Ben Healy

In 2018 werd Healy voor het eerst kampioen tijdrijden van zijn land, in dit geval bij de junioren. Twee jaar later wist hij deze titel te behalen bij de beloften. In 2019 won hij de vijfde etappe in de Ronde van de Toekomst. Destijds reed Healy bij de Britse ploeg Wiggins Le Col. Nadat hij in 2020 Iers kampioen werd op de weg won hij nog de vierde etappe in de Ronde van de Isard. Zijn belangrijkste resultaat in 2021 was een etappezege in de Ronde van Italië voor beloften, daarnaast haalde hij een tweede plaats in het puntenklassement achter Juan Ayuso.

Healy won in 2022 de nationale titel op de weg, voor George Peden en Eddie Dunbar. Dit was tevens het eerste seizoen dat hij reed bij de Amerikaanse wielerploeg EF Education-EasyPost. Het jaar 2023 kan worden gezien als het jaar van zijn doorbraak. Hij startte dit jaar met een podiumplaats in de Trofeo Calvia achter Rui Costa en Louis Vervaeke. In maart boekte hij zijn eerste etappezege van het seizoen. In de Internationale Wielerweek won hij de derde etappe. In het eindklassement van deze wedstrijd eindigde hij als derde. Één dag na de finish in Carpi won Healy de GP Industria & Artigianato-Larciano met een halve minuut voorsprong op Amanuel Ghebreigzabhier. In de Région Pays de la Loire Tour greep hij naast een etappezege maar schreef wel het jongerenklassement op zijn naam. Bij het brede publiek liet hij zich voor het eerst zien in de Brabantse Pijl en de Amstel Gold Race. In beide wedstrijden eindigde hij als tweede op het podium. Respectievelijk achter Dorian Godon en Tadej Pogačar.

Met nog een vierde plaats in Luik-Bastenaken-Luik startte hij in mei in de Ronde van Italië. Bij zijn eerste deelname aan een Grote Ronde zat hij driemaal mee in de vroege vlucht en won zelfs de achtste etappe.^[1] Deze ging van Terni naar Fossombrone. Een aantal dagen later moest hij het doen met een tweede plaats in de vijftiende etappe achter Brandon McNulty. Later in 2023 werd Healy voor de tweede maal nationaal kampioen op de weg en won hij een etappe in de Ronde van Luxemburg.

In de Ronde van Frankrijk van 2025 won Healy de zesde etappe (Bayeux naar Vire Normandie) na een solo van 42,5 kilometer. In de tiende etappe (Ennezat naar Le Mont-Dore Puy de Sancy) werd Healy derde maar veroverde hij wel de eerste plaats in het algemeen klassement. Zo mocht hij voor het eerst in zijn carrière de gele trui. Hij werd de vierde Ier die het geel droeg in de Tour, na Seamus Elliott (1963), Sean Kelly (1983) en Stephen Roche (1987).^[2]

(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen