Église Saint-Pierre (Coutances)

De Église Saint-Pierre (Sint-Pieterskerk) is een kerkgebouw in de Franse stad Coutances, gebouwd in de vijftiende en zestiende eeuw. De bouwstijl van de kerk combineert laatgotische en renaissance-elementen. De kerk werd beschermd als historisch monument in 1901.^[1] Ze is anno 2025 nog in gebruik voor de rooms-katholieke eredienst, terwijl de andere historische parochiekerk van Coutances, de Saint-Nicolas, een andere bestemming kreeg.^[2]

Een eerste kerk op de plaats werd gebouwd in de middeleeuwen. Een eerste geschreven spoor van de parochie dateert uit 1056. Deze romaanse kerk lag toen nog buiten de stadsmuren van Coutances. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd deze kerk vernield door oorlogsgeweld, terwijl de kathedraal die wel binnen de stadsmuur lag, gespaard bleef. In 1494 werd begonnen met de bouw van een nieuwe kerk op dezelfde plaats. Initiatiefnemer was de bisschop van Coutances, Geoffroy Herbert. De bouw werd deels gefinancierd door de parochie, waar veel wevers, andere ambachtslui en handelaars woonden, en deels door de verkoop van aflaten goedgekeurd door paus Alexander VI. Nadat het koor, de basis van het schip en de voorstaande toren waren voltooid, viel de werf in 1510 stil. De bovenbouw van de toren werd voltooid tussen 1546 en 1566 en de vieringtoren werd opgeleverd in 1581. De glasramen werden betaald door de verschillende gilden. In de zeventiende eeuw werd het houten koorgestoelte geplaatst.

De kerk leed net als de rest van Coutances zware schade bij de geallieerde luchtbombardementen van 1944.^[3] De kerk kende daarna verschillende restauratiefases. In een eerste fase werden het schip en de transept gerestaureerd.^[4]

De kerk is maar 42 meter lang. De kerk moest ingepast worden tussen de twee verkeersaders van Coutances, de rue Saint-Pierre en de rue du Pilori (tegenwoordig rue Geoffroy de Montbray). Hierdoor is het kerkkoor uitzonderlijk kort. De kerk is daarentegen 25 meter breed ter hoogte van de transept, en 16 meter 35 ter hoogte van het schip. Terwijl de rest van de kerk een voorbeeld is van flamboyante gotiek, is de vieringtoren in renaissancestijl gebouwd.

De vieringtoren is gebouwd naar het voorbeeld van de vieringtoren van de kathedraal van Coutances. De toren vertoont dezelfde indeling en vorm. Maar waar de vieringtoren van de kathedraal gotisch van uiterlijk is, is deze van de Église Saint-Pierre in renaissancestijl gebouwd. Binnenin rust de toren op vier stevige pilaren van de transept. De achthoekige vorm boven de galerij gaat hoger over in een cirkelvorm. Langs buiten is de toren vierkant en loopt uit in een korte torenspits die op de vier hoeken is geflankeerd door torentjes.

De voorstaande toren heeft op de noord- en de zuidflank een uurwerk en een zonnewijzer.

Het schip telt vijf traveeën. De kapitelen van de pilaren zijn niet versierd. Boven het schip, de transept en het koor loopt een smalle galerij met laatgotische versieringen. Van de glasramen resten na de schade van 1944 enkel nog kleine fragmenten.^[3]

De preekstoel dateert uit 1737 en stond oorspronkelijk in de kerk van de franciscanen in Granville. Deze verhuisde in 1808 naar de Église Saint-Pierre. Het orgel heeft een zeventiende-eeuwse kast terwijl het instrument achttiende-eeuws is. Het orgel werd in 1973 beschermd als historisch monument.^[4]

• 
  Vieringtoren (binnenzijde)
• 
  Schip
• 
  Bewaard gebleven glasraam
• 
  Preekstoel
• 
  Orgel