Alfredo Binda

Alfredo Binda
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	11 augustus 1902
Geboorteplaats	Cittiglio,  Italië
Overlijdensdatum	19 juli 1986
Overlijdensplaats	Cittiglio,  Italië
Sportnationaliteit	Italiaanse
Sportieve informatie
Discipline(s)	Weg
Ploegen
1922 1923–1924 1925–1927 1928–1929 1930 1931–1932 1933 1934 1935–1936 Nice Sport La Française Legnano-Pirelli Legnano-Torpedo Legnano-Pirelli Legnano-Hutchinson Legnano-Clément Legnano Legnano-Wolsit
Beste prestaties
Milaan-San Remo	1e (1929, 1931)
Parijs-Roubaix	7e (1925)
Ronde van Lombardije	1e (1925, 1926, 1927, 1931)
Ronde van Italië	1e (1925, 1927, 1928, 1929, 1933) 41 etappezeges
Ronde van Frankrijk	2 etappezeges
WK op de weg	1e (1927, 1930, 1932)
Portaal    Wielersport

Alfredo Binda (Cittiglio, 11 augustus 1902 – aldaar, 19 juli 1986) was een Italiaans wielrenner. Hij was prof tussen 1922 en 1936, en won in die periode vijf keer de Ronde van Italië en drie keer het wereldkampioenschap op de weg.

Binda wordt geboren in Cittiglio, Lombardije, in een gezin met tien kinderen. Hij speelt trompet bij de gemeentelijke harmonie van zijn dorp en houdt ook van fietsen. Maar het gezin is arm. Samen met zijn broer Primo emigreert hij naar Nice, waar ze onderdak vinden bij neven.

Aan de Franse Rivièra ontbreekt het niet aan werk, en aan fietswedstrijden evenmin. Hier ontdekt de jonge Binda zijn balans: vier dagen per week gaat hij naar school voor lessen industrieel tekenen en drie dagen per week traint hij op zijn fiets.

Binda is vooral te herkennen aan zijn silhouet, dat nergens mee te vergelijken is. Een gentleman die stevig in het zadel zit, en die zijn richting voorzichtig verandert om stenen, keien of struiken op de weg te omzeilen.

Dankzij zijn stijl en zijn overwinningen is Binda een van de grootste figuren van de wielersport. Hij is de enige grote kampioen die door de organisatoren werd verzocht niet deel te nemen aan hun wedstrijd om de spanning te behouden. Zo ook in de Ronde van Italië van 1930. Op zijn naam staan dan al de edities van 1925, 1927, waarin hij twaalf van de vijftien verreden etappes won, 1928 en 1929. Men smeekt hem dus om thuis te blijven, en ter compensatie krijgt hij de grootste premie die ooit is uitgereikt: 22.500 lire, wat toen overeenkwam met het prijzengeld voor de eindzege en enkele ritzeges. De alleenheerschappij van Binda kan niet beter worden aangetoond. Wat blijft is de grandeur van de uitblinker uit Varese, een grandeur die wordt geïllustreerd door andere overwinningen op hoog niveau, waaronder zijn drie triomfen als wereldkampioen – in 1927 op de Nürburgring, in 1930 in Luik en in 1932 op het circuit van Rocca di Papa in Rome.

Hij wint de Ronde van Italië in totaal vijf keer, behaalt er 41 etappezeges – enkel Mario Cipollini zal later beter doen met 42 zeges – en gaat zestig dagen aan kop van de wedstrijd, een buitengewone buit. Maar afgezien van het aantal successen dat hij boekt, draagt hij een verpletterende superioriteit met zich mee, die hij zowel bij het sprinten als het beklimmen tentoonspreidt.

Hij blijkt een merkwaardige relatie te hebben met de Ronde van Frankrijk. Hij trotseert de Tour zonder enthousiasme in 1930, wint twee opeenvolgende etappes in Pau en Luchon en moet zich na een val terugtrekken. In Novi Ligure, tijdens Milaan-San Remo in 1936, breekt hij door een ongeval zijn dijbeen en wordt gedwongen om een punt te zetten achter zijn carrière.

Als renner won Binda nooit de Tour, maar als ploegleider van het Italiaanse team neemt hij wraak; hij leidt het team door zegevierende expedities: in 1948 met Gino Bartali, in 1949 en 1952 met Fausto Coppi en in 1960 met Gastone Nencini. Zijn grote wijsheid ligt ten grondslag aan het – destijds als onmogelijk beschouwde – akkoord tussen Bartali en Coppi. Daarnaast loodst hij, als bondscoach, zowel Fausto Coppi als Ercole Baldini naar de wereldtitel. Bovendien heeft hij de hoogste functies bekleed binnen internationale wielerinstellingen.

• De Trofeo Alfredo Binda-Comune di Cittiglio is vernoemd naar Alfredo Binda, en heeft de start en finish in Cittiglio.

Voorganger: –

Wereldkampioen wielrennen 1927 Nürburg

Opvolger: Georges Ronsse

Voorganger: Georges Ronsse

Wereldkampioen wielrennen 1930 Luik

Opvolger: Learco Guerra

Voorganger: Learco Guerra

Wereldkampioen wielrennen 1932 Rome

Opvolger: Georges Speicher

Voorganger: Giuseppe Enrici 1924

Winnaar van de Ronde van Italië Alfredo Binda 1925

Opvolger: Giovanni Brunero 1926

Voorganger: Giovanni Brunero 1926

Winnaar van de Ronde van Italië Alfredo Binda 1927, 1928, 1929

Opvolger: Luigi Marchisio 1930

Voorganger: Antonio Pesenti 1932

Winnaar van de Ronde van Italië Alfredo Binda 1933

Opvolger: Learco Guerra 1934

Voorganger: -

Winnaar groene trui in de Ronde van Italië Alfredo Binda 1933

Opvolger: Remo Bertoni 1934