Amantle Montsho
| Amantle Montsho | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Bislett Games 2011 | ||||
| Volledige naam | Amantle Montsho | |||
| Geboortedatum | 4 juli 1983 | |||
| Geboorteplaats | Mabudutsa | |||
| Nationaliteit | ||||
| Lengte | 1,73 m | |||
| Gewicht | 57 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | sprint | |||
| Trainer/coach | Anthony Koffi | |||
| Eerste titel | Botswaans kampioene 400 m 2004 | |||
| OS | 2004, 2008, 2012 | |||
| Extra | Botswaans recordhoudster 100 m 2011-2016, 200 m, 400 m; indoorrecordhoudster 300 m, 400 m | |||
| ||||
Amantle Montsho (Mabudutsa, 4 juli 1983) is een Botswaanse voormalige atlete, die was gespecialiseerd in de 400 m. Ze nam driemaal deel aan de Olympische Spelen, maar veroverde hierbij geen medailles. Haar grootste succes was de wereldtitel die ze behaalde op de 400 m bij de wereldkampioenschappen van Daegu. In 2014 werd zij echter betrapt op een overtreding van de dopingregels en gestraft met een schorsing van twee jaar.
Biografie
Op de Olympische Spelen van 2004 in Athene maakte Montsho haar olympisch debuut. Zij geraakte niet door de eerste ronde van de 400 m. In 2007 won ze haar eerste internationale toernooi. In een tijd van 51,13 s won ze de 400 m op de Afrikaanse Spelen 2007.
In 2008 won Montsho de 400 m op de Afrikaanse kampioenschappen, een titel die ze in 2010 zou prolongeren. Zij wist zich dat jaar opnieuw te kwalificeren voor de Olympische Spelen. In haar tweede olympische optreden nam Montsho opnieuw deel aan de 400 m. In een tijd van 51,18 eindigde zij in de finale als laatste. Enkele jaren later werd deze prestatie opgewaardeerd naar een zesde plaats als gevolg van de diskwalificatie van twee Russische atletes.
In 2011 werd Montsho wereldkampioene op de 400 m. In een nationaal record van 49,56 versloeg ze in de finale de Amerikaanse Allyson Felix. Op de Olympische Spelen van 2012 in Londen eindigde ze met 49,75 op de 400 m op een vierde plaats in de finale.
Montsho baarde opzien in 2013 door vijf Diamond League-wedstrijden te winnen, waaronder de Herculis in Monaco waarin ze haar persoonlijk record verbeterde tot 49,33 s. Onder andere door deze prestatie, die ook goed was voor een beste jaarprestatie, ging ze als favoriete naar de wereldkampioenschappen van Moskou. Uiteindelijk kon Montsho in de finale ondanks haar op een na beste race tot dan toe niet haar titel prolongeren. Ze eindigde nipt als tweede achter Christine Ohuruogu, die net zoals Montsho een tijd van 49,41 s liep. Montsho liep ook met het Botswaanse team de 4 × 400 meter estafette, maar dat team kwam niet door de series heen.
Dopingschorsing
Tijdens de Gemenebestspelen van 2014 werd tijdens een dopingtest bij Montsho het verboden stimulerende middel methylhexanamine aangetroffen. De hierop volgende contra-expertise bevestigde deze diagnose. In maart 2015 werd zij vervolgens door de Botswaanse Atletiekbond voor de duur van twee jaar geschorst.[1]
Titels
- Wereldkampioene 400 m - 2011
- Afrikaanse Spelen kampioene 400 m - 2007, 2011
- Afrikaans kampioene 400 m – 2008, 2010, 2012
- Gemenebestkampioene 400 m - 2010, 2018
- Botswaans kampioene 400 m – 2004
Persoonlijke records
- Outdoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 100 m | 11,60 (ex-NR) | 26 april 2011 | Bamako |
| 200 m | 22,89 (NR) | 3 mei 2012 | Fukuroi |
| 400 m | 49,33 (NR) | 19 juli 2013 | Monaco |
- Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 300 m | 36,33 (NR) | 5 maart 2010 | Liévin |
| 400 m | 52,34 (NR) | 12 maart 2010 | Doha |
Palmares
200 m
- 2007: 5e Afrikaanse Spelen – 23,71 s
400 m
- Kampioenschappen
- 2006:
Afrikaanse kamp. – 52,68 s - 2007:
Afrikaanse Spelen – 51,13 s - 2008:
Afrikaanse kamp. – 49,83 s - 2008: 6e OS – 51,18 s (na DQ Kapachinskaya + Firova)
- 2008: 4e IAAF Wereldatletiekfinale - 51,54 s
- 2009: 7e WK – 50,65 s (na DQ Kapachinskaya)
- 2009: 5e IAAF Wereldatletiekfinale - 51,39 s
- 2010:
Afrikaanse kamp. – 50,03 s - 2010:
WK Indoor - 52,53 s (na DQ Firova) - 2010:
Gemenebestspelen - 50,10 s - 2011:
Afrikaanse Spelen – 50,87 s - 2011:
WK – 49,56 s - 2012:
Afrikaanse kamp. – 49,54 s - 2012: 4e OS - 49,75 s
- 2013:
WK - 49,41 s - 2018:
Gemenebestspelen - 50,15 s
- Golden League-podiumplekken
- 2009:
ISTAF – 50,94 s - 2009:
Bislett Games – 50,71 s - 2009:
Meeting Areva – 50,61 s
- Diamond League-overwinningen
- 2010: Bislett Games – 50,34 s
- 2010: Adidas Grand Prix – 50,79 s
- 2011:
Eindzege Diamond League - 2011: Prefontaine Classic – 50,59 s
- 2011: Bislett Games – 50,10 s
- 2011: Athletissima – 50,23 s
- 2011: British Grand Prix – 50,20 s
- 2011: Herculis – 49,71 s
- 2011: Memorial Van Damme – 50,16 s
- 2012:
Eindzege Diamond League - 2012: Bislett Games – 49,68 s
- 2012: Meeting Areva – 49,77 s
- 2013:
Eindzege Diamond League - 2013: Qatar Athletic Super Grand Prix – 49,88 s
- 2013: Adidas Grand Prix – 49,91 s
- 2013: Prefontaine Classic – 50,01 s
- 2013: Golden Gala – 49,87 s
- 2013: Herculis – 49,33 s
4 × 400 m
- 2010: 4e Afrikaanse kamp. – 3.37,17
- 2010: 6e Gemenebestspelen - 3.38,44
- 2012:
Afrikaanse kamp. – 3.31,27 - 2013: 16e in series WK - 3.38,96
- 2017: 7e WK - 3.28,00
- 2018:
Gemenebestspelen - 3.26,86
- (en) World Athletics-profiel voor Amantle Montsho
- (en) Profiel van Amantle Montsho op sports-reference.com (gearchiveerd)
- (en) Focus on Athletes - Amanthle Montsho (IAAF.org, 20 juli 2010)
- ↑ Montsho banned for two-years after positive drugs test at Glasgow 2014 door Duncan Mackay (18-03-2015), insidethegams.biz. Geraadpleegd 7 november 2025.
