Sneeuwgrens

Zonering in Midden-Europese gebergten (naar 2 flora's)
Hoogte (m)[Flora 1]   Zone:   Van - tot (m)[Flora 2]
  7. nivaal   3000 - 3300
sneeuwgrens
2