Tranen voor het verzet
| Tranen voor het verzet | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Tranen voor het verzet (april 2014) | ||||
| Kunstenaar | Bernard Heesen | |||
| Jaar | 1993 | |||
| Materiaal | glas | |||
| Locatie | Max Euweplein, Amsterdam-Centrum | |||
| Adres | Max Euweplein, 1017 MA, Amsterdam (Amsterdam), Noord-Holland, Nederland | |||
| Website | Officiële website | |||
| ||||
Tranen voor het verzet ofwel Twee tranen is een artistiek kunstwerk van Bernard Heesen in een van de doorgangen van het Max Euweplein in het centrum van Amsterdam.
Het kunstwerk herdenkt het voormalige Huis van Bewaring aan de Weteringschans. Dit gebouw werd tijdens de bezetting in de Tweede Wereldoorlog gebruikt door de Sicherheitsdienst en Gestapo. Een verzetsgroep onder leiding van Gerrit van der Veen pleegde op 1 mei 1944 een overval op het Huis van Bewaring in een poging gevangengenomen verzetsleden te bevrijden. Een tweede overval werd uitgevoerd door Johannes Post in de nacht van 14-15 juli 1944.
Tranen voor het verzet werd op 25 februari 1993 onthuld door burgemeester Ed van Thijn in aanwezigheid van de weduwen van Dirk Walda (lid van het comité Februaristaking bij de Ford-fabrieken) en Gerrit van der Veen. De gedenkplaat werd vervolgens geadopteerd door het Amsterdams Lyceum, dat gedurende de bezetting zowel mensen verloor na vergelding na een verzetsactie alsook 92 leerlingen aan de Jodenvervolging. Sommigen van die slachtoffers waren in de gevangenis opgesloten geweest.
In de directe omgeving in die (onder)doorgang staat de Gedenksteen voor het voormalig Huis van Bewaring van Pieter Zaanen, de architect van de gebouwen rondom het Max Euweplein.
Beschrijving
Het kunstwerk bestaat uit twee tranen van glas op een blauwe plaat. Heesen gaf met de tranen het leed veroorzaakt door de Tweede Wereldoorlog weer.
Onder de tranen is een verklarende tekst te vinden:
Dit gebouw, het voormalige Huis van Bewaring, werd tijdens de
Duitse bezetting door de SD en Gestapo gebruikt voor politieke
gevangenen. Voor velen was dit het eerste station op de weg naar
concentratiekampen, Duitse gevangenissen en plaatsen waar zij,
die zich tegen bezetter te weer stelden, ter dood werden gebracht.
In 1944 zijn twee overvallen op dit gebouw gepleegd in een
poging hen te bevrijden. De eerste overval stond onder leiding van
Gerrit Jan van der Veen. De tweede werd geleid door Johannes Post.[1]
- Het Parool, 18 juli 2019, rubriek Blikvangers verzorgd door Maarten Moll
- Kunstwacht Amsterdam
- Vier en vijf mei comité
- Trouw, 26 februari 1993, Gedenkplaat voor Amsterdam; Nederlands Dagblad, 26 februari 1993, Gedenkplaat Weteringschans
- ↑ Onder politieke gevangenen bevonden zich ook gevangen vanwege hun religie, seksuele geaardheid of afkomst.
