Starliner-1

NASA Commercial Crew-ruimtevlucht USCV-(nummer onbekend)
Een landende Starliner-mockup tijdens een droptest
Commercial Crew-partner	Boeing
Missiecode	CST-1, Boe-1, Post-certifiction Mission 1
Type ruimtevaartuig	Boeing Starliner
Naam, serienr. ruimtevaartuig	Starliner nr.2
Draagraket	Atlas V-N22
Aantal bemanningleden	0
Lanceerplatform	SLC-41, Cape Canaveral AFS
Lanceerdatum	2026
Landingsplaats	Whitesands (eerste keus)
Missieduur	+/- 6 maanden
Doel vlucht	Vervoer personeel naar het ISS en terug
Portaal    Ruimtevaart

Starliner-1 is de voorgenomen eerste missionaire vlucht van een Starliner en een reguliere vlucht van NASA’s Commercial Crew-programma die inmiddels is gedegradeerd tot onbemande vrachtmissie. Met deze vlucht zou Boeing in de oorspronkelijke plannen in opdracht van NASA vier ruimtevaarders naar het ISS brengen. Wegens de problemen met de testvluchten van de Starliner zal deze vlucht zonder nu bemanning plaatsvinden en geldt deze als extra testvlucht. De vlucht is ook bekend onder de Boeing-naam CST-1 maar wordt in het voorbijgaan meestal Starliner 1 genoemd. Op juridische documenten wordt de vlucht omschreven als Post-certification mission 1.

Aanvankelijk zou Starliner nr.1, die door Suni Williams de Calypso werd gedoopt, voor deze vlucht worden gebruikt. Maar doordat de mislukte vlucht Boe-OFT moet worden overgedaan is nu Starliner nr.2 doorgeschoven naar deze vlucht. Het zal de tweede vlucht van deze capsule zijn; ook de extra testvlucht Boe-OFT 2 werd met Starliner nr.2 gevlogen. Door een reeks problemen met testvluchten Boe-OFT, Boe-OFT 2 en Boe-CFT werd de vlucht vele malen uitgesteld en staat de lancering inmiddels gepland voor 2026. De vlucht had tot 2019 het NASA-vluchtnummer USCV-2 wat inhield dat het de tweede reguliere vlucht van het Commercial Crew-programma zou worden. Door de eerder genoemde vertragingen bij de gereedkoming van de Starliner wordt de vlucht nu waarschijnlijk na de de twaalfde reguliere Commercial Crew-vlucht uitgevoerd. NASA liet om praktische redenen de USCV-codering van Commercial Crew-vluchten los. USCV stond overigens voor United States Crew Vehicle

Er zijn sinds 2018 meerdere ruimtevaarders aan deze vlucht toegewezen. Door vertragingen werd een groot deel van hen ongeboekt naar andere vluchten.

Op 3 augustus 2018 werden de NASA-bemanningsleden voor de testvluchten en de eerste missionaire vluchten van ieder ruimtetoestel van het Commercial Crew-programma waaronder deze vlucht bekendgemaakt. Dit waren Sunita Williams en Josh Cassada. Daar werden later twee niet Amerikanen aan toegevoegd. Door de vertraging werden die twee omgeboekt naar SpaceX Crew-2 (USCV-2) en is een van die stoelen in augustus 2020 aan NASA-astronaut Jeanette Epps toegewezen. De laatste stoel werd toen gereserveerd voor de Japanner Koichi Wakata. De eerder ingeplande NASA-astronaut Josh Cassada en JAXA-astronaut Koichi Wakata werden wegens de vertragingen omgeboekt naar SpaceX Crew Dragon-vlucht SpaceX Crew-5.^[1] Sunita Williams zou aanvankelijk gezagvoerder zijn, maar werd in juni 2022 omgeboekt naar Starliner-testvlucht Boe-CFT. Michael Fincke die reserve staat voor die testvlucht werd toen door NASA genoemd als mogelijk bemanningslid voor Starliner-1. Op 30 september 2022 werden Fincke en Tingle aan de vlucht toegewezen. Epps werd in 2023 omgeboekt naar SpaceX Crew-8. Op 22 november 2023 volgde de selectie van de Canadees Joshua Kutryk. Op 21 november 2025 had NASA geen bemanning meer aan Starliner-1 toegewezen staan.