William B. Taliaferro

William Booth Taliaferro
Brigadegeneraal Taliaferro
Geboren	28 december 1822 Gloucester County, Virginia
Overleden	27 februari 1898 Gloucester County, Virginia
Rustplaats	Ware Church Cemetery Gloucester County, Virginia
Land/zijde	Verenigde Staten Geconfedereerde Staten van Amerika
Onderdeel	United States Army Confederate States Army
Dienstjaren	1846-1848 (USA) 1861-1865 (CSA)
Rang	majoor (USA) brigadegeneraal (CSA)
Eenheid	9th U.S. Infantry Regiment 11th U.S. Infantry Regiment
Bevel	23rd Virginia Infantry Regiment Taliaferro’s Brigade Jackson’s Division District of Savannah District of Eastern Florida District of South Carolina
Slagen/oorlogen	Mexicaans-Amerikaanse Oorlog Amerikaanse Burgeroorlog Slag bij Greenbrier River Jacksons veldtocht in de Shenandoahvallei Zevendagenslag Slag bij Fredericksburg Tweede Slag om Fort Wagner
Ander werk	Advocaat, rechter en parlementslid

William Booth Taliaferro (Gloucester County, 28 december 1822 – Gloucester County, 27 februari 1898) was een Amerikaans militair, advocaat, rechter en parlementslid. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog was hij een brigadegeneraal in het Confederate States Army. Hij was ook Grootmeester in de vrijmetselarij van Virginia.

William B. Taliaferro werd geboren op 28 december 1822 in Gloucester County, Virginia. Hij had Italiaanse en Engelse voorouders. Hij was de zoon van Warner Throckmorton Taliaferro en Frances Amanda Todd.^[1] Zijn neef was James A. Seddon die later de minister van oorlog van de de Geconfedereerde Staten van Amerika zou worden onder president Jefferson Davis.

Taliaferro studeerde aan de Harvard-universiteit en de College of William & Mary waar hij afstudeerde in 1841.

Tijdens de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog nam Taliaferro dienst in het United States Army en diende hij in het 9th U.S. Infantry Regiment en 11th U.S. Infantry Regiment. Hij klom op tot de rang van majoor. Na de oorlog baatte hij zijn plantage uit waar een aantal slaven werkzaam waren. Taliaferro betrad ook het politieke toneel en werd verkozen in het parlement van Virginia. Hij speelde een actieve rol in de presidentscampagne van James Buchanan in 1856. Naast zijn plantage en politieke loopbaan bleef Taliaferro ook militair actief en diende hij als bevelhebber van een divisie van de Virginia State militia. Na de raid van John Brown op Harpers Ferry werd Taliaferro aangesteld als bevelhebber van de stad. Samen met de lokale sheriff was Taliaferro verantwoordelijk voor de executie van John Brown op 2 december 1859.^[2]

Nadat de secessie van Virginia op 17 april 1861 een feit was, werd Taliaferro de dag erna aangesteld als bevelhebber van de militietroepen in zijn thuisstaat. Zijn eerste opdracht was de inname van Norfolk met alle militaire faciliteiten. Op 1 mei 1861 werd hij aangesteld als kolonel van het 23rd Virginia Infantry Regiment in het Confederate States Army. Hij nam deel aan verschillende schermutselingen en veldslagen tot hij op 8 september 1861 het commando kreeg over een brigade die hij aanvoerde tijdens de Slag bij Greenbrier River.

Op 4 maart 1862 werd hij bevorderd tot brigadegeneraal en werd hij bevelhebber van een brigade in het leger van Stonewall Jackson. Onder Jackson nam Taliaferro en zijn brigade deel aan Jacksons veldtocht in de Shenandoahvallei en de Zevendagenslag. Toen brigadegeneraal Charles S. Winder sneuvelde tijdens de Slag bij Cedar Mountain nam Taliaferro het bevel van de Stonewall Divisie op zich. Deze zou hij drie weken aanvoeren tot hij op 28 augustus 1862 zelf gewond raakte bij Brawner's Farm. Pas in december, net voor de Slag bij Fredericksburg was hij voldoende hersteld om opnieuw het bevel op zich te nemen van zijn divisie.

Taliaferro was niet altijd even geliefd bij zijn manschappen. Hij had een reputatie om alles volgens het boekje te willen doen en neerbuigend te zijn. Er is één incident waarbij hij zelfs fysiek aangevallen werd door zijn soldaten. Taliaferro had ook kritiek op zijn bevelhebbers. Hij klaagde regelmatig bij zijn politieke vrienden in Richmond over Jacksons tactische inzichten en hoe hij met zijn soldaten omging. Op een gegeven moment probeerde Jackson de benoeming tot brigadegeneraal van Taliaferro ongedaan te maken. Maar hij kon niet om de militaire capaciteiten van Taliaferro en liet hem verder met rust.

Na Fredericksburg werd Taliaferro overgeplaatst naar het District van Savanah in Georgia om daar het commando op zich te nemen. Tijdens zijn periode in Georgia leidde hij de Zuidelijke troepen tijdens de Tweede Slag om Fort Wagner waar hij geprezen werd voor zijn moed en inzet.

In 1864 werd Taliaferro bevelhebber van alle troepen in het Eastern Disctrict of Florida waar hij in februari troepen stuurde, onder leiding van brigadegeneraal Joseph Finegan, om de Noordelijke amfibische landing niet ver van Olustee te verslaan. Hij keerde terug naar South Carolina waar hij het bevel kreeg over het District of South Carolina tot het einde van de oorlog.

Na de oorlog keerde Taliaferro terug naar zijn geboortestreek. Hij werd opnieuw verkozen in het parlement van Virginia en werkte ook als rechter. Taliaferro zetelde ook in het bestuur van de College of William and Mary en de Virginia Military Institute. In maart 1874 werd hij verkozen tot grootmeester van de vrijmetselaars in Virginia. Hij overleed op 27 februari 1898 in "Dunham Massie", zijn huis. Zijn lichaam werd bijgezet op de Ware Church Cemetery in Gloucester County, Virginia.

Zijn persoonlijke documenten en correspondentie wordt bewaard in het Special Collections Research Center die deel uitmaakt van het College of William and Mary.

Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog (Confederatie)