Bob de Jong (schaatser)

Bob de Jong
De Jong tijdens wereldbekerwedstrijd (2008)
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Bob Johannes Carolus de Jong
Bijnaam	De 'Diesel'
Geboortedatum	13 november 1976
Geboorteplaats	Leimuiden
Geboorteland	Nederland
Lengte	180 cm
Gewicht	77 kg
Sportieve informatie
Specialisatie(s)	5000 en 10.000 meter
Actieve jaren	1994-2016
Medailles
Olympische Winterspelen 1 2006 Turijn 10.000 m 2 1998 Nagano 10.000 m 3 2014 Sotsji 10.000 m 3 2010 Vancouver 10.000 m Wereldkampioenschappen afstanden 1 2012 Heerenveen 10.000 m 1 2011 Inzell 5000 m 1 2011 Inzell 10.000 m 1 2005 Inzell 10.000 m 1 2003 Berlijn 10.000 m 1 2001 Salt Lake City 5000 m 1 1999 Heerenveen 10.000 m 2 2012 Heerenveen 5000 m 2 2005 Inzell 5000 m 2 2004 Seoul 10.000 m 2 2003 Berlijn 5000 m 2 2001 Salt Lake City 10.000 m 2 2000 Nagano 5000 m 2 2004 Seoul 10.000 m 2 2000 Nagano 10.000 m 2 1998 Seoul 10.000 m 3 2009 Vancouver 10.000 m 3 2008 Nagano 10.000 m 3 1999 Heerenveen 5000 m 3 1997 Warschau 10.000 m
Officiële website
Portaal    Schaatsen

Bob Johannes Carolus de Jong (Leimuiden, 13 november 1976) is een voormalig Nederlands schaatser en huidig schaatscoach. Hij was gespecialiseerd in de lange afstanden van het langebaanschaatsen, voornamelijk de 10.000 meter. In 2006 werd De Jong olympisch kampioen op de 10.000 meter, ook haalde hij tijdens de Olympische Winterspelen van 1998, 2010 en 2014 het podium op deze afstand. Daarnaast is De Jong is vijfvoudig wereldkampioen op de 10.000 meter en won hij twee wereldtitels op de 5000 meter. In 2006 en 2011 won De Jong de Ard Schenk Award voor 'beste (marathon)schaatser van het jaar'. Ook is hij winnaar van de internationale Oscar Mathisen-trofee en ontving hij op 12 maart 2016 de oeuvreprijs van de KNSB voor zijn grote verdienste voor de schaatssport.

Op 22 februari 2016 nam De Jong bij een 10km-wedstrijd in Haarlem op 39-jarige leeftijd afscheid van het competitief schaatsen.^[1]

In 1982 startte De Jong bij IJsclub Nut & Vermaak in Leimuiden met schaatsen. In deze periode deed hij ook aan wedstrijdzwemmen in Alkemade, voetbalde hij voor zeven jaar in de jeugd van Kickers '69 en deed hij aan triatlons. De Jong debuteerde als schaatser in de KNSB-Kernploeg - met Ids Postma, Martin Hersman, Gianni Romme en Jeroen Straathof - onder de vleugels van Leen Pfrommer.^[2] Hij werd wereldkampioen bij de junioren in 1995 en 1996, waarbij de 3000 meter die hij in 1996 reed tevens een Nederlands en wereldrecord bij de senioren betekende. In wereldbekerverband debuteerde hij op vaste schaatsen op 24 november 1996 in Berlijn waar hij de achtste tijd noteerde in 7.07. Het wereldrecord op vaste schaatsen, 6.37,55 verreden in Calgary, staat nog steeds. Bij de senioren wist hij zich door zijn minder goede korte afstanden slechts twee keer te plaatsen voor een allroundtoernooi; in 2005 werd hij 7e op het WK in Moskou, en in 2006 22e in Calgary. De Jong was wel succesvol op de WK Afstanden: vijfmaal won hij de 10.000 meter, in 1999, 2003, 2005, 2011 en 2012 en tweemaal was hij de beste op de 5000 meter, in 2001 en in 2011.

Tijdens de Olympische Winterspelen won hij in 1998 zilver op de 10 kilometer. Vier jaar later werd 'zijn' afstand een totale deceptie: hij eindigde als vijftiende op de 10.000 meter en als dertigste op de 5000 meter. Dit alles maakte hij goed tijdens de Spelen van Turijn in 2006. De Jong werd de zesde Nederlandse olympisch kampioen op de 10 kilometer, na Ard Schenk, Piet Kleine, Bart Veldkamp, Gianni Romme en Jochem Uytdehaage. Hij won (op 24 februari 2006) het goud in een persoonlijke recordtijd van 13.01,57. Hij liet wereldrecordhouder Chad Hedrick en Carl Verheijen achter zich. Op 1 maart 2006 werd De Jong hiervoor geridderd.

