The Miracle of Life (1915)

The Miracle of Life
Advertentie
Advertentie
Regie Harry A. Pollard
Scenario Olga PrintzlauBewerken op Wikidata
Verhaal Olga Printzlau
Hoofdrollen
Cinema­tografie John W. Brown
Productie­bedrijf American Film Manufacturing Company
Distributie Mutual Film Corporation
Première 21 oktober 1915
Genre Drama
Speelduur 40 minuten
Taal Engels (tussentitels)
Land van herkomst Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Remake The Miracle of Life (1926)
(en) IMDb-profiel
(mul) TMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Miracle of Life is een Amerikaanse stomme film uit 1915 onder regie van Harry A. Pollard, met in de hoofdrollen Margarita Fischer, Joseph Singleton en Lucille Ward.[1] De film is wellicht zoekgeraakt.[2]

Verhaal

Wanneer een jonge bruid ontdekt dat ze zwanger is, vraagt ze raad aan een oude vriendin over de meest effectieve manier van abortus. De vriendin geeft haar een krachtig middel en die nacht sluit de vrouw zich op in haar kamer, drukt het flesje met het drankje tegen haar lippen, maar valt in slaap en begint te dromen. In haar droom komt haar man erachter dat ze een abortus heeft gepleegd en eist een scheiding. Jaren verstrijken en de vrouw, nu afgeleefd en alleen, wordt bezocht door de geest van haar "kind-dat-had-kunnen-zijn". De geest neemt haar mee op een spirituele reis, waar ze haar man ziet die gelukkig hertrouwd is en een eigen gezin gesticht heeft, in Babyland ziet ze honderden glimlachende baby's gewikkeld in bloemen en uiteindelijk beleeft ze haar eigen dood en verdoemenis. Op dat moment ontwaakt ze uit haar nachtmerrie en is ze blij dat het medicijn onaangeroerd is. Ze haast zich naar haar man om hem te vertellen over haar aanstaande moederschap.

Rolverdeling

Ontvangst

Door het gevoelige thema van abortus werd de film in verschillende Amerikaanse staten onderworpen aan censuur. In Kansas werd de film aanvankelijk verboden, maar de beslissing van de censuurcommissie werd in hoger beroep ongedaan gemaakt vanwege het happy end van de film.[3]

In een recensie van Variety werd de film omschreven als “ongeschikt voor jonge bioscoopbezoekers". Ook de moraal van de film werd in vraag gesteld, ondanks het happy end.[4]