Wilhelminaziekenhuis (Nijmegen)

Het Wilhelminaziekenhuis is een voormalig protestants ziekenhuis in Nijmegen. De eerste vestiging ging open in 1850, destijds aan de Jodenberg. Later verhuisde het ziekenhuis naar Nijmegen-Oost.

Als zelfstandig ziekenhuis heeft het Wilhelminaziekenhuis bestaan tot 1974; in dat jaar fuseerde het met het katholieke Canisiusziekenhuis tot het huidige Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ).^[1]

De eerste vestiging aan de Jodenberg (een zijstraat van de Lange Hezelstraat) ging open in 1850. Op 5 september van dat jaar werd hier de eerste patiënt ontvangen. Al vrij snel bleek dit ziekenhuis te klein.^[2] In 1889 werd de "Vereeniging Het Protestantsch Ziekenhuis te Nijmegen" opgericht. Deze vereniging beijverde de bouw van een nieuw, groter ziekenhuis. Nadat een Nijmegenaar grond aan de toenmalige Spaarbankstraat schonk aan de vereniging en er voldoende geld was ingezameld werd begonnen met de bouw.

Op 7 mei 1895 werd het ziekenhuis, met als geneesheer-directeur dr. Claas Noorduijn, aan de Spaarbankstraat (wijk Hunnerberg) geopend. Ter gelegenheid van zijn 90ste verjaardag werd deze straatnaam in 1913 veranderd in Dr. Claas Noorduijnstraat. Tien dagen later bezocht Koningin-regentes Emma het ziekenhuis. Zij gaf toestemming het naar haar dochter Wilhelmina te vernoemen. De architect van het gebouw was Derk Semmelink.^[3]

Sinds 1967 was het pand aan de Dr. Claas Noorduijnstraat ook het onderkomen van het Margriet Paviljoen. In 1974 fuseerde het protestantse Wilhelminaziekenhuis met het katholieke Canisiusziekenhuis. Uit de fusie van de twee ziekenhuizen ontstond het CWZ. Daarna werd het pand van het Wilhelminaziekenhuis geheel in gebruik genomen door het Margriet Paviljoen, dat later bekendstond als Verpleeghuis Margriet. Het gebouw is in 2014 uiteindelijk gesloopt, ondanks protest hiertegen vanuit de buurt. Ervoor in de plaats kwam een woonlocatie, onder meer voor mensen met speciale zorgbehoeftes.