Voor het seizoen 2007/2008 was de Leimuidenaar in de zomer vooral druk om danspasjes te leren voor het tv-programma Dancing with the Stars waar hij vierde werd. Direct daarna begon zijn voorbereiding op het nieuwe winterseizoen. De Jong was goed voorbereid op de vijf kilometer tijdens het NK Afstanden, maar werd 's morgens ziek wakker. Met een tijd van 6.31,58 eindigde hij desondanks toch nog als vijfde. Het bleek nèt voldoende om een ticket voor de daarop volgende wereldbekerwedstrijden te bemachtigen. Voor de 10 kilometer kreeg hij een zilveren medaille omgehangen.

Op 9 maart 2008, de laatste dag van het WK Afstanden, drong De Jong aan op een wijziging voor de wereldbekerwedstrijden op de tien kilometer. Op het moment worden de vijf en tien kilometer-afstanden samengevoegd in de puntentelling, maar volgens De Jong zijn er vele langebaan- en marathonschaatsers die moeite hebben met de vijf kilometer en daarom afhaken.^[3] Tijdens de NK afstanden eind oktober 2009 behaalde hij tweemaal een tweede plaats achter Sven Kramer op de 5 en 10 kilometer. Daarmee plaatste hij zich voor het World Cup seizoen 2009/2010. Tijdens de eerste twee World Cup weekenden die werden gehouden in het Duitse Berlijn en in het Nederlandse Heerenveen begin november 2009 behaalde hij een keer een derde plaats en een tweede plaats op de 5 kilometer.

Op 27 december 2009 kwam De Jong aan de start van de 5 kilometer tijdens het Olympisch Kwalificatie Toernooi in Heerenveen. Hij nam het op tegen Carl Verheijen voor het laatste startbewijs voor de 5 kilometer tijdens de Olympische Spelen in de Canadese stad Vancouver in februari 2010.^[4] De Jong won de rit en plaatste zich voor de vierde keer rechtstreeks. Het is deze rit die De Jong betitelt als zijn mooiste rit. Op 30 december 2009 won De Jong de 10 km tijdens het Olympisch Kwalificatietoernooi (OKT) in een nieuw persoonlijk record. Hiermee plaatste hij zich voor deze afstand in Vancouver. De Jong behaalde daar de vijfde plaats op de 5000 meter en brons op de 10.000 meter op zijn vierde Olympische Spelen.

Na de Winterspelen in Vancouver stapte hij over naar het marathonschaatsen. Met Jillert Anema als trainer reed hij daags na de worldcupwinst in Hamar direct de natuurijsmarathon in Noordlaren. Ook op de Weissensee stond hij aan de start voor de alternatieve elfstedentocht. Verder reed hij een succesvol langebaanseizoen; hij won de Wereldbeker over de 5 en 10 kilometer en in Inzell werd hij wereldkampioen op beide afstanden. In juni 2011 werd zijn prestatie tijdens het WK afstanden in Inzell, waar hij op de 10 kilometer het goud veroverde met een tijd van 12.48.20 (de beste tijd ooit gereden in Europa), door de Oslo Skating Club gewaardeerd met de prestigieuze Oscar Mathisen-trofee.

Op 11 februari 2012 won De Jong voor het eerst een wereldbekerwedstrijd van Kramer sinds 2007 in een rechtstreeks duel. Hij won de 5000 meter in 6.21,23 en klopte Kramer met zes tiende van een seconde.

Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014, die werden gehouden in Sotsji, won De Jong wederom brons op de 10.000 meter, met een tijd waarover De Jong zelf niet tevreden was. De medaille betekende zijn vierde olympische medaille op de 10 kilometer waarmee hij de succesvolste medaillewinnaar (1-1-2) is sinds 1924. Tijdens de sluitingsceremonie van de Spelen droeg De Jong de Nederlandse vlag.

In seizoen 2014/2015 schaatste De Jong bij Team New Balance onder trainer Johan de Wit. In november 2014 wint hij de Worldcup in Seoul over 10 km (19e WC zege). Op NK allround wordt De Jong op de 5 km een diskwalificatie wegens Dr.Bibber regel en mag daardoor niet starten op de 10 km die als WK kwalificatie geldt. De zomer traint hij in Calgary met het Canadese team van Bart Schouten, waarna hij in oktober 2015 aansluit bij Team Corendon onder trainer Peter Kolder. Op het Nederlands kampioenschap afstanden in december 2015 reed hij voor het laatst een 10 km in een vol Thialf dat verbouwd werd.

De ploegenachtervolging (Team Pursuit) stond nog in de kinderschoenen maar De Jong werd samen met Ralf van der Rijst en Remco Olde Heuvel de eerste Nederlands kampioen op dit onderdeel in 2006. Tijdens het IJsgala dat jaar versloegen ze ook de Olympisch Kampioen Italië in een rechtstreeks duel.

• "Profiel: Bob de Jong" Lisette van der Geest, schaatsen.nl, 27 november 2012