WGC - Matchplay 2011

WGC - Matchplay
Officiële naam WGC-Accenture Match Play Championship
Jaar 2011
Plaats Vlag van Verenigde Staten Marana, Arizona
Golfbaan Ritz-Carlton Golf Club
Par 72
Lengte 7124 m
Tour(s) Europese PGA Tour
Amerikaanse PGA Tour
Datum 23-27 februari
Prijzengeld $ 8.500.000
Titelhouder Vlag van Engeland Ian Poulter
Winnaar Vlag van Engeland Luke Donald
Vorige: 2010  Volgende: 2012
Portaal  Portaalicoon   Golf
Titelverdediger Ian Poulter

Het WGC - Matchplaykampioenschap van 2011 wordt van 23-27 februari gespeeld op de Ritz-Carlton Golf Club in Marana, Arizona, ongeveer 30 kilometer ten Noorden van Tucson. Het prijzengeld telt voor de Order of Merit van de Amerikaanse - en Europese PGA Tour en de Japan Golf Tour. Behalve geld krijgt de winnaar ook de Walter Hagen Cup.

Winnaar van 2010 was Ian Poulter, die in de finale zijn landgenoot Paul Casey versloeg. Alle vier halvefinalisten waren leden van de Europese PGA Tour, zeven van de kwartfinalisten ook.

Casey verloor voor de tweede keer in de finale, in 2009 verloor hij van de Australiër Geoff Ogilvy. Tiger Woods, die het toernooi reeds won in 2003, 2004 en 2008, en 32 van de 39 partijen op zijn naam schreef, verdiende bij dit toernooi het meest. In 2010 haalde hij bijna de € 4.000.000.

Ian Poulter, die een eigen kledinglijn heeft, heeft dit jaar zijn fans de gelegenheid om te beslissen hoe hij tijdens de eerste ronde gekleed zal gaan. De fans mogen uit drie plaatjes kiezen.

Woensdag 64 spelers

De 64 spelers die op de vrijdag voor het toernooi aan de top staan van de Official World Golf Ranking mogen meedoen. Voor het eerst spelen er drie teenagers mee: Ryo Ishikawa, Matteo Manassero en Seung-yul Noh. De oudste speler is de 47-jarige Miguel Jiménez. Edoardo en Francesco Molinari waren vorig jaar de eerste broers die ooit meededen, en zij zijn ook dit jaar aanwezig.

De spelers zijn in vier groepen verdeeld, die ieder de naam van een beroemde speler hebben gekregen. Iedere groep heeft 16 spelers, na de eerste ronde zijn er 8 spelers per ronde over.
De 17-jarige Matteo Manassero, Rookie of the Year 2010, is opgeklommen tot nummer 59 op de wereldranglijst en is de jongste speler die ooit aan deze matchplay heeft meegedaan. Het record stond op naam van Ryo Ishikawa, die toen 18 jaar en 153 jaar oud was en in 2011 weer meespeelt. Matteo speelt de eerste ronde tegen de 44-jarige Steve Stricker

WR = plaats op de wereldranglijst op 20 februari 2011. Nummer 22 Tim Clark, nummer 49 Vijay Singh en nummer 55 Kevin Na spelen niet, dus Thomas Bjørn, J.B. Holmes en Henrik Stenson mogen meedoen.

Groep Bobby Jones

WRWinnaarUitslagWRVerliezer
1Vlag van Engeland Lee Westwood3 & 269Vlag van Zweden Henrik Stenson (2007)
30Vlag van Verenigde Staten Nick Watney5 & 434Vlag van Verenigde Staten Anthony Kim
46Vlag van Zuid-Korea K J Choi1 up15Vlag van Zuid-Afrika Retief Goosen
42Vlag van Verenigde Staten Ryan Moore3 & 116Vlag van Italië Francesco Molinari
59Vlag van Italië Matteo Manassero2 & 18Vlag van Verenigde Staten Steve Stricker (2001)
25Vlag van Zuid-Afrika Charl SchwartzelHole 2039Vlag van Japan Ryo Ishikawa
9Vlag van Engeland Luke Donald6 & 558Vlag van Verenigde Staten Charley Hoffman
24Vlag van Italië Edoardo Molinari3 & 241Vlag van Schotland Martin Laird

