Van der Feltzpark 7

De bouwaanvraag voor het pand werd ingediend op 21 april 1903. De opdrachtgever was Frans Hendrik Adam Stel, ingenieur bij de Provinciale Waterstaat en zoon van de architect Geert Stel. Onder de bouwaanvraag staan de handtekeningen van zowel vader als zoon Stel. Hoewel onduidelijk is of het ontwerp door een van beiden of als gezamenlijk project is ontstaan, staat vast dat Frans Stel bekwaam genoeg was om zelfstandig te ontwerpen. In 1914, vier jaar na het overlijden van zijn vader, ontwierp hij immers zijn eigen woonhuis aan de Dr. Nassaulaan 18, waarvan de bouwtekening door hem is ondertekend.

De eerdere toeschrijving aan Hendrik Jan Neisingh is historisch onhoudbaar, vanwege de voornoemde bouwaanvraag, maar ook vanwege het feit dat hij op 21 mei 1903 pas 15 jaar oud was. De bouwvergunning voor het buurpand, Van der Feltzpark 9, dateert van 13 november 1905. Dit pand werd gebouwd in opdracht van Douwe Neisingh, de vader van Hendrik Jan. Het is waarschijnlijk dat Hendrik Jan Neisingh het ontwerp van nummer 9 heeft gemodelleerd naar het reeds bestaande nummer 7 van de familie Stel. Er is echter geen sprake van een kopie; de verschillen in detaillering tussen beide panden zijn duidelijk zichtbaar. Wel zijn er stilistische overeenkomsten tussen nummer 9 en het pand aan de Beilerstraat 11, dat eveneens door Douwe Neisingh werd gebouwd en naar alle waarschijnlijkheid door zijn zoon Hendrik Jan is ontworpen.

De gevels kenmerken zich door een gepleisterde plint met profielrand en decoratieve speklagen van rode verblendsteen. De gevelbeëindiging bestaat uit geprofileerde lijsten met gecanneleerde consoles onder een uitkragende gootlijst.

De linker gevelpartij risaleert en is voorzien van vensters onder segmentbogen met gepleisterde vlakdecoraties in de boogtrommels. Op de verdieping bevindt zich een samengesteld venster onder kwartrondbogen en een centrale rondboog met een sgraffito-decoratie van griffioenen. De bakstenen rondboogdakkapel boven de risaliet is gedecoreerd met bollen op de schouders, een pijnappelbekroning en een sluitsteen met een vrouwenkopje.

De rechtertravee ligt terug en bevat de entree met een balkon op een bewerkte houten korbeel. De blinde rechtergevel is tegenwoordig via een modern tussenlid verbonden met nummer 9.