Schrijver Ta-Nehisi Coates: 'We móeten vechten voor verhalen, kunst en cultuur'
. OneWorld (11 november 2025). Gearchiveerd op 11 november 2025. Geraadpleegd op 11 november 2025. - 1 2 3 4 (en) Pride, Felicia, Manning Up: The Coates Family's Beautiful Struggle in Word and Deed. Baltimore City Paper (4 juni 2008). Gearchiveerd op 6 juni 2008. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) Bodenner, Chris, Between the World and Me Book Club: Your Critical Thoughts
. The Atlantic (26 juli 2015). Gearchiveerd op 3 april 2021. Geraadpleegd op 13 november 2025. - 1 2 3 4 5 (en) Smith, Jordan Michael, Fear of a Black Pundit: Ta-Nehisi Coates raises his voice in American media
. The New York Observer (5 maart 2013). Gearchiveerd op 30 juni 2013. Geraadpleegd op 12 november 2025. - ↑ (en) Coates, Ta-Nehisi (mei 2008). This Is How We Lost to the White Man - The audacity of Bill Cosby's black conservatism
. The Atlantic - ↑ (en) Coates, Ta-Nehisi, Fear of a Black President
. The Atlantic (22 augustus 2012). Geraadpleegd op 12 november 2025. - ↑ (en) Levenson, Tom, Notable narrative: "Fear of a Black President", by Ta-Nehisi Coates. Nieman Storyboard (28 september 2012). Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) Coates, Ta-Nehisi, The Case for Reparations
. The Atlantic (juni 2014). Geraadpleegd op 12 november 2025. - ↑ Arnon Grunberg, Excuses voor misstanden zijn niet genoeg, herstelbetalingen zijn bittere noodzaak
. NRC (31 juli 2020). Gearchiveerd op 2 augustus 2020. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) Roig-Franzia, Manuel, With Atlantic article on reparations, Ta-Nehisi Coates sees payoff for years of struggle
. The Washington Post (18 juni 2014). Geraadpleegd op 12 november 2025. - ↑ (en) 2012 Hillman Prize for Opinion & Analysis Journalism: Ta-Nehisi Coates. Sidney Hillman Foundation (14 april 2012). Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) Dunkin, Amy, Ta-Nehisi Coates Named Journalist-in-Residence for the Fall Semester. CUNY Graduate School of Journalism (1 mei 2014). Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) Author Ta-Nehisi Coates to Join Faculty of NYU's Carter Journalism Institute. New York University (30 januari 2017). Geraadpleegd op 13 november 2025.
- 1 2 Ta Nehisi Coates. Crossing Border. Gearchiveerd op 13 november 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025.
- 1 2 Anne Moraal, Aan wereldpolitiek is niet te ontkomen op het Crossing Border-festival in Den Haag Festival. NRC (9 november 2025). Gearchiveerd op 9 november 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) George, Lynell, Lessons from Dad
. Los Angeles Times (9 juli 2008). Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) Benjamin, Rich, The Beautiful Struggle by Ta-Nehisi Coates review – subverting white expectations. The Guardian (1 september 2016). Gearchiveerd op 13 november 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025. “Though not as politically mesmerising, The Beautiful Struggle makes an enduring genre cliche – the father-son relationship – unexpected and new, as well as offering a vital insight into Coates’s coming of age as a man and thinker.”
- ↑ (en) Kakutani, Michiko, Review: In 'Between the World and Me,' Ta-Nehisi Coates Delivers a Searing Dispatch to His Son
. The New York Times (9 juli 2015). Gearchiveerd op 5 juni 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) James Baldwin (1963). The Fire Next Time. Dial Press, p. 27. ISBN 0-679-74472-X "all the fears with which I had grown up, and which were now a part of me and controlled my vision of the world, rose up like a wall between the world and me..."
