Tsuga caroliniana
| Tsuga caroliniana | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Tsuga caroliniana Engelm. (1881) | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
| Verspreidingsgebied | ||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||
Tsuga caroliniana op  Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Tsuga caroliniana, de Carolina-hemlockspar, is een soort uit de dennenfamilie die endemisch is in de Verenigde Staten. Vanaf 2023 wordt overwogen om de soort op de lijst van de Endangered Species Act van 1973 te plaatsen.[1]
Verspreiding en habitat
De Carolina hemlockspar is inheems in de Appalachen in het zuidwesten van Virginia, het westen van North Carolina, het uiterste noordoosten van Georgia, het noordwesten van South Carolina en het oosten van Tennessee. Zijn leefgebied bevindt zich op rotsachtige berghellingen op een hoogte van 700 - 1.200 m. De optimale groeiomstandigheden zijn een gedeeltelijk schaduwrijk gebied met vochtige maar goed gedraineerde grond in een koel klimaat.[2] Er is een kleine, zelfvoorzienende populatie Carolina-hemlocksparren in het Virginia Kendall State Park Historic District van het Cuyahoga Valley National Park in het noordoosten van Ohio, oorspronkelijk geplant als onderdeel van een herbebossing tijdens de ontwikkeling van het park in de jaren dertig en veertig.[3]
Beschrijving
Het is een groenblijvende conifeer die in bossen tot 30 m hoog kan worden. (uitzonderlijk 34 m) met een stamdiameter van 110 cm. De kroon is compact en piramidaal en kan tot 8 m breed worden. De schors is dik en roodbruin en vertoont scheuren tussen de schilferige richels. De takken zijn stevig en meestal horizontaal, maar hangen vaak ook lichtjes door. De scheuten zijn roodbruin tot oranjebruin en fijn behaard. De bladeren zijn 5 - 20 mm lang en 1.8- 2 mm breed, afgeplat, niet taps toelopend naar de uiteinden, met een ronde of licht gekerfde top. Ze staan in alle richtingen op de twijgen en ruiken naar mandarijn als ze worden geplet. Ze zijn glanzend donkergroen aan de bovenkant en lichter aan de onderkant, met twee witte huidmondjesbanden. De kegels zijn 2-4 cm lang, groen, lichtbruin tot middelbruin rijpend 6–7 maanden na bestuiving. Als ze volledig open zijn, staan de schubben in een rechte hoek of gedraaid ten opzichte van de centrale as.</ref name="farjon">
- ↑ Carolina hemlock (Tsuga caroliniana). Environmental Conservation Online System. U.S. Fish & Wildlife Service. Geraadpleegd op 16 april 2023.
- ↑ Farjon, A. (1990). Pinaceae. Drawings and Descriptions of the Genera. Koeltz Scientific Books. ISBN 3-87429-298-3.Farjon, A. (1990).
- ↑ MacKay, Becky, Where Did the Carolina Hemlock Come From?. National Park Service (22 september 2022). Geraadpleegd op 16 april 2023.
· 
· 
