Alie Kruger

Hij begon met voetbal in de junioren van VVG dat uitkwam in de Groninger Voetbalbond. Op dertienjarige leeftijd vertrok hij in 1942 naar GVAV, een grotere club uit de stad.^[2] In het tweede naoorlogse seizoen 1946/47 debuteerde hij als rechtsbuiten in het eerste elftal van GVAV, thuis op 6 oktober 1946 tegen Emmen (2-1).^[3] De zeventienjarige Kruger was enkele weken daarvoor nog uitgeroepen tot beste speler op het jeugdtoernooi van VV Heerenveen.^[4]

In het seizoen 1948/49 begon Kruger als basisspeler bij GVAV. Na vier duels verdween hij uit het elftal. Eind 1949 verliet hij GVAV en hij vroeg overschrijving aan naar stadgenoot Oosterparkers.^[5] Hij debuteerde op 5 maart 1950 bij zijn nieuwe club.^[6] Kruger kon nog in de laatste zeven competitieduels van de partij zijn. De Groningse club eindigde dat seizoen op de vierde plaats in de noordelijke Tweede klasse A. In het volgende seizoen 1950/51 kon Oosterparkers weer beschikken over Teun de Vries, Andries van der Veer en Heiko Wolda die alle drie terugkeerden uit Nederlands-Indië waar ze hun militaire diensttijd doorbrachten. De club pakte het kampioenschap in de Tweede klasse A. Kruger (9 treffers) vormde met Herman Dilling (14), Andries van der Veer (8), Henk Westerdiep (5) en topschutter Heiko Wolda (22) de aanvalslinie.

Door twee overwinningen (2-1 en 2-0) in de promotiestrijd tegen Emmen op 6 en 14 mei 1951 promoveerde Oosterparkers naar de hoogste klasse. Kruger scoorde de beide doelpunten (2-0) in het laatste en beslissende promotieduel.^[7] Bij het debuut in het seizoen 1951/52 in de Eerste klasse raakte Kruger al vroeg in de competitie geblesseerd. Na ruim vier maanden afwezigheid maakte hij zijn rentree op 10 februari 1952 in de met 0-6 verloren wedstrijd tegen Ajax.^[8] Oosterparkers eindigde samen met Achilles 1894 op de laatste plaats. In de beslissingswedstrijd om degradatie op 11 mei 1952 op het terrein van Be Quick in Groningen zette Kruger zijn club op een 1-0 voorsprong. Toch verloor Oosterparkers met 1-2 en moest een stap terugdoen.^[9]

Oosterparkers herpakte zich snel na de degradatie. De club greep in het seizoen 1952/53 het kampioenschap in de Tweede klasse. Na clubtopscorer Heiko Wolde (22 goals) scoorde Kruger de meeste doelpunten (10). De nacompetitie wist Oosterparkers winnend af te sluiten. Kruger was er in de laatste en beslissende promotiewedstrijd tegen ZFC (1-0) op 5 juli 1953 niet bij. Hij werd door de KNVB voor vier wedstrijden geschorst.^[10] Aanleiding was de wedstrijd tegen Veendam (3-2) op 14 juni toen hij uit het veld werd gestuurd na een forse overtreding op tegenstander Max Rosies.^[11]

Ook bij de rentree in de hoogste klasse in het seizoen 1953/54 duurde het verblijf slechts een jaar. Oosterparkers eindigde op de laatste plaats in de Eerste klasse A.

Het was rond de zomer van 1954 een onrustige periode in het Nederlands voetbalwereldje. De KNVB hield vast aan het amateurisme terwijl de nieuwe voetbalbond NBVB in september 1954 een wilde profcompetitie startte. Kruger speelde voor Oosterparkers alleen de eerste twee competitieduels. Hij vroeg in oktober 1954 overschrijving aan naar GVAV.^[12] Pas in het volgende seizoen 1955/56 kon hij zijn rentree maken bij zijn oude club die was overgestapt naar het betaald voetbal. GVAV eindigde in het seizoen 1955/56 gelijk met DFC op de negende plaats van de Hoofdklasse B. Kruger speelde 34 competitieduels waarin hij elf keer scoorde. GVAV moest een lange weg afleggen om zich te plaatsen voor de nieuwe Eredivisie die in het seizoen 1956/57 van start ging.

De eerste horde nam GVAV op 17 juni 1955 door de beslissingswedstrijd tegen DFC op het terrein van Alkmaar '54 met 4-3 te winnen. Kruger scoorde de 3-3 waarna een verlenging nodig was. Daarna volgde de nacompetitie met de nummer negen NOAD uit de Hoofdklasse A en de drie kampioenen van de Eerste klassen A, B en C. GVAV en NOAD waren duidelijk te sterk en eindigden op de bovenste twee plaatsen en bereikten de Eredivisie. Kruger was topscorer van de extra competitie met acht doelpunten in zeven duels. In de uitwedstrijd tegen RCH op 11 juli 1956 scoorde hij een hattrick (0-3).^[13]

Hij liep tijdens een demonstratiewedstrijd op Koninginnedag 30 april 1958 bij een ongelukkige val een heupblessure op.^[14] Het was zijn laatste optreden in dat seizoen waarin GVAV degradeerde. Na de zomer van 1958 speelde hij in het tweede elftal waarmee hij kampioen werd.^[15] Voor het volgende seizoen 1959/60 vertrok hij naar Velocitas dat uitkwam in de Tweede divisie B.^[16] Na een lange nacompetitie redde Velocitas het niet en de club moest terug naar de amateurs. Kruger beëindigde daarop op 31-jarige leeftijd zijn voetballoopbaan.

Hij overleed op 58-jarige leeftijd op 1 mei 1987 in Groningen.