Stopplaats Wiene
| Stopplaats Wiene | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Baanwachtershuis 27, ter hoogte van de voormalige stopplaats (2016) | ||||
| Algemeen | ||||
| Stationscode | we | |||
| Geschiedenis | ||||
| Opening | 1 mei 1908 | |||
| Sluiting | 15 mei 1933 | |||
| Stationsbouw | ||||
| Perrons | 1 | |||
| Perronsporen | 1 | |||
| Spoorlijn(en) | ||||
| Spoorlijn(en) | Zutphen - Glanerbrug | |||
| Ligging | ||||
| Land | ||||
| provincie | Overijssel | |||
| gemeente | Hof van Twente | |||
| Plaats | Wiene | |||
| Adres | Tankinksweg | |||
| ||||
Stopplaats Wiene (telegrafische code: we) is een voormalige stopplaats aan de spoorlijn Zutphen - Glanerbrug, aangelegd door de Staat der Nederlanden. De halte lag ter hoogte van de buurtschap Wiene, tussen station Goor en station Delden, bij kilometer 34,675, tegenover wachterswoning 27.[1] Stopplaats Wiene werd geopend op 1 mei 1908 en was opgenomen in de dienstregelingen van onder andere 1912 en 1929,[2] en staat vermeld op de topografische militaire kaart van 1935, al werd die reeds op 15 mei 1933 gesloten.
Indeling
De emplacementstekening uit 1908 toont aan de zuidzijde van de lijn een perron met abri.[1] Ook zijn een wachtershuisje voor de bediening van de trekbomen bij de overwegen van de Tankinksteeg richting Goor en de ‘publieke overweg’ richting Delden zichtbaar. Er was een toegangsweg vanaf zowel de Tankinksteeg als de naamloze weg.
Sluiting en restanten
De aanleg van de zijtak van het Twentekanaal naar Almelo had tot gevolg dat de spoorlijn vanaf 1935 over de spoorbrug bij Wiene werd geleid. Op de locatie van stopplaats Wiene ligt thans het talud voor die brug.[3] De overwegen op de emplacementstekening zijn verdwenen; de wachterswoning is behouden.
- Watwaswaar.nl: Topografische Militaire Kaart van 1935, kaartblad 398, Delden. (niet meer beschikbaar)
- 1 2 We Wiene (1908). Sporenplan. Geraadpleegd op 14 september 2025 – via Kees van de Meene.
- ↑ Bramer, Wichor, Stopplaats Wiene. Stationsweb. Geraadpleegd op 14 september 2025.
- ↑ De Tankinksteeg werd door het talud onderbroken. Het noordelijke stuk is nu bekend als Tankinksweg.
