Waterzuring
| Waterzuring | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Rumex hydrolapathum Huds. (1778) | ||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||
| Waterzuring op | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Waterzuring (Rumex hydrolapathum) is een plantensoort uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). Ze komt van nature voor in Europa.
Kenmerken
Waterzuring is vaste, kruidachtige plant die een hoogte kan bereiken van 1,5 m. Ze behoort hiermee tot de grootste inheemse zuringsoorten. De plant heeft een korte niet vertakkende, horizontale wortelstok. De wortelbladeren zijn bijna een meter lang, leerachtig en lancetvormig. De roodbruine vruchtkleppen (binnenste bloemdekbladen die later het nootje omvatten) zijn driehoekig en iets langer dan breed. Alle drie de kleppen dragen een knobbel. De vrucht is een nootje.
Ecologie
Waterzuring komt voor aan oevers bij zoet oppervlaktewater, in rietkragen, zeggemoerassen en uiterwaarden. De soort is een belangrijke waardplant voor de grote vuurvlinder (Lycaena dispar). In duinplassen komt op de waterzuring de bruine zuringsnuittor (Lixus barbane) voor.
Toepassingen
Vroeger werd de plant in het voorjaar gebruikt als bron van vitamine C.
Externe link
- Waterzuring (Rumex hydrolapathum) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels23, dit is de voorlaatste uitgave)
