Vluchtinformatiegebied

Een vluchtinformatiegebied (FIR, afkorting van flight information region) is een specifiek gebied in het luchtruim waarin een vluchtinformatiedienst, een waarschuwingsdienst (ALRS) en een gebiedscontrolecentrum worden aangeboden. De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) delegeert welk land verantwoordelijk is voor de operationele controle van een bepaald FIR. FIR's zijn de grootste reguliere indeling van het luchtruim die momenteel in de wereld wordt gebruikt en bestaan al minstens sinds 1947.

Het luchtruim van kleinere landen wordt omvat door één enkele FIR; het luchtruim van grotere landen is onderverdeeld in een aantal regionale FIR's.

Sommige FIR's omvatten het territoriale luchtruim van meerdere landen. Het oceanische luchtruim is verdeeld in oceanische informatiegebieden en gedelegeerd aan een controlerende autoriteit die aan dat gebied grenst. De verdeling tussen autoriteiten gebeurt door middel van een internationale overeenkomst via de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO).

Er is geen standaardgrootte voor FIR's. Sommige gebieden zijn slechts verticale uitbreidingen van hun respectievelijke landen, hoe klein ze ook mogen zijn, terwijl andere zich ver in de open oceaan kunnen uitstrekken – dit is een kwestie van administratief gemak voor het betreffende land. In sommige gevallen is er een verticale verdeling van het FIR, waarbij het onderste gedeelte als zodanig wordt aangeduid, terwijl het luchtruim daarboven een bovenste informatiegebied (UIR) wordt genoemd. De luchtvaartinformatiepublicatie van elk land specificeert de grenzen en verticale omvang van FIR's en UIR's.

Een vluchtinformatiedienst en een waarschuwingsdienst vormen de basis van de luchtverkeersdienstverlening. Deze diensten verstrekken informatie die relevant is voor de veilige en efficiënte uitvoering van vluchten en waarschuwen de verschillende relevante autoriteiten als een vliegtuig in nood verkeert. Deze diensten zijn beschikbaar voor alle vliegtuigen via een FIR. Gebiedscontrolecentra bieden een hoger niveau van luchtverkeersadvies en -controlediensten aan bepaalde delen van het luchtruim binnen een FIR, afhankelijk van de ICAO-klasse van dat deel van het luchtruim (met betrekking tot nationale regelgeving) en de aanwezigheid van een adequaat uitgeruste autoriteit om de diensten te verlenen.

• 
  Vluchtinformatiegebieden boven Italië
• 
  Vluchtinformatiegebieden boven de Verenigde Staten en omliggende landen
• 
  Oceanische controlegebieden boven het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan
• 
  Vluchtinformatiegebieden boven Frankrijk