Arco della Vittoria

Arco della Vittoria
	{{{onderschrift}}}
Locatie
Land	Italië
Adres	Piazza della Vittoria
Status en tijdlijn
Status	Voltooid
Architectuur
Stijlperiode	Neoclassicalism
Bouwkundige informatie
Architect(en)	Marcello Piacentini
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus	Italiaans nationaal erfgoed
Portaal	Civiele techniek en bouwkunde

De Arco della Vittoria (Nederlands: Boog van de Overwinning), ook bekend als het Monumento ai Caduti (Monument voor de Gevallenen) of Arco dei Caduti (Boog van de Gevallenen), is een triomfboog op de Piazza della Vittoria in Genua. Het werd opgericht ter nagedachtenis aan de Genuese soldaten die sneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog.^[2]

Het ontwerp werd verzorgd door architect Marcello Piacentini, in samenwerking met beeldhouwer Arturo Dazzi. Het monument werd ingehuldigd op 31 mei 1931 en is een van de belangrijkste voorbeelden van de monumentale architectuur uit de fascistische periode in Italië.

De imposante structuur, gebouwd van Istrische steen, is geïnspireerd op modellen uit de klassieke Romeinse en renaissance-architectuur. Binnenin bevindt zich een crypte-heiligdom met een altaar en reliëfs die gewijd zijn aan de gevallenen. Het monument, dat werd ontworpen als een symbool van herinnering en de patriottische retoriek van het regime, wordt vandaag de dag beschouwd als een centraal element van het historische en architectonische erfgoed van Genua.^[3]^[4]

Geschiedenis

De inauguratie van de Arco della Vittoria op 31 mei 1931.

De geschiedenis van de Arco della Vittoria begint in 1923, toen de gemeente Genua een nationale wedstrijd uitschreef voor de realisatie van een monument ter ere van de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog. Het gekozen gebied, de huidige Piazza della Vittoria, was oorspronkelijk een grasvlakte in de vallei van de Bisagno-rivier, die toen nog niet overdekt was en regelmatig te kampen had met overstromingen. Voor de gelegenheid startte het stadsbestuur een grootschalig stadsvernieuwingsplan, dat de overdekking van het laatste deel van de rivier en de transformatie van het hele gebied tot een groot monumentaal plein omvatte.^[5]^[6]

Zestien projecten namen deel aan de wedstrijd. In de tweede fase werd het voorstel van architect Marcello Piacentini en beeldhouwer Arturo Dazzi geselecteerd. De jury prees de classicistische aanpak, die elementen uit het Romeinse Rijk en de Cinquecento combineerde, wat het monument een plechtig, heroïsch en triomfantelijk karakter gaf.^[2]

Het oorspronkelijke project, gepresenteerd in 1924, voorzag in een grote triomfboog op een verhoogd halfrond platform, voorzien van hellingbanen en trappen die de monumentale schaal benadrukten. De structuur was bedoeld als het scenografische middelpunt van het toekomstige plein, dat het belangrijkste ceremoniële plein van de stad zou worden. Twee jaar later, in 1926, vereenvoudigde Piacentini zelf het oorspronkelijke ontwerp, waardoor de structuur essentiëler en soberder werd, in lijn met de nieuwe richtlijnen van de monumentale smaak van het fascistische tijdperk.

De bouwwerkzaamheden werden toevertrouwd aan het Genuese bedrijf Garbarino e Sciaccaluga en persoonlijk geleid door Piacentini. Het werk werd voltooid in 1931 en ingehuldigd op 31 mei van dat jaar, in aanwezigheid van civiele en militaire autoriteiten.^[7]

Architectuur en afmetingen

De Arco della Vittoria in het midden van de Piazza della Vittoria.

De boog, die een hoogte van 27 meter bereikt, bevindt zich aan het einde van een halfronde hellingbaan, met aan de hoeken een trap van zes treden. Het monument rust op een ellipsvormige basis in het midden van de Piazza della Vittoria.

De structuur wordt aan de buitenzijde ondersteund door in totaal twaalf vierhoekige pijlers (vier hoekpijlers en acht versierde pijlers) en heeft aan de voorzijden zestien kolommen in de Dorische orde, bekroond met Dorische kapitelen. Deze kapitelen ondersteunen de sculpturen van de allegorische figuren van de Fama (Faam), werken van Arturo Dazzi en Edoardo De Albertis. De hoeken op het niveau van de onderste fries worden benadrukt door rostra, die verwijzen naar Romeinse trofeeën.

Aan de basis van de structuur bevinden zich twee grote deuren die leiden naar de crypte en het ondergrondse heiligdom.

Beeldhouwwerk en iconografie

Het monument is rijkelijk versierd met sculpturen, friezen en inscripties die de militaire geschiedenis van het conflict beschrijven en de gevallenen eren.

Interieur en crypte

Detail van het bronzen crucifix en het altaar binnenin

De boog herbergt een intern heiligdom en een crypte, gewijd aan de 680.000 Italiaanse soldaten die tijdens het conflict sneuvelden.

Altaar: Het centrale altaar is gemaakt van rood Levanto-marmer. Erboven hangt een bronzen crucifix aan een kruis van palissanderhout, een werk van de beeldhouwer Edoardo De Albertis.
Sculpturen: Het heiligdom bevat sculpturen van Giovanni Prini die de Overwinningen, Sint-Joris en het wapen van Genua uitbeelden. Prini droeg ook bij met andere sculpturen, waaronder reproducties van het Bollettino della Vittoria (Overwinningsbulletin), het Bollettino della Marina (Marinebulletin) en lijsten met alle namen van de gevallenen.
Lunetten: Binnenin de boog ondersteunen twee grote interne kolommen twee lunetten die door Prini zijn gebeeldhouwd, gewijd aan de thema's vrede en familie.
Gewelf: Het interne plafond is een gele koepel, versierd met een caleidoscoop van gebogen lijnen die samenkomen in een centrale cirkel.

Langs de randen van het gewelf staan twee Latijnse inscripties:

PACIS OPES ITA ALIT VIRTUS IAM VIVIDA BELLO (Zo voedt de deugd de rijkdommen van de vrede, nu levendig in de oorlog)

SALVE MAGNA PARENS FRUGUM SATURNIA TELLUS MAGNA VIRUM — (Vergilius, Georgica 136–176) (Gegroet, groot Saturnisch land, rijk aan vruchtbare velden, grote moeder van mannen.)

Externe friezen

De buitenkant is voorzien van allegorieën gebeeldhouwd door Arturo Dazzi, vergezeld van vier inscripties, waarvan er twee zijn geschreven door Mario Maria Martini. De inscripties herdenken de 680.000 Italianen die sneuvelden in de Grote Oorlog en de oprichtingsdatum van het monument. Een inscriptie langs de attiek bevat een opdracht aan de "zonen die stierven voor het vaderland, strijdend op land, ter zee en in de lucht... 1915–1918".

De grote fries van Dazzi omringt het monument en beeldt verschillende episodes en Italiaanse militaire korpsen af:

Noordzijde: Toont machinegeweerschutters en de Alpini (alpentroepen). Aan de zijkanten van de sluitsteen zijn het Italiaanse Rode Kruis en een veldmis afgebeeld.
Zuidzijde: Toont de artillerie en de cavalerie. De zijkanten van de boog tonen scènes van de Slagen aan de Isonzo en de Slag bij de Piave.
Westzijde: Toont de Bersaglieri en de genietroepen. Een controversiële figuur die een van de soldaten met de gelaatstrekken van Benito Mussolini afbeeldde, werd na de Tweede Wereldoorlog weggeschuurd.
Oostzijde: Toont de luchtmacht en de marine.