Groep Ben Hogan

WRWinnaarUitslagWRVerliezer
5Vlag van Verenigde Staten Phil Mickelson6 & 564Vlag van Australië Brendan Jones
33Vlag van Verenigde Staten Rickie Fowler1 up36Vlag van Zweden Peter Hanson
13Vlag van Verenigde Staten Matt KucharHole 2252Vlag van Denemarken Anders Hansen
47Vlag van Verenigde Staten Bo Van Pelt2 up20Vlag van Zuid-Afrika Louis Oosthuizen
4Vlag van Noord-Ierland Graeme McDowell4 & 263Vlag van Verenigde Staten Heath Slocum
37Vlag van Engeland Ross Fisher4 & 326Vlag van Australië Robert Allenby
57Vlag van Verenigde Staten Stewart Cink1 up12Vlag van Engeland Ian Poulter (2010)
48Vlag van Zuid-Korea Y E YangHole 2021Vlag van Spanje Alvaro Quiros

Groep Gary Player

WRWinnaarUitslagWRVerliezer
2Vlag van Duitsland Martin Kaymer7 & 662Vlag van Zuid-Korea Seung-yul Noh
29Vlag van Engeland Justin Rose2 & 131Vlag van Verenigde Staten Zach Johnson
17Vlag van Zweden Robert Karlsson5 & 350Vlag van Japan Hiroyuki Fujita
18Vlag van Verenigde Staten Hunter Mahan4 & 351Vlag van Verenigde Staten Sean O'Hair
7Vlag van Engeland Rory McIlroy4 & 261Vlag van Verenigde Staten Jonathan Byrd
38Vlag van Verenigde Staten Ben Crane4 & 227Vlag van Australië Adam Scott
56Vlag van Verenigde Staten Ryan Palmer2 up10Vlag van Verenigde Staten Jim Furyk
23Vlag van Spanje Miguel Jiménez2 & 144Vlag van Japan Yuta Ikeda

Groep Sam Snead

WRWinnaarUitslagWRVerliezer
65Vlag van Denemarken Thomas Bjørn1 up3Vlag van Verenigde Staten Tiger Woods (2003,'04, '08)
28Vlag van Australië Geoff Ogilvy (2006, 2009)4 & 335Vlag van Ierland Pádraig Harrington
53Vlag van Verenigde Staten Mark WilsonHole 1914Vlag van Verenigde Staten Dustin Johnson
19Vlag van Verenigde Staten Bubba Watson3 & 245Vlag van Verenigde Staten Bill Haas
6Vlag van Engeland Paul CaseyHole 1960Vlag van Australië Richard Green
40Vlag van Australië Jason Day3 & 232Vlag van Zuid-Korea Kyung-tae Kim
11Vlag van Zuid-Afrika Ernie ElsHole 1954Vlag van Verenigde Staten Jeff Overton
66Vlag van Verenigde Staten J.B. Holmes4 & 243Vlag van Colombia Camilo Villegas

Phil Mickelson won al op hole 13, en de partij tussen Martin Kaymer en Seung-yul Noh was nog sneller over, Noh maakte slechts een birdie en speelde vier holes in par voordat hij zich op hole 12 gewonnen moest geven. Enkele partijen moesten na 18 holes nog doorspelen, Matt Kuchar en Anders Hansen zelfs tot hole 22.
Tiger Woods had het moeilijk tegen Thomas Bjørn en stond alleen even op hole 11 en 12 up. Op hole 18 maakte hij de vierde birdie van de dag, zodat ze naar hole 19 moesten. Daar gaf Woods zich gewonnen.

Donderdag 32 spelers

Tegen alle verwachtingen in verloren Ernie Els, Stewart Cink, Phil Mickelson en ook de tweede Molinari broer. Stewart Cink had in voorgaande jaren 66% van zijn partijen gewonnen en leek een grote kanshebber. Mickelson speelde dit toernooi voor de 12de keer en was nooit eerder met 6 & 5 verslagen. De 22-jarige Fowler had vijf birdies en een eagle gemaakt in twaalf holes en op Hole 13 hoefde hij zijn eagle-putt niet te maken. Mickelson gaf zich gewonnen.

Rickie Fowler versloeg Mickelson

Groep Bobby Jones

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Nick Watney1 upVlag van Engeland Lee Westwood
Vlag van Verenigde Staten Ryan Moore5 & 4Vlag van Zuid-Korea K J Choi
Vlag van Italië Matteo Manassero1 upVlag van Zuid-Afrika Charl Schwartzel
Vlag van Engeland Luke Donald2 & 1Vlag van Italië Edoardo Molinari

Groep Ben Hogan

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Rickie Fowler6 & 5Vlag van Verenigde Staten Phil Mickelson
Vlag van Verenigde Staten Matt Kuchar3 & 2Vlag van Verenigde Staten Bo Van Pelt
Vlag van Noord-Ierland Graeme McDowell4 & 2Vlag van Engeland Ross Fisher
Vlag van Zuid-Korea Y E Yang4 & 3Vlag van Verenigde Staten Stewart Cink

Groep Gary Player

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Duitsland Martin KaymerHole 20Vlag van Engeland Justin Rose
Vlag van Verenigde Staten Hunter Mahan2 upVlag van Zweden Robert Karlsson
Vlag van Verenigde Staten Ben Crane8 & 7Vlag van Noord-Ierland Rory McIlroy
Vlag van Spanje Miguel Ángel Jiménez4 & 2Vlag van Verenigde Staten Ryan Palmer

Groep Sam Snead

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Australië Geoff Ogilvy1 upVlag van Denemarken Thomas Bjørn
Vlag van Verenigde Staten Bubba Watson6 & 5Vlag van Verenigde Staten Mark Wilson
Vlag van Australië Jason Day4 & 2Vlag van Engeland Paul Casey
Vlag van Verenigde Staten J.B. Holmes1 upVlag van Zuid-Afrika Ernie Els

Vrijdag 16 spelers

In iedere groep wordt door vier spelers gespeeld.

Groep Bobby Jones

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Ryan MooreHole 19Vlag van Verenigde Staten Nick Watney
Vlag van Engeland Luke Donald3 & 2Vlag van Italië Matteo Manassero

Groep Ben Hogan

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Matt Kuchar2 & 1Vlag van Verenigde Staten Rickie Fowler
Vlag van Zuid-Korea Y E Yang3 & 2Vlag van Noord-Ierland Graeme McDowell

Groep Gary Player

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Duitsland Martin Kaymer2 & 1Vlag van Verenigde Staten Hunter Mahan
Vlag van Spanje Miguel Ángel Jiménez7 & 6Vlag van Verenigde Staten Ben Crane

Groep Sam Snead

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Bubba Watson6 & 4Vlag van Australië Geoff Ogilvy
Vlag van Verenigde Staten J.B. Holmes1 upVlag van Verenigde Staten Jason Day

Zaterdag 8 spelers

Finalist Kaymer
Finalist Donald

Zaterdag ochtend

In iedere groep zijn twee spelers overgebleven. 's Ochtends spelen zij de kwartfinale, de ronde die bepaalt wie in iedere groep de winnaar is.

Groep Bobby Jones

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Engeland Luke Donald5 & 4Vlag van Verenigde Staten Ryan Moore

Groep Ben Hogan

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Matt Kuchar2 & 1Vlag van Zuid-Korea Y E Yang

Groep Gary Player

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Duitsland Martin Kaymer1 upVlag van Spanje Miguel Ángel Jiménez

Groep Sam Snead

WinnaarUitslagVerliezer
Vlag van Verenigde Staten Bubba WatsonHole 19Vlag van Verenigde Staten J.B. Holmes

Zaterdag middag

's Middags is de halve finale. Hierin spelen de winnaars van Groep Bobby Jones en Groep Ben Hogan tegen elkaar en de winnaars van Groep Gary Player en Groep Sam Snead.
De partij tussen Luke Donald en Matt Kuchar was snel voorbij, de partij tussen Martin Kaymer en Bubba Watson duurde veel langer. Beiden stonden even 1up, maar na hole 14 stonden ze weer all square. Hole 15 en 16 werden door Watson met bogeys verloren, op hole 17 maakte hij zijn derde birdie, en stond Kaymer nog 1up. Op hole 18 maakten beiden een par en had Kaymer gewonnen. Ook werd Kaymer hierdoor wederom de nummer 1 van de wereldranglijst.

Groep Bobby JonesUitslagGroep Ben Hohan
Vlag van Engeland Luke Donald6 & 5Vlag van Verenigde Staten Matt Kuchar
Groep Gary PlayerUitslagGroep Sam Snead
Vlag van Duitsland Martin Kaymer1 upVlag van Verenigde Staten Bubba Watson

Zondag: Finale

Op zondag worden slechts twee partijen gespeeld. De verliezers van de halve finale spelen de troostfinale en daarna spelen de winnaars van de halve finale om de trofee.
Door hun positie in de (troost)finale hebben deze vier spelers veel punten gekregen op de OWGR, en daarmee zijn zij in de ranglijst gestegen tot de hieronder genoemde positie.

Kuchar stond na negen holes 2 up, en uiteindelijk won hij op hole 17 met 2&1 van Bubba Watson.

Donald en Kaymer stonden na negen holes all square en speelden beiden boven par. Daarna maakte Donald een birdie op hole 11, Kaymer een bogey op hole 12 en Donald een birdie op hole 15. Hij stond toen +3, na een par op hole 16 won Donald met 3&2.

Finale
WRWinnaarUitslagWR2de plaats
3Vlag van Engeland Luke Donald3 & 21Vlag van Duitsland Martin Kaymer
Troostfinale
WR3de plaarsUitslagWR4de plaats
4Vlag van Verenigde Staten Matt Kuchar2 & 15Vlag van Verenigde Staten Bubba Watson