Daniel Shechtman

Nobelprijswinnaar  Daniel Shechtman
Daniel Shechtman
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 24 januari 1941Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Tel Aviv
Land Mandaatgebied Palestina
Nationaliteit Israëlisch
Academische achtergrond
Alma mater TechnionBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied kristallografie, extractieve metallurgieBewerken op Wikidata
Nobelprijs voor Scheikunde
Jaar 2011
Reden ontdekking van quasikristallen
Voorganger(s) Richard F. Heck
Ei-ichi Negishi
Akira Suzuki
Opvolger(s) Brian Kobilka
Robert Lefkowitz
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Daniel (Dan) Shechtman (Hebreeuws: דן שכטמן, Tel Aviv, 24 januari 1941) is een natuur- en scheikundige uit Israël. Hij is de Philip Tobias Professor of Materials Science aan het Technion bij Haifa en professor materiaalkunde op de Iowa State University. Hij deed op 8 april 1982 een ontdekking die later tot het onderzoek naar quasikristallen leidde. Hij vond een quasikristal in de icosahedrale fase.[1][2] Het onderzoek kwam pas na enige strubbeling op gang, maar zijn ontdekking leverde hem toch in 2011 de Nobelprijs voor Scheikunde op.[3]

Biografie

Shechtman studeerde aan Technion, het Israëlisch Instituut voor Technologie, waar hij in 1966 zijn bachelordiploma behaalde, in 1968 een mastergraad en promoveerde in 1972. Tot Shechtmans ontdekking was bij alle bekende vaste kristallijne stoffen een regulier herhalend patroon waargenomen, maar in 1982 ontdekte hij quasiperoidieke materialen, ofwel materialen waarin deze periodieke structuren ontbreken. Deze ontdekking deed hij toen hij een nieuw kristal van aluminium en mangaan in zijn laboratorium had gemaakt.

Zijn resultaten werden eerst niet geaccepteerd. Hij werd zelfs gedwongen om zijn onderzoeksgroep te verlaten, omdat er werd gedacht dat hij het onderzoek had vervalst. Zelfs na de publicatie ervan geloofden andere wetenschappers hem nog niet.[4] Pas in 1987, nadat wetenschappers in Japan en Frankrijk zijn resultaat hadden gereproduceerd, werd hij in ere hersteld. Hij kreeg in 2011 voor zijn ontdekking de Nobelprijs voor Scheikunde.

Shechtman kondigde op 17 januari 2014 in een interview met het Israëlische Channel 1 zijn kandidatuur voor het presidentschap van Israël aan.[5] Hij kreeg de steun van tien leden van de Knesset die nodig waren om zich kandidaat te stellen, maar kreeg bij de verkiezingen van 10 juni 2014 maar één stem.

Prijzen

  • 1986 - Physics award of the Friedenberg Fund for the Advancement of Science and Education
  • 1988 - International Award for New Materials van de American Physical Society
  • 1988 - New England Academic Award of the Technion for Academic Excellence
  • 1990 - Rothchild Prize in Engineering
  • 1993 - Weizmann prize in Science
  • 1998 - Israëlprijs, in de natuurkunde
  • 1999 - Wolfprijs in de natuurkunde[6]
  • 2000 - Gregori Aminoffprijs voor kristallografie van de Koninklijke Zweedse Academie der wetenschappen
  • 2000 - Muriel & David Jacknow Technion Award for Excellence in Teaching
  • 2002 - EMET Prize in Chemistry
  • 2008 - European Materials Research Society (E-MRS) 25th Anniversary Award
  • 2011 - Nobelprijs voor Scheikunde voor de ontdekking van de quasikristallen[3]
  • 2013 - Eredoctoraat van de Bar-Ilanuniversiteit
Zie de categorie Dan Shechtman van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.