The Open Championship 1978

Brits Open
The Open Championship
The Open Championship 1978
Plaats Vlag van Schotland Schotland
Golfbaan St Andrews Links, Old Course
Par 72
Tour(s) Europese PGA Tour
Datum 12-15 juli 1978
Deelnemers 142
Titelhouder Vlag van Verenigde Staten Tom Watson
Winnaar Vlag van Verenigde Staten Jack Nicklaus
Beste amateur Vlag van Engeland Peter McEvoy (+5, T39)
Vorige: 1977  Volgende: 1979
Portaal  Portaalicoon   Golf

Het Brits Open is het belangrijkste golftoernooi in Europa. De 107e editie werd gespeeld van woensdag 12 juli - zaterdag 15 juli 1978 op de Old Course van St Andrews Links in Schotland.

Dertien voormalige winnaars deden mee. Bob Charles (1963), Jack Nicklaus (1966, 1970, 1978), Arnold Palmer (1961, 1962), Gary Player (1959, 1968, 1974), Peter Thomson (1954, 1955, 1956, 1958 en 1965), Lee Trevino (1971, 1972), Tom Watson (1975, 1977) en Tom Weiskopf (1973) haalden de cut. Roberto De Vicenzo (1967), Tony Jacklin (1969), Bobby Locke (1949, 1950, 1952 en 1957), Johnny Miller (1976) en Ken Nagle (1960) kwalificeerden zich niet voor het weekend.

Jack Nicklaus won het Open voor de derde en laatste keer, nadat hij in 1977 op de 2de plaats was geëindigd. Het was de derde keer dat hij de Career Grand Slam won.
Het was tevens de derde keer dat de 20-jarige Nick Faldo meedeed en de eerste keer dat hij in de top-10 eindigde. Hij won het Open in 1987, 1990 en 1992.

Top-10

NrSpelerScorePrijs (£)
1Vlag van Verenigde Staten Jack Nicklaus71-72-69-69=281−712.500
T2Vlag van Verenigde Staten Raymond Floyd69-75-71-68=283−57.255
Vlag van Verenigde Staten Tom Kite72-69-62-70=283
Vlag van Verenigde Staten Ben Crenshaw70-69-73-71=283
Vlag van Nieuw-Zeeland Simon Owen70-75-67-71=283
6Vlag van Engeland Peter Oosterhuis72-70-69-73=284−44.960
T7Vlag van Australië Bob Shearer71-69-74-71=285−33.905
Vlag van Engeland Nick Faldo71-72-70-72=285
Vlag van Verenigde Staten John Schroeder74-69-70-72=285
Vlag van Japan Isao Aoki68-71-73-73=285

Vier amateurs qualificeerden zich voor het weekend: Peter McEvoy (+5, T39), Mike Miller (+6, T43), Allan Brodie (+7, T46) en Geoffrey Godwin (+10, T57).