Taraxacologie
.jpg)
De taraxacologie is de botanische vakwetenschap die zich bezighoudt met onderzoek naar het omvangrijke plantengeslacht Taraxacum (paardenbloem). Een persoon die de taraxacologie beoefent wordt een taraxacoloog genoemd.
Etymologie
Het woord 'taraxacologie' is afgeleid van Taraxacum, de botanische naam van het geslacht paardenbloem. Taraxacum is afgeleid van het Arabische tarakhshaqūn, wat 'bitter kruid' betekent.[1] Dit Arabische woord is mogelijk van Perzische oorsprong.[2] Rasis gebruikte het woord tarakhshaqūn in verband met paardenbloem, cichorei en andijvie. Rasis schreef: tarakhshaqūn is als cichorei, maar werkzamer; het is echter onduidelijk op welke plant hij precies doelde.[3] Als het woord van Perzische oorsprong is, kan het oorspronkelijk 'bittere postelein' hebben betekend, afgeleid van تلک (talk, 'bitter') en چکش (chakūk, 'postelein'). Gerard van Cremona schreef het woord bij zijn vertaling van Arabisch naar Latijn rond 1170 als tarasacon.[3]
Bekende taraxacologen
In de onderstaande lijst staan bekende taraxacologen die het vakgebied vormgaven.
- Hjalmar Dahlstedt (1856–1929)
- Christen Christiansen Raunkiær (1860–1938)
- Karl Hermann Zahn (1865–1940)
- Johannes Leendert van Soest (1898–1983)
- Piet Oosterveld (1939–2016)
Zie ook
Externe links
- ↑ (en) Gledhill, D. (2008). The Names of Plants. Cambridge University Press.
- ↑ (en) Collins English Dictionary. (2025). Definition of Taraxacum.
- 1 2 (en) Weekley, A. (1921). An Etymology Dictionary of Modern English