Wim Kras

Hij was de oudste in een gezin met acht kinderen.^[1] Zijn vader Jaap Kras was visser op het IJsselmeer. Wim Kras werd in de jeugdafdeling vaker doorgeschoven naar een oudere leeftijdcategorie. Als veertienjarige debuteerde hij in het tweede seniorenelftal van Volendam. In 1959 kwam hij van de MULO en ging werken in een zakkenfabriek in Volendam.^[2]

Kras maakte op 22 november 1959 in de thuiswedstrijd tegen Ajax zijn debuut voor Volendam (0-3). Trainer Ger Stroker wilde het elftal vernieuwen omdat sommige spelers uit vorm waren.^[3] Kras was met 15 jaar en 290 dagen de jongste speler die in een wedstrijd in de Eredivisie uitkwam. Dit record werd in augustus 2025 verbroken door de 57 dagen jongere Jadiel Pereira da Gama.^[4] In zijn debuutseizoen, waarin Volendam degradeerde, kwam hij tot vijf optredens in het eerste elftal. Een jaar later was hij basisspeler. Hij pakte met Volendam het kampioenschap in de Eerste divisie A en scoorde negen keer. Hij begon als rechtsbuiten en speelde ook in de spits. Hij kreeg later een aanvallende rol als spelbepaler op het middenveld. Op deze positie kwam hij tot zijn beste prestaties.^[5]

Kras speelde tussen 1960 en 1962 zes interlands voor het Nederlands elftal onder 18 jaar. Bij zijn debuut als zestienjarige scoorde hij tweemaal. Dat was op 28 december 1960 in het met 7-0 gewonnen oefenduel van het Luxemburgse jeugdteam.^[6] Kras nam in april 1962 deel aan het Europees kampioenschap in Roemenië.^[7] Hij speelde mee in de drie pouleduels waarin het Nederlands jeugdelftal ongeslagen bleef. Het team, dat onder leiding stond van bondscoach Elek Schwartz, behaalde een overwinning en speelde twee keer gelijk maar miste op doelsaldo de finaleronde.

Een hoogtepunt voor Kras en Volendam was de uitwedstrijd tegen Feijenoord op 16 september 1962. Volendam klopte de regerend landskampioen in stadion De Kuip met 2-5. Kras bracht de 0-2 en 1-3 op het scorebord.^[8] Volendam handhaafde zich na de terugkeer drie seizoenen in de Eredivisie. Na de degradatie in 1964 vierde Kras in 1967 zijn tweede en in 1970 zijn derde kampioenschap in de Eerste divisie. Hij nam na het seizoen 1972/73 vrij onverwacht afscheid. Hij was 29 jaar en de aanvoerder van het team. Kras en de club kwamen niet tot overeenstemming over contractverlenging. In oktober 1973 werden de besprekingen stopgezet en beëindigde hij zijn loopbaan.^[9] Na verloop van tijd keerde hij terug bij de club als jeugdtrainer.

Hij is de vader van Wim Kras jr., die tussen 1990 en 1993 voor Volendam uitkwam. Ook zijn broer Kees Kras en neef Ruud Kras speelden in het eerste elftal van Volendam. Hij werkte tot aan zijn pensionering als schilder bij het bouwbedrijf van oud-speler Hein Schilder.

Wim Kras leed aan de ziekte van Parkinson en verbleef in een verzorgingshuis. Een val, met als gevolg een gebroken heup, werd hem fataal.^[10] Hij overleed in 2023, kort na zijn 79e verjaardag.^[11] Vier dagen later werd als eerbetoon het Kras Stadion eenmalig omgedoopt tot Wim Kras Stadion.^[12]