Zeegroene rus
| Zeegroene rus | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
_IMG_26459.JPG) | ||||||||||||||||||
| Bloemen | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Juncus inflexus L. | ||||||||||||||||||
 | ||||||||||||||||||
| Bloeiwijze | ||||||||||||||||||
 | ||||||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||
Zeegroene rus op  Wikispecies | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Zeegroene rus (Juncus inflexus) is een plantensoort uit de russenfamilie (Juncaceae).
Determinatie
Zeegroene rus is een overblijvende, kruidachtige plant die een hoogte kan bereiken van 20–100(–150) cm. Ze heeft een korte en gedrongen wortelstok en groeit in dichte pollen. De grijs- of blauwgroene, sterk gegroefde, stugge stengels hebben regelmatig onderbroken merg en zijn ten minste vier keer zo lang als het onderste schutblad van de bloeiwijze. De aan de voet van de stengel staande schedeachtige, kale, lakachtig glanzende bladeren zijn zwart-rood. De bovenste bladschede is aan de top afgerond. De plant bloeit van juni tot in augustus met een vrij losse bloeiwijze met meestal meer dan twaalf bloemen per bloeiwijze. De takken van de bloeiwijze staan rechtop of schuin omhoog. De bloemen hebben aan de voet twee, vliezige, steunblaadjes. De zes, 2,5–4 mm lange, puntige, lichtbruine bloemdekbladen hebben donkerbruine randen en een groene middenstreep. Ze zijn iets langer dan de vrucht. De bloem heeft zes meeldraden. De helmknoppen zijn ongeveer even lang als de helmdraden. Het bovenstandige vruchtbeginsel heeft één stijl met drie, roodachtige stempels. De vrucht is een veelzadige, driekantige, eivormige, bruine tot bruinzwarte doosvrucht, die aan de top niet is ingedeukt. De zaden hebben geen aanhangsel. Het aantal chromosomen is 2n = 40.
Ecologie
Zeegroene rus komt vooral voor op klei, op natte, kalkhoudende grond langs slootkanten, in weilanden, langs wegen en in afgravingen. De plant is een windbestuiver.
Syntaxonomie
Zeegroene rus komt vooral voor in het zilverschoon-verbond, waar zij haar optimum bereikt in een door haar gedomineerde rompgemeenschap.
De soort geldt verder als indicatorsoort voor het vochtig grasland gedomineerd door russen (hj), een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Verspreiding
Het natuurlijke verspreidingsgebied van zeegroene rus strekt zich uit over Europa, Azië en Noord-Afrika. In Nieuw-Zeeland, Australië en in het oostelijke deel van Noord-Amerika is de plant ingevoerd. Zeegroene rus staat op de Nederlandse Rode Lijst als algemeen voorkomend en stabiel tot iets toegenomen.
Fotogalerij
Merg
Externe links
- Zeegroene rus op Ecopedia
- Zeegroene rus in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen:
· 
· 
