The Sin of Nora Moran

The Sin of Nora Moran
The Sin of Nora Moran
Alternatieve titel(s)
  • The Woman in the Chair
  • Voice from the Grave
Regie Phil Goldstone
Producent Phil Goldstone
Scenario Frances Hyland
Gebaseerd op Burnt Offering (kortverhaal) van W. Maxwell Goodhue
Hoofdrollen
  • Zita Johann
  • John Miljan
  • Alan Dinehart
  • Claire Du Brey
  • Paul Cavanagh
Muziek Heinz Roemheld
Montage Otis Garrett
Cinema­tografie Ira H. Morgan
Productie­bedrijf Majestic Pictures
Distributie Majestic Pictures
Première 13 december 1933
Genre Drama
Speelduur 65 minunten
Taal Engels
Land van herkomst Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Sin of Nora Moran is een Amerikaanse pre-Code dramafilm uit 1933 onder regie van Phil Goldstone met in de hoofdrollen Zita Johann, John Miljan, Alan Dinehart, Claire Du Brey en Paul Cavanagh.[1] Het scenario is gebaseerd op het kortverhaal "Burnt Offering" van W. Maxwell Goodhue. Omdat het hoofdpersonage ter dood wordt gebracht voor een misdaad die ze niet heeft begaan, zien sommigen de film als een argument tegen de doodstraf.[2]

Verhaal

Wanneer Edith Crawford, de weduwe van gouverneur Dick Crawford, bij haar broer John Grant aankomt met liefdesbrieven die ze in de kluis van haar man vond, adviseert hij haar deze te verbranden. Daarna toont hij haar een krantenartikel over Nora Moran, de andere vrouw in Crawfords leven, die twintig jaar eerder op de elektrische stoel stierf. John vertelt Nora's verhaal.

Twintig jaar eerder, terwijl Nora zich voorbereidt op haar executie, krijgt ze een kans op gratie als ze bekent waarom ze de moord pleegde waarvoor ze werd veroordeeld. Onder invloed van medicatie herinnert ze zich haar jeugd, waaronder het auto-ongeluk waarbij haar ouders omkwamen. Nadat ze naast een baan als danseres greep, overtuigt ze Paulino, een leeuwentemmer bij een reizend circus, haar als assistente aan te nemen. Ze wordt echter verkracht door hem.

Later ontmoet ze Crawford, met wie ze een korte romance heeft. Edith Crawford mengt zich boos in het verhaal en bekritiseert de relatie tussen Nora en haar man. John herinnert zijn zus eraan dat zij Crawford wilde om sociale redenen en geeft toe dat hij Crawford klaarstoomde voor het gouverneurschap om zijn eigen politieke positie te versterken. Uit vrees voor een schandaal opent John een onderzoek naar Nora en ontdekt dat Crawford haar onderbracht in een huis over de staatsgrens, zodat ze elkaar regelmatig konden ontmoeten.

Crawford wordt verkozen tot gouverneur en Grant wordt de nieuwe officier van justitie. Om Nora stil te houden, biedt Grant Nora een geldbedrag aan, maar ze weigert. Twee uur later roept ze Grant naar het huis en laat hem Paulino's lichaam zien. Paulino had ontdekt dat Nora en Crawford een relatie hadden en was gekomen om haar te chanteren. Om Crawfords politieke reputatie te redden, plannen Nora en Grant om Paulino's dood op een ongeluk te laten lijken. Maar bij het verplaatsen van Paulino's lichaam wordt Nora gearresteerd voor moord met voorbedachte rade.

Nora getuigt niet ter verdediging en wordt schuldig bevonden. Op de dag van Nora's executie herinnert Crawford zich zijn laatste nacht met haar. Hij treft Nora aan samen met Paulino, die hem probeert te chanteren. Tijdens het daaropvolgende handgemeen doodt Crawford Paulino. Nora overtuigt Crawford te vertrekken om te vermijden dat zijn misdaad hun wederzijdse geluk zou bezoedelen.

In zijn verbeelding praat Crawford met Nora's geest, die hem vertelt dat ze de dood niet vreest. Hij probeert de executie te voorkomen, maar het is te laat. Verteerd door schuldgevoel schrijft Crawford een brief aan Grant waarin hij zijn misdaad bekent en pleegt vervolgens zelfmoord. In het heden verbrandt Grant, met toestemming van Edith, alle brieven.

Rolverdeling

Zita Johann in The Sin of Nora Moran

Productie

De film werd geproduceerd door Majestic Pictures, een zogenaamde Poverty Row-studio, waar producent en regisseur Phil Goldstone vrij was om te experimenteren zonder dat studiobonzen over zijn schouder meekeken en elke scène in twijfel trokken.

Ontvangst

Goldstone gebruikte voor die tijd revolutionaire technieken zoals flashbacks en voice-overs.[3] Helaas waren zowel recensenten als publiek verbijsterd door het feit dat het verhaal niet in chronologische volgorde gemonteerd was, waardoor de film flopte aan de kassa.[4]

Zie de categorie The Sin of Nora Moran van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.