- ↑ (en) Goodman, Amy, 'Between the World and Me': Ta-Nehisi Coates Extended Interview on Being Black in America. Democracy Now! (22 juli 2015). Gearchiveerd op 10 juli 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) Norris, Michele, Ta-Nehisi Coates Looks at the Physical Toll of Being Black in America. Code Switch - National Public Radio (NPR) (10 juli 2015). Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) Hamilton, Jack, Between the World and Me
. Slate (9 juli 2015). Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) The 2016 Pulitzer Prize Finalist in General Nonfiction | Finalist: Between the World and Me, by Ta-Nehisi Coates (Spiegel & Grau). pulitzer.com. Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) Alter, Alexandra, Ta-Nehisi Coates Wins National Book Award
. The New York Times (18 november 2015). Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) The 100 best books of the 21st century
. The Guardian (21 september 2019). Gearchiveerd op 22 mei 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ Quinsy Gario en Seada Nourhussen, Hier zijn de Afropeanen
. OneWorld (1 februari 2018). Gearchiveerd op 31 oktober 2024. Geraadpleegd op 4 november 2025. - ↑ (en) Gustines, George Gene, Ta-Nehisi Coates to Write Black Panther Comic for Marvel
. The New York Times (22 september 2015). Gearchiveerd op 22 september 2015. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) Dockterman, Eliana, Ta-Nehisi Coates Is Expanding the Black Panther Universe with The Crew
. Time (20 januari 2017). Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) We Were Eight Years in Power by Ta-Nehisi Coates. Penguin Random House. Geraadpleegd op 13 november 2025.
- 1 2 (en) Helm, Angela, The Root 100 No. 1s: Ta-Nehisi Coates Wanted to Be 'the Baddest Motherfucking Writer on the Planet'. The Root (28 augustus 2017). Geraadpleegd op 13 november 2025. “Coates explains that the title comes from black Reconstruction-era Rep. Thomas Miller, who plaintively noted at the South Carolina Constitutional Convention of 1895, "We were eight years in power," and then questioned why Southern whites despised blacks so much, when their works during Reconstruction were good.”
- ↑ (en) The Water Dancer by Ta-Nehisi Coates. PenguinRandomhouse.com. Geraadpleegd op 13 november 2025.
- ↑ (en) Quinn, Annalisa, In 'The Water Dancer,' Ta-Nehisi Coates Creates Magical Alternate History. National Public Radio (NPR) (26 september 2019). Geraadpleegd op 13 november 2025.
- 1 2 Thalia Ostendorf, Ta-Nehisi Coates: de schrijver kán niet aan de zijlijn staan
. NRC (29 januari 2025). Gearchiveerd op 29 januari 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) Bayoumi, Moustafa, 'I don't have much hope for a Harris presidency': Ta-Nehisi Coates on Israeli apartheid and what the media gets wrong about Palestine
. The Guardian (23 oktober 2024). Gearchiveerd op 26 oktober 2024. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) Spaeth, Ryu, The Return of Ta-Nehisi Coates
. New York Magazine - Intelligencer (23 september 2024). Gearchiveerd op 23 april 2025. Geraadpleegd op 13 november 2025. - 1 2 Hassan Bahara, De kwestie Ta-Nehisi Coates: wie mag in de media zijn perspectief geven op de oorlog in Gaza?
. de Volkskrant (14 oktober 2024). Gearchiveerd op 15 oktober 2024. Geraadpleegd op 13 november 2025. - ↑ (en) Coates, Ta-Nehisi, Promises of an Unwed Father (januari 2006). Gearchiveerd op 19 april 2023. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) Owens, Donna M., Baltimore-born Ta-Nehisi Coates makes his case. The Baltimore Sun (29 januari 2015). Gearchiveerd op 20 februari 2015.
- ↑ (en) The Atlantic Wins Two National Magazine Awards
. The Atlantic (2 mei 2013). Geraadpleegd op 12 november 2025. - ↑ (en) Hartocollis, Anemona, Polk Awards in Journalism Are Announced, Including Three for The Times
. The New York Times (15 februari 2015). Gearchiveerd op 20 februari 2015. Geraadpleegd op 12 november 2025. - ↑ (en) Fillo, MaryEllen, Journalist Ta-Nehisi Coates Humbly Accepts Award From Harriet Beecher Stowe Center. Hartford Courant (9 juni 2015). Gearchiveerd op 27 juni 2015.
- ↑ (en) American Library in Paris Visiting Fellowship. American Library in Paris. Gearchiveerd op 12 juni 2018. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) 2015 Winners. Kirkus Reviews. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) 2018 Nonfiction Winner | Ta-Nehisi Coates – We Were Eight Years in Power. Dayton Peace Prize. Gearchiveerd op 16 augustus 2025. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) Past Recipients 2010s - 2018 Eisner Awards for works published in 2017. Comic-Con. Gearchiveerd op 3 maart 2024. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) The British Fantasy Awards Winners. British Fantasy Society. Gearchiveerd op 11 oktober 2025. Geraadpleegd op 12 november 2025.
- ↑ (en) Coates, Ta-Nehisi, Conduction
. The New Yorker (3 juni 2019). Geraadpleegd op 8 november 2025.
.jpg)