Heiko Wolda

Wolde voetbalde in de junioren voor WVV. In 1944 maakte hij de overstap naar VV Bato, de tweede voetbalvereniging uit Winschoten. In de eerste twee naoorlogse seizoenen speelde hij als stopperspil voor Bato. In 1947 vertrok hij naar Oosterparkers.^[2] Uitgerekend bij zijn competitiedebuut op 14 september 1947 ging Wolda met zijn nieuwe club op bezoek bij zijn oude vereniging Bato en won met 1-2.^[3] Wolda kon in zijn eerste seizoen maar in zeven wedstrijden voor Oosterparkers uitkomen. Hij vertrok begin november 1947 naar Nederlands-Indië om zijn militaire dienstplicht te vervullen. Hij keerde tweeënhalf jaar later, in mei 1950, terug waardoor hij bijna drie seizoenen miste.^[4]

Gelijktijdig met Wolda keerden ook Teun de Vries en Andries van der Veer terug als militair uit Nederlands-Indië. Daardoor begon Oosterparkers met een versterkt elftal aan het seizoen 1950/51. De Groningse club pakte het kampioenschap in de noordelijke Tweede klasse A. Midvoor Wolda scoorde 22 keer in achttien competitieduels. Door twee overwinningen (2-1 en 2-0) in de promotieduels op Emmen op 6 en 14 mei 1951 promoveerde Oosterparkers naar de hoogste klasse.^[5] Het debuut in het seizoen 1951/52 in de Eerste klasse eindigde voor Oosterparkers in mineur. Ondanks de negen treffers van clubtopscorer Wolda eindigde de club samen met Achilles 1894 op de laatste plaats. Een beslissingswedstrijd moest uitkomst bieden over wie zou degraderen. Op 11 mei 1952 op het terrein van Be Quick in Groningen verloor Oosterparkers met 2-1.^[6]

Na de degradatie in 1952 beleefde Wolda met Oosterparkers een topjaar in de Tweede klasse. De Groningse club werd kampioen aan de hand van topschutter Wolda die 22 keer doel trof. Hij scoorde vijf keer in de kampioenswedstrijd tegen SV Friesland (8-1) op 10 mei 1953.^[7] Ook in de promotiecompetitie was Wolda op schot met zeven treffers in vier duels. Zijn laatste doelpunt was het belangrijkste. Hij was de matchwinnaar in de beslissende promotiewedstrijd tegen ZFC op 5 juli 1953 die Oosterparkers met 1-0 won.^[8]

Ook bij de rentree in het seizoen 1953/54 bleek dat de Eerste klasse te hoog gegrepen was voor Oosterparkers. De club kreeg weer de rode lantaarn in handen en degradeerde. Wolda (12 goals) werd voor het vierde jaar op rij clubtopscorer. Hij kwam nog de eerste zes wedstrijden voor Oosterparkers in actie in de Tweede klasse. Begin november 1954 vertrok hij tussentijds naar Eersteklasser GVAV.^[9] Twee weken voor de invoering van het profvoetbal maakte hij zijn debuut. Dit was op 14 november 1954 uitgerekend de laatste wedstrijd van GVAV als amateurclub. De thuisontmoeting met VSV eindigde in 3-3. Op 28 november, bij de herstart van de competitie, was hij van de partij bij de eerste profwedstrijd van GVAV. Thuis tegen Rapid JC werd het 1-1. Wolda kon zijn draai niet goed vinden bij zijn nieuwe club.^[10] Na enkele weken verdween hij uit het elftal.

In de nacompetitie voor promotie naar de nieuwe Eredivisie scoorde Wolda op 27 juni 1956 zijn eerste doelpunt voor GVAV. In de met 0-4 gewonnen wedstrijd bij Hermes DVS.^[11] GVAV bereikte de Eredivisie en in het eerste seizoen 1956/57 deed Wolda een volledige competitie mee. Hij kwam 32 duels in actie en scoorde vijfmaal. In het volgende seizoen 1957/58, waarin GVAV degradeerde, speelde Wolda mede door knieblessures niet.^[12] Na de degradatie kwam hij in het seizoen 1958/59 in de Eerste divisie B tot drie optredens in het eerste elftal. In zijn laatste competitieduel op 26 oktober 1958 scoorde hij in de slotminuut de 3-3 voor GVAV thuis tegen KFC.^[13] Op 31-jarige leeftijd beëindigde hij zijn voetballoopbaan. Hij werd daarna trainer in het amateurvoetbal. VV Harkstede was in 1959 zijn eerste club.^[14]

Wolda was postbode van beroep en kwam uit voor het Nederlands PTT-elftal.^[15] Daarna werkte hij als ambtenaar voor het gemeentelijk elektriciteitsbedrijf waar hij in 1989 met vervoegd pensioen ging.

Heiko Wolda overleed in 2012 op 85-jarige leeftijd op zijn geboortedag 28 augustus.