Cole Palmer

Palmer speelde vanaf de onder 8 in de jeugdopleiding van Manchester City, waar hij lange tijd moeite had met zijn fysiek. Hij groeide echter flink vanaf zijn zeventiende en werd aanvoerder van het onder 18-elftal.^[1][2] In het seizoen 2020/21 speelde hij zijn eerste officiële minuten in het eerste elftal van de club: op 30 september 2020 kreeg hij een basisplaats in de League Cup-wedstrijd tegen Burnley FC, een wedstrijd die City met 0–3 won. Een maand later maakte Palmer ook zijn Europese debuut: in de UEFA Champions League-groepswedstrijd tegen Olympique de Marseille viel hij in de 82ste minuut in voor Kevin De Bruyne. In juni 2021 werd het contract van Palmer verlengd tot 2026.^[3]

In het seizoen 2021/22 kreeg Palmer al vroeg in het seizoen nieuwe kansen van trainer Pep Guardiola. In de FA Community Shield, die City met 1–0 verloor van Leicester City, kreeg hij een basisplaats en werd hij in de 74e minuut vervangen door Bernardo Silva. Op 21 augustus 2021 maakte hij ook zijn debuut in de Premier League: op de tweede competitiespeeldag liet Guardiola hem tegen Norwich City in de 69ste minuut invallen voor İlkay Gündoğan. Exact een maand later scoorde hij in de League Cup-wedstrijd tegen Wycombe Wanderers (6–1 winst) zijn eerste doelpunt voor City. Op 16 oktober 2021 scoorde Palmer een hattrick voor het onder 23-elftal van Manchester City in de Premier League 2-wedstrijd tegen de leeftijdgenoten van Leicester City, nauwelijks enkele uren nadat hij in de Premier League kort was ingevallen tegen Burnley.^[4] Drie dagen later opende hij tegen Club Brugge ook zijn doelpuntenrekening in de Champions League. Op 7 januari 2022 scoorde Palmer bij zijn FA Cup-debuut in een 4–1 uitoverwinning op League Two-team Swindon Town.

Palmer had een grotere betrokkenheid tijdens het seizoen 2022/23, hoewel hij nog steeds regelmatig als invaller optrad. Zijn 14 optredens in de Premier League droegen echter bij aan de titelwinnende campagne van Manchester City, waarmee hij voor het tweede jaar op rij Engels landskampioen werd. Op 18 maart 2023 scoorde hij het vijfde doelpunt van het team in een dominante optreden tegen Burnley in de kwartfinales van de FA Cup, die eveneens door Manchester City gewonnen werd. Palmer kwam ook vier keer in actie tijdens City's UEFA Champions League-winnende reeks, waarmee de club de treble won. In de finale tegen Internazionale bleef hij echter op de reservebank.

Op 6 augustus 2023 scoorde Palmer het eerste doelpunt in de FA Community Shield van 2023 tegen Arsenal FC, nadat hij in de tweede helft als invaller Erling Haaland had vervangen. Arsenal scoorde echter in de blessuretijd en won de wedstrijd uiteindelijk via strafschoppen. Tien dagen later scoorde Palmer de gelijkmaker in de UEFA Super Cup van 2023 tegen Sevilla FC, die Manchester City met 5–4 won via strafschoppen, nadat de wedstrijd in 1–1 was geëindigd, in wat zijn laatste optreden voor de club zou zijn.

Op 1 september 2023 werd aangekondigd dat Palmer een overstap maakte naar Chelsea FC, dat zo'n € 46 miljoen voor hem betaalde aan Manchester City.^[5] Een dag later kwam hij voor het eerst in actie voor Chelsea, als invaller voor Conor Gallagher tijdens een 0–1 competitienederlaag tegen Nottingham Forest. Op 7 oktober 2023 volgde zijn eerste doelpunt voor de club: hij hielp zijn team aan een 1–4 uitzege op Burnley FC in de Premier League. Palmer groeide uit tot vaste basisspeler. Op 25 februari 2024 speelde hij de volledige wedstrijd mee in de finale van de League Cup, die na een verlenging verloren ging tegen Liverpool FC. Hij was op 4 april 2024 goed voor een hattrick, waaronder twee doelpunten diep in de blessuretijd, bij een 4–3 overwinning tegen Manchester United. Elf dagen later maakte hij er vier in de thuiswedstrijd tegen Everton FC (6–0); de eerste drie maakte hij binnen een half uur, waarmee het de snelste hattrick ooit was in de Premier League.^[6] Vervolgens werd hij voor april 2024 uitgeroepen tot Premier League Player of the Month, als eerste Chelsea-speler sinds Eden Hazard in 2018.^[7] Na afloop van het seizoen werd Palmer bij de spelersvakbond uitgeroepen tot Jonge Speler van het Jaar in de Premier League.^[8] Hij werd eveneens genomineerd voor de titel Speler van het Jaar, maar die werd gewonnen door Phil Foden.^[9]

Palmer ondertekende op 13 augustus 2024 een nieuw, negenjarig contract bij Chelsea.^[10] Hij kwam op 22 augustus 2024 voor het eerst namens Chelsea in actie in het Europees clubvoetbal, als invaller voor Marc Guiu tegen Servette FC in de voorronden van de UEFA Conference League. Voor de competitiefase werd hij niet ingeschreven, zodat hij kon rusten.^[11] Op 28 september 2024 maakte Palmer voor de tweede keer in enkele maanden tijd vier doelpunten in één wedstrijd, ditmaal in een competitieduel met Brighton & Hove Albion (4–2). Hierbij werd hij de eerste speler ooit die vier keer scoorde in de eerste helft van een Premier League-duel.^[12] Voor zijn prestaties die maand werd hij voor de tweede keer uitgeroepen tot Premier League Player of the Month.^[13] Palmer scoorde op 8 december 2024 twee keer bij een 3–4 competitiezege op Tottenham Hotspur. Hij verbrak zodoende een clubrecord van Jimmy Floyd Hasselbaink door in één kalenderjaar bij 37 doelpunten direct betrokken te zijn in de Premier League.^[14] Na afloop van het Premier League-seizoen werd Palmer genomineerd voor de Speler van het Jaar-titel van de spelersvakbond, die uiteindelijk werd gewonnen door Mohamed Salah.^[15]

Op 28 mei 2025 leverde Palmer twee assists in de UEFA Conference Leaguefinale, die met 1–4 werd gewonnen van Real Betis. Door de UEFA werd hij vervolgens uitgeroepen tot Speler van de Wedstrijd.^[16] Na afloop van het toernooi werd Palmer door de UEFA net als teamgenoten Filip Jörgensen, Tosin Adarabioyo en Enzo Fernández opgenomen in het Team van het Seizoen.^[17] Op 13 juli 2025 maakte hij twee doelpunten en leverde hij een assist in de finale van het nieuw hervormde WK voor clubs in de Verenigde Staten. Chelsea werd wereldkampioen door Paris Saint-Germain met 3–0 te verslaan. Na afloop van het toernooi kreeg Palmer de Gouden Bal uitgereikt als beste speler van het toernooi.^[18] In de eerste helft van het seizoen 2025/26 kreeg hij te maken met een liesblessure.^[19]