Tarcisio Burgnich

Tarcisio Burgnich
Tarcisio Burgnich (links) met de Argentijnse middenvelder René Houseman op het WK 1974
Tarcisio Burgnich (links) met de Argentijnse middenvelder René Houseman op het WK 1974
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 25 april 1939
Geboorteplaats Ruda, Vlag van Italië (1861-1946) Koninkrijk Italië
Overlijdensdatum 26 mei 2021
Overlijdensplaats Forte dei Marmi, Vlag van Italië Italië
Lengte 175 cm
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1977
Jeugd
Vlag van Italië Udinese
Senioren
Seizoen Club W (G)
1958–1960
1960–1961
1961–1962
1962–1974
1974–1977		 Vlag van Italië Udinese
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Italië Palermo
Vlag van Italië Inter
Vlag van Italië Napoli		 8(0)
13(0)
31(1)
358(5)
84(0)
Interlands
1960
1963–1974		 Vlag van Italië Italië OS
Vlag van Italië Italië		 4(0)
66(2)
Getrainde teams
1978–1980
1980–1981
1981–1982
1982–1984
1984–1986
1986–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1991
1991–1992
1992–1993
1994–1995
1996–1997
1997–1998
1998–1999
2000
2001		 Vlag van Italië Livorno
Vlag van Italië Catanzaro
Vlag van Italië Bologna
Vlag van Italië Como
Vlag van Italië Genoa
Vlag van Italië L.R. Vicenza
Vlag van Italië Como
Vlag van Italië Catanzaro
Vlag van Italië Cremonese
Vlag van Italië Salernitana
Vlag van Italië Como
Vlag van Italië Livorno
Vlag van Italië Foggia
Vlag van Italië Genoa
Vlag van Italië Lucchese
Vlag van Italië Ternana
Vlag van Italië Pescara
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Tarcisio Burgnich (Ruda, 25 april 1939 – Forte dei Marmi, 26 mei 2021) was een Italiaans voetbalspeler die als verdediger speelde en nadien ook een loopbaan als trainer opbouwde.

Burgnich kwam gedurende zijn loopbaan uit voor Udinese, Juventus, Palermo, Inter en Napoli. Hij wordt vooral herinnerd voor zijn zeer succesvolle clubcarrière bij Inter Milaan, waar hij een belangrijk lid was van het Grande Inter-elftal onder trainer Helenio Herrera. Hij had samen met ploeggenoot Giacinto Facchetti een belangrijke rol in de defensieve speelstijl Catenaccio van Inter vanwege zijn snelheid, uithoudingsvermogen, drang naar voren en inzet. Burgnich won viermaal de Serie A, tweemaal de Europacup I en tweemaal de Intercontinental Cup met Inter. Op internationaal niveau vertegenwoordigde Burgnich het Italiaans voetbalelftal tijdens de Olympische Zomerspelen van 1960 en tijdens drie WK's. Hij was ook lid van het nationale team dat in 1968 het EK won, een primeur voor Italië.

Burgnich was een veelzijdige speler die op verschillende plekken in de verdediging inzetbaar was. Hij werd niet alleen ingezet als rechtsachter en centrale verdediger, maar ook als libero. Vanwege zijn imposante lichaamsbouw en fysieke speelstijl gaf Inter-teamgenoot Armando Picchi hem de bijnaam "La Roccia" (De Rots).[1]

Clubvoetbal

Udinese

Burgnich is een product van de jeugdopleiding van Udinese, waar hij samenspeelde met Dino Zoff. In de een na laatste speelronde van het seizoen 1958/59 maakte Burgnich zijn debuut in het eerste elftal. Hij kwam als invaller binnen de lijnen in de wedstrijd tegen AC Milan (7-0 verlies), die op dat moment al zeker waren van de landstitel.[2] Het volgende seizoen speelde hij 7 van de 34 wedstrijden mee. Udinese wist zich na barragewedstrijden tegen Lecco en Bari te handhaven op het hoogste niveau.[3] Burgnich's goede spel zorgde ervoor dat hij werd opgenomen in de selectie van Italië voor de Olympische spelen van 1960.

Juventus en Palermo

Op verzoek van Giampiero Boniperti[4] haalde Juventus Burgnich in 1960 naar Turijn. De verdediger vertrok echter na één seizoen al omdat hij niet goed paste in de speelstijl van De Oude Dame.[5] In dit seizoen werd wel de landstitel behaald. Hij maakte vervolgens via een ruiltransfer de overgang naar Palermo, dat het voorgaande seizoen was gepromoveerd naar de Serie A. Roberto Anzolin bewandelde de tegenovergestelde weg.[6] Bij Palermo was Burgnich in het seizoen 1961/62 een vaste waarde. Burgnich scoorde op 18 februari 1962 zijn enige doelpunt voor de club. In een met 4-2 gewonnen wedstrijd tegen Juventus promoveerde hij een vrije trap tot een treffer. Hij speelde uiteindelijk 31 wedstrijden voor de club en eindigde het seizoen op de achtste plaats.

Inter

Burgnich (linksboven) namens Inter, seizoen 1970/71

In 1962 vertrok Burgnich naar Milaan om te gaan spelen voor Inter, dat 100 miljoen lire (circa € 50.000) voor hem betaalde.[7] Net als eerder bij Juventus won Burgnich in zijn eerste seizoen bij zijn nieuwe club de Scudetto. Hij miste een klein deel van het seizoen vanwege militaire dienstplicht. Burgnich speelde uiteindelijk in twaalf seizoenen 467 wedstrijden voor de Nerazzurri, waarin hij zesmaal doel trof. Hij won viermaal de Scudetto, tweemaal de Europacup I en tweemaal de Intercontinental Cup met de club. De Europacup I werd in 1964 gewonnen ten koste van Real Madrid. Een jaar later werd de internationale prijs opnieuw behaalt. Ditmaal werd Benfica in de finale verslagen. Burgnich groeide uit tot een van de belangrijkste Inter-spelers van de jaren zestig, een tijdperk dat later in de clubgeschiedenis bekend kwam te staan als Grande Inter.[5][8][9][10]

Napoli

Burgnich nam in 1974 na twaalf seizoenen afscheid van Inter, nadat de nieuwe Inter-voorzitter Fraizzoli de bezem door de selectie had gehaald. Hij maakte vervolgens een controversiële overstap naar Napoli. Burgnich speelde de laatste drie seizoenen van zijn spelersloopbaan in Napels, waar hij fungeerde als libero in het elftal van Luís Vinício. In 1976 won hij zowel de Coppa Italia als de Anglo-Italian Cup met Napoli. Een jaar later besloot hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen. Hij speelde in totaal 494 wedstrijden in de Serie A.

Nationaal elftal

Burgnich (boven, tweede van rechts) namens Italië in 1965

Burgnich debuteerde op 10 november 1963 onder toenmalig bondscoach Edmondo Fabbri in het Italiaanse elftal. Op die dag speelde Italië een kwalificatiewedstrijd voor het EK 1964 tegen de Sovjet-Unie.[11] Een jaar later speelde hij zijn tweede wedstrijd, een kwalificatiewedstrijd voor het WK 1966 tegen Finland.

Na twaalf interlands gespeeld te hebben maakte Burgnich zijn debuut op een wereldkampioenschap. Bondscoach Paolo Mazza had de verdediger opgenomen in selectie voor het WK 1966 in Engeland. Dit debuut was op 13 juli 1966 tegen Chili (2-0 winst), een wedstrijd die vanwege het vele geweld bekend zou komen te staan als Slag om Santiago. In de tweede groepswedstrijd, tegen de Sovjet-Unie, was Burgnich ook van de partij.[11] Doordat Italië dit duel verloor en drie dagen later verrassend verloor van Noord-Korea, zat het toernooi er na drie wedstrijd op voor Burgnich en zijn landgenoten.

Burgnich oogstte wel succes op het EK twee jaar later in Italië. Gli Azzurri haalde de finale, waarin het aantrad tegen Joegoslavië. De wedstrijd eindigde na verlenging in 1-1, waarna werd besloten om twee dagen later een tweede finalewedstrijd te houden. Deze werd met 2-0 gewonnen en Italië kroonde zichzelf zodoende voor het eerst tot Europees kampioen. Burgnich speelde alle wedstrijden op het toernooi mee.[11] Op het WK 1970 in Mexico maakte Burgnich zijn tweede interlanddoelpunt in de halve finale tegen West-Duitsland.[11] Hij zette de 2-2 op het scorebord in de wedstrijd die Italië na verlenging met 4-3 wist te winnen. In de finale bleek het Brazilië van Pelé een maatje te groot.

Burgnich wist zich met Italië niet te kwalificeren voor het EK 1972 in België. Twee jaar later waren de Azzuri er op het WK 1974 wel bij. Italië kwam echter niet verder dan de groepsfase. Na de laatste groepswedstrijd tegen Polen (2-1 verlies) besloot Burgnich een punt te zetten achter zijn interlandloopbaan.

Gespeelde interlands

Interlands van Tarcisio Burgnich voor Vlag van Italië Italië
No. Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Italië Inter Milaan
110 november 1963Vlag van Italië Italië – Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie1 – 1Kwalificatie EK 1964
24 november 1964Vlag van Italië Italië – Finland Vlag van Finland6 – 1Kwalificatie WK 1966
313 maart 1965Vlag van Duitsland West-Duitsland – Italië Vlag van Italië1 – 1Vriendschappelijk
418 april 1965Vlag van Polen Polen – Italië Vlag van Italië0 – 0Kwalificatie WK 1966
51 november 1965Vlag van Italië Italië – Polen Vlag van Polen6 – 1Kwalificatie WK 1966
69 november 1965Vlag van Schotland Schotland – Italië Vlag van Italië1 – 0Kwalificatie WK 1966
77 december 1965Vlag van Italië Italië – Schotland Vlag van Schotland3 – 0Kwalificatie WK 1966
819 maart 1966Vlag van Frankrijk Frankrijk – Italië Vlag van Italië0 – 0Vriendschappelijk
914 juni 1966Vlag van Italië Italië – Bulgarije Vlag van Bulgarije6 – 1Vriendschappelijk
1018 juni 1966Vlag van Italië Italië – Oostenrijk Vlag van Oostenrijk1 – 0Vriendschappelijk1
1122 juni 1966Vlag van Italië Italië – Argentinië Vlag van Argentinië3 – 0Vriendschappelijk
1229 juni 1966Vlag van Italië Italië – Mexico Vlag van Mexico5 – 0Vriendschappelijk
1313 juli 1966Vlag van Italië Italië – Chili Vlag van Chili2 – 0WK 1966
1416 juli 1966Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie – Italië Vlag van Italië1 – 0WK 1966
151 november 1966Vlag van Italië Italië – Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie1 – 0Vriendschappelijk
1622 maart 1967Vlag van Cyprus Cyprus – Italië Vlag van Italië0 – 2Kwalificatie EK 1968
171 november 1967Vlag van Italië Italië – Cyprus Vlag van Cyprus5 – 0Kwalificatie EK 1968
1818 november 1967Vlag van Zwitserland Zwitserland – Italië Vlag van Italië2 – 2Kwalificatie EK 1968
1923 december 1967Vlag van Italië Italië – Zwitserland Vlag van Zwitserland4 – 0Kwalificatie EK 1968
206 april 1968Vlag van Bulgarije Bulgarije – Italië Vlag van Italië3 – 2Kwalificatie EK 1968
2120 april 1968Vlag van Italië Italië – Bulgarije Vlag van Bulgarije2 – 0Kwalificatie EK 1968
225 juni 1968Vlag van Italië Italië – Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie0 – 0 (n.v.)1 EK 1968
238 juni 1968Vlag van Italië Italië – Joegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992)1 – 1 (n.v.) EK 1968
2410 juni 1968Vlag van Italië Italië – Joegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992)2 – 0EK 1968
2523 oktober 1968Vlag van Wales Wales – Italië Vlag van Italië0 – 1Kwalificatie WK 1970
261 januari 1969Vlag van Mexico Mexico – Italië Vlag van Italië2 – 3Vriendschappelijk
275 januari 1969Vlag van Mexico Mexico – Italië Vlag van Italië1 – 1Vriendschappelijk
2829 maart 1969Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek – Italië Vlag van Italië2 – 2Kwalificatie WK 1970
2924 mei 1969Vlag van Italië Italië – Bulgarije Vlag van Bulgarije0 – 0Vriendschappelijk
304 november 1969Vlag van Italië Italië – Wales Vlag van Wales4 – 1Kwalificatie WK 1970
3122 november 1969Vlag van Italië Italië – Duitse Democratische Republiek Vlag van Duitse Democratische Republiek3 – 0Kwalificatie WK 1970
3221 februari 1970Vlag van Spanje Spanje – Italië Vlag van Italië2 – 2Vriendschappelijk
3310 mei 1970Vlag van Portugal Portugal – Italië Vlag van Italië1 – 2Vriendschappelijk
343 juni 1970Vlag van Italië Italië – Zweden Vlag van Zweden1 – 0WK 1970
356 juni 1970Vlag van Italië Italië – Uruguay Vlag van Uruguay0 – 0WK 1970
3611 juni 1970Vlag van Italië Italië – Israël Vlag van Israël0 – 0WK 1970
3714 juni 1970Vlag van Italië Italië – Mexico Vlag van Mexico4 – 1WK 1970
3817 juni 1970Vlag van Italië Italië – West-Duitsland Vlag van Duitsland4 – 3 (n.v.)WK 19701
3921 juni 1970Vlag van Brazilië Brazilië – Italië Vlag van Italië4 – 1WK 1970
4031 oktober 1970Vlag van Oostenrijk Oostenrijk – Italië Vlag van Italië1 – 2Kwalificatie EK 1972
418 december 1970Vlag van Italië Italië – Ierland Vlag van Ierland3 – 0Kwalificatie EK 1972
4220 februari 1971Vlag van Italië Italië – Spanje Vlag van Spanje1 – 2Vriendschappelijk
4310 mei 1971Vlag van Ierland Ierland – Italië Vlag van Italië1 – 2Kwalificatie EK 1972
449 juni 1971Vlag van Zweden Zweden – Italië Vlag van Italië0 – 0Kwalificatie EK 1972
4525 september 1971Vlag van Italië Italië – Mexico Vlag van Mexico2 – 0Vriendschappelijk
469 oktober 1971Vlag van Italië Italië – Zweden Vlag van Zweden3 – 0Kwalificatie EK 1972
474 maart 1972Vlag van Griekenland Griekenland – Italië Vlag van Italië2 – 1Vriendschappelijk
4829 april 1972Vlag van Italië Italië – België Vlag van België0 – 0Kwalificatie EK 1972
4913 mei 1972Vlag van België België – Italië Vlag van Italië2 – 1Kwalificatie EK 1972
5017 juni 1972Vlag van Roemenië Roemenië – Italië Vlag van Italië3 – 3Vriendschappelijk
5121 juni 1972Vlag van Bulgarije Bulgarije – Italië Vlag van Italië1 – 1Vriendschappelijk
5220 september 1972Vlag van Italië Italië – Joegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992)3 – 1Vriendschappelijk
537 oktober 1972Vlag van Luxemburg Luxemburg – Italië Vlag van Italië0 – 4Kwalificatie WK 1974
5421 oktober 1972Vlag van Zwitserland Zwitserland – Italië Vlag van Italië0 – 0Kwalificatie WK 1974
5513 januari 1973Vlag van Italië Italië – Turkije Vlag van Turkije0 – 0Kwalificatie WK 1974
5625 februari 1973Vlag van Turkije Turkije – Italië Vlag van Italië0 – 1Kwalificatie WK 1974
5731 maart 1973Vlag van Italië Italië – Luxemburg Vlag van Luxemburg5 – 0Kwalificatie WK 1974
589 juni 1973Vlag van Italië Italië – Brazilië Vlag van Brazilië2 – 0Vriendschappelijk
5914 juni 1973Vlag van Italië Italië – Engeland Vlag van Engeland2 – 0Vriendschappelijk
6029 september 1973Vlag van Italië Italië – Zweden Vlag van Zweden2 – 0Vriendschappelijk
6120 oktober 1973Vlag van Italië Italië – Zwitserland Vlag van Zwitserland2 – 0Kwalificatie WK 1974
6214 november 1973Vlag van Engeland Engeland – Italië Vlag van Italië0 – 1Vriendschappelijk
638 juni 1974Vlag van Oostenrijk Oostenrijk – Italië Vlag van Italië0 – 0Vriendschappelijk
6415 juni 1974Vlag van Italië Italië – Haïti Vlag van Haïti3 – 1WK 1974
6519 juni 1974Vlag van Italië Italië – Argentinië Vlag van Argentinië1 – 1WK 1974
6623 juni 1974Vlag van Polen Polen – Italië Vlag van Italië2 – 1WK 1974

Trainerscarrière

Na zijn spelersloopbaan was Burgnich circa twintig jaar actief als trainer. Hierin behaalde hij weinig successen.

Erelijst

Burgnich (boven, tweede van links) werd in 1961 landskampioen met Juventus.

Club

Vlag van Italië Juventus[8]
Vlag van Italië Inter[8]
Vlag van Italië Napoli[8]

Internationaal

Vlag van Italië Italië[8]
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.