Vlag van Luik (stad)

De vlag van de stad Luik is afkomstig van het wapen van stad. Het wapen van de stad Luik heeft een zeer oude oorsprong en gaat terug tot de 12e eeuw. Op munten uit de regering van Hendrik II van Limburg verschijnt al een kruis op een zuil op een bordes, een afbeelding van een echte zuil die in Luik stond. Dergelijke zuilen kwamen in veel steden van het Rijk voor en symboliseerden het marktrecht en de marktvrede: onder het teken van het kruis mochten conflicten niet met geweld worden beslecht. In Luik werd deze zuil het perron, dat ook diende voor het afkondigen van stadswetten en zo een symbool werd van de Luikse vrijheden.^[3][4]

Tot het einde van de 14e eeuw verscheen het perron los op munten; onder Jan V van Beieren werd het voor het eerst op een schild geplaatst. Sindsdien vormt het perron het stadswapen van Luik, met een gouden perron op een rood veld.^[3]

De rode en gouden kleur werden van het wapen van de stad genomen en zo is de vlag to stand gekomen. De vlag is vermoedelijk ongeveer even oud als het wapen van de stad. De kleuren zijn sindsdien in gebruik door de stad Luik. De vlag van Luik heeft altijd 2 verticale banen van rood en geel gehad maar eind 19e en begin 20e eeuw gebruikte de stad een horizontale versie van de vlag, met rood van boven. Maar de vlag met verticale banen werd in de jaren 40 terug ingevoerd.^[3][4]

In de middeleeuwen gebruikte het Prinsbisdom Luik dezelfde vlag als de stad Luik. De stad werd in bloed gesticht, toen de de bisschop van Tongeren - Maastricht, Lambertus werd hij vermoord door de mannen van een zekere Dodon, leden van een rivaliserende familie. In 714 haalde zijn opvolger Hubertus de relikwieën van Lambert terug naar Luik en wijdde een kerk aan hem. Een stad groeide eromheen. De stad groeide groter en groter. In 722 besloot Sint-Hubertus zich in Luik te vestigen, maar niets gaf aan dat hij dit de nieuwe bisschopszetel wilde maken. Toch zal dit er de consequentie van zijn geweest. Doordat de stad uitgroeide tot een prinsbisdom, gebruikte het prinsbisdom dezelfde rood-gele vlag als de stad.^[5]

Later in 1789 ontstond de Luikse Republiek, deze republiek was een korte staatkundige onderbreking van het Prinsbisdom Luik tijdens de Luikse Revolutie en samengaant met de Brabantse Omwenteling van augustus 1789 tot januari 1791. Een groep burgers en arbeiders uit Luik en Verviers dwong prins-bisschop Cesar van Hoensbroeck op 18 augustus 1789 het reglement van 1684 in te trekken, waardoor hij niet langer edicten mocht uitvaardigen en nieuwe magistraten moest aanstellen. Een week later besloot de prins-bisschop te vluchten en was de republiek een feit. Hoewel de burgers zich wouden afscheiden van het prinsbisdom, bleven ze dezelfde vlag gebruiken, de rood-gele vlag.^[5]

Tijdens de deelname van Luik aan de Belgische Revolutie van 1830 werd de Luikse vlag gehesen tijdens de eerste opstanden in de stad Luik, evenals in enkele van de voormalige steden van het Prinsbisdom Luik, zoals Hoei, Thuin, Dinant en Ciney. Onder de beroemde revolutionairen was Denis François Delemme, die de Luikse vlag toonde voor het Prinsbisschoppelijk Paleis in Luik op 28 augustus 1830 waarmee hij de Nederlandse autoriteiten zoals burgemeester Denis Marie de Mélotte d'Envoz en gouverneur Samuel Johannes Sandberg van Essenburg, beiden orangisten, provoceerde.

Tijdens de Belgische Revolutie in 1830, stuurde de stad Luik ook een groep vrijwillige soldaten naar Brussel, geleid door Charles Rogier, om te helpen vechten tegen de soldaten van de Prins van Oranje. De vrijwilligers namen onder andere deel aan de gevechten van de Septemberdagen in het Brusselse park. Deze vrijwilligers hadden ook een eigen vlag, deze vlag bestond uit de Luikse kleuren rood-geel, ook verticale banen, maar de met de text erop; "Vaincre ou mourir pour Bruxelles" (= winnen of sterven voor Brussel).

Tijdens het einde van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw (rond 1900) gebruikte de stad Luik, in plaats van de verticale rood-gele vlag, een horizontale variant, met rood boven en gool onder.^[1]

Twee even lange horizontale banen met rood boven en geel onder.

De kleuren, rood en geel, zijn, net zoals de verticale variant, ontleend aan het wapen van de stad Luik. Waarom de de vlag werd veranderd van verticaal naar horizontaal is onduidelijk en voor hoeland ze in gebruik was is onbekend, het was vermoedelijk in gebruik tot de jaren 40, tot het wapen officieel in gebruik is gesteld en ze terug de oude variant (de verticale variant) in gebruikt namen.^[1]

Deze variant van de vlag van Luik heeft ook de rood-gele verticale banen maar heeft het wapenschild van de stad centraal. ^[6][7]

Twee even lange banen van rood en van geel met centraal een scheeld van keel met een gouden perroen ondersteund door drie leeuwen geflankeerd door een L en een G.

Deze vlag werd vroeger (en vandaag soms nog) gebruikt om de vlag van de stad te onderscheiden van de vlag van de provincie-, het Prinsdom- of de Republiek- Luik. Deze vlag is niet officieel maar werd, en word soms nog steeds wel gebruikt door de inwoners van de stad Luik. Nu dat de provincie Luik een verschillende vlag heeft van de stad word deze variant minder gebruikt maar wel soms nog.

Deze variant van de vlag van Luik heeft ook de rood-gele verticale banen maar heeft het de text "Vaincre ou mourir pour Bruxelles" (= winnen of sterven voor Brussel).

Twee even lange banen van rood en van geel met centraal de text "Vaincre ou Mourir pour Bruxelles"

Deze vlag werd tijdens de Belgische Revolutie gebruikt door de vrijwilligers uit de stad Luik die gingen meevechten in Brussel tegen het legen van de Prins van Oranje. De text "Vaincre ou mourir pour Bruxelles" wil de wilskracht en moed benadrukken van de Belgische Luikenaren die bereid zijn te sterven voor het Vaderland en de revolutie.^[8]