Coenraad Kerbert

Coenraad Kerbert
Algemene informatie
Geboortedatum	24 januari 1849
Geboorteplaats	Monnickendam
Overlijdensdatum	8 september 1927
Overlijdensplaats	Amsterdam
Werk
Beroep	bioloog,[1] directeur, academisch docent, zoöloog[2]
Werkgever(s)	Artis, Universiteit van Amsterdam, Universiteit van Amsterdam
Werkplaats	Amsterdam
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Coenraad Kerbert (Monnickendam, 24 januari 1849 – Amsterdam, 8 september 1927) was een Nederlands bioloog en directeur van de Amsterdamse dierentuin Artis.

Kerbert werd geboren als eerste kind van de Luthers predikant Coenraad Kerbert sr. en Antje Zwaardemaker. Hij volgde de lagere school in Leiden en de Fransche school in Amsterdam. Vanaf 1861 ging hij naar het Stedelijk Gymnasium en vanaf 1865 naar een particuliere Latijnse school. In 1867 werd Kerbert toegelaten aan het Atheneum Illustre. Hij studeerde biologie in Amsterdam en Leipzig en vanaf 1869 tevens medicijnen aan de Universiteit Utrecht. Hij studeerde in 1875 af en promoveerde in 1876 te Leipzig op het proefschrift Ueber die Haut der Reptieliën und anderer Wirbeltiere.

Op 15 november 1877 werd hij assistent aan het Zoölogisch Laboratorium in Amsterdam. In 1878 werd hij daarnaast tevens leraar plant- en dierkunde aan de Gemeentelijke Kweekschool. Tot zijn leerlingen behoorden Eli Heimans en Jac. P. Thijsse. Kerbert werd in 1882 hoofdconservator van het aquarium van Artis. In 1883 werd hij privaatdocent aan de Gemeentelijke Universiteit te Amsterdam en in 1885 lector in de zoölogie.^[4]

Per 16 juni 1890 werd Kerbert directeur van Artis, als opvolger van oprichter Gerard Westerman. Hij streefde ernaar de dierentuin, die destijds een sociëteit voor deftige Amsterdammers was, open te stellen voor iedereen.

In 1901 behoorde Kerbert tot de oprichters en eerste bestuursleden van de Nederlandsche Ornithologische Vereeniging (NOV), de voorloper van de Nederlandse Ornithologische Unie (NOU).^[5]

Toen Kerbert in 1915 zijn zilveren jubileum vierde, kreeg hij uit handen van Antoon Derkinderen als liber amicorum een losbladige portefeuille aangeboden met werken van ruim vijftig kunstenaars, onder wie August Allebé, Lizzy Ansingh, Nico Baak, Félicien Bobeldijk, Nelly Bodenheim, Piet Bohncke, David Bueno de Mesquita, Henri Bueno de Mesquita, J.H. Coster, F. van der Does de Willebois, Pieter Dupont, Thérèse van Duyl-Schwartze, Gerrit Willem Dijsselhof, Jan van Essen, Agnieta Gijswijt, Abraham Hesselink, Nelly Honig, Theo van Hoytema, Marinus Heijl, J.H. Jurres, Jaap Kaas, Marie Kelting, Willem Klijn, Hildo Krop, Anna Maria Kruijff, Klaas van Leeuwen, August Legras, Huib Luns, Léonie Lutomirski, Henriëtte Marcus, Joseph Mendes da Costa, Samuel Jessurun de Mesquita, Abraham de Miranda, Martin Monnickendam, Willem Vaarzon Morel, Gerard Muller, Theo Nieuwenhuis, J.F. Obbes, Jan van Oort, F.A. van Oostveen, J.H. Pels, Johanna Pieneman, Herbert van der Poll, Benjamin Prins, E.M. Rethaan Maccaré, Riphagen, Georg Rueter, Jo Schreve-IJzerman, Georgine Schwartze, Cornelis Spoor, Willem Steelink Sr., Georg Sturm, Maurits van der Valk. Henriette de Vries, Nicolaas van der Waay en Ben Wierink.^[6][7][8]

Kerbert werd in 1924 ziek en overleed in 1927 op 78-jarige leeftijd in zijn directiekamer. Hij werd op dinsdag 13 september 1927 begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats. In 1928 werd het nieuwe leeuwenverblijf van Artis naar Kerbert vernoemd. In 1990 werd Kerberts grafmonument door de familie geschonken aan Artis. Het verhuisde van de begraafplaats naar de dierentuin. Het werd, met zes tuinornamenten, aangewezen als rijksmonument.