Disconformiteit

Een disconformiteit is in de geologie een discordantie en grensvlak tussen twee gelaagde gesteentelichamen, waarbij de gelaagdheid aan weerszijden van het de onderbreking parallel loopt. Een disconformiteit is ten minste op een schaal van enkele decimeters herkenbaar en vormt een duidelijke onderbreking in de normale volgorde van de lagen. Meestal gaat het om lagen op de schaal van complete formaties die ontbreken, en elders wel bewaard zijn. Een disconformiteit vertegenwoordigt daarom een aanzienlijk hiaat, een periode van erosie of "non-depositie". Tijdens deze periode ontstonden geen nieuwe lagen, of ze werden door erosie vernietigd en zijn daarom niet in het geologisch archief aanwezig.

Een disconformiteit verschilt van een hoekdiscordantie. Bij de laatste is er een hoek tussen de lagen aan weerszijden van het erosievlak. Beide structuren ontstaan door een significante onderbreking in de sedimentatie, maar bij een hoekdiscordantie ging die periode gepaard met tektonische activiteit, terwijl dit bij een disconformiteit niet het geval hoeft te zijn. Ook bij een disconformiteit kan de structuur door een periode van tektonische opheffing ontstaan, maar daarbij zijn de oudere lagen niet vervormd of scheefgesteld.

Het erosievlak ligt bij een disconformiteit normaal gesproken grofweg parallel met de sedimentaire gelaagdheid. Het is meestal duidelijk te herkennen als een onregelmatig vlak met duidelijk herkenbaar reliëf in de aansnede van het gesteente. In gevallen waarin het erosievlak niet of nauwelijks herkenbaar is spreekt men ook wel van een paraconformiteit.

Disconformiteiten en paraconformiteiten verschillen van diastemen. Bij diastemen gaat het om kortstondige onderbrekingen in de sedimentatie, die vaak kenmerkend zijn voor het afzettingsmilieu, zoals het tijdelijk droog komen liggen van een wad als gevolg van eb en vloed.