Wereldkampioenschappen wielrennen 1931

WK wielrennen 1931
Locatie Vlag van Denemarken Kopenhagen
Type wegrit
Winnaars
Elite (m), wegrit Vlag van Italië (1861-1946) Learco Guerra
Amateurs, wegrit Vlag van Denemarken Henry Hansen
Navigatie
← 1930  1932 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldkampioenschappen wielrennen op de weg van 1931 voor profs en amateurs werden op woensdag 26 augustus 1931 gehouden in Kopenhagen. Uitzonderlijk werd dit jaar het kampioenschap verreden onder de vorm van een individuele tijdrit over 172 kilometer, die in Seeland van Kopenhagen over Roskilde, Ringsted, Næstved, Bårse en Køge terug naar Kopenhagen ging.[1]

Beroepsrenners

Zeventien profs namen vanaf zeven uur 's ochtends de start, in de volgorde: Gaston Rebry (België), Erich Metze (Duitsland), Osvald Falck Hermansen (Denemarken), Armand Blanchonnet (Frankrijk), Fabio Battesini (Italië), Max Bulla (Oostenrijk), Cesar Bogaert (Nederland), Walter Blattmann (Zwitserland), Maurice De Waele (België), Oskar Thierbach (Duitsland), Learco Guerra (Italië), Jean-Pierre Muller (Luxemburg), Albert Büchi (Zwitserland), Jules Vanhevel (België), Ludwig Geyer (Duitsland), Ferdinand Le Drogo (Frankrijk) en Alfredo Binda (Italië), de uittredende wereldkampioen.[2] Blanchonnet, Metze, Hermansen en Thierbach gaven op, zodat dertien renners de finish bereikten. De Italiaan Guerra, bijgenaamd "De Locomotief"[3], werd wereldkampioen. De Nederlander Bogaert eindigde als dertiende en laatste.

Uitslag[1]

Tijdrit
PlaatsNaamTijd
Goud Vlag van Italië (1861-1946) Learco Guerra4u53'43"
ZilverVlag van Frankrijk Ferdinand Le Drogo+4'37"
BronsVlag van Zwitserland Albert Büchi+4'48"
4Vlag van Italië (1861-1946) Fabio Battesini+5'57"
5Vlag van Oostenrijk Max Bulla+6'23"
6Vlag van Italië (1861-1946) Alfredo Binda+8'42"
7Vlag van België Gaston Rebry+9'59"
8Vlag van België Jules Van Hevel+13'46"
9Vlag van België Maurice Dewaele+14'21"
10Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Ludwig Geyer+14'46"
13Vlag van Nederland Cesar Bogaert+20'06"

Amateurs

Over de wedstrijd voor de amateurs, die na de beroepsrenners startten, berichtte de Nederlandse krant Voorwaarts onder de kop "Organisatie, die alles te wenschen liet": "het was aan den start zulk een wanorde, dat er absoluut niet viel uit te maken, wie startte, zoodat de volgorde niet viel vast te stellen..." Winnaar werd uiteindelijk de Deen Henry Hansen, die drie minuten sneller was dan de wereldkampioen bij de profs. Maar door de onregelmatigheden bij de organisatie is die tijd mogelijk niet betrouwbaar.[3]

Uitslag[1]

Tijdrit
PlaatsNaamTijd
Goud Vlag van Denemarken Henry Hansen4u50'53"
ZilverVlag van Italië (1861-1946) Giuseppe Olmo+6'01"
BronsVlag van Denemarken Leo Nielsen+6'40"
4Vlag van Zweden Bernard Britz+7'50"
5Vlag van Zweden Gösta Carlsson+12'36"
6Vlag van Zweden Gösta Björklundz.t.
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Southall+15'37"
8Vlag van Finland (1918-1978) Raul Helberg+16'51"
9Vlag van Italië Mario Cipriani+17'05"
10Vlag van Denemarken Frode Sorensen+17'12"
24Vlag van België Jean Minsart+36'37"
25Vlag van Nederland Jan de Reus+38'38"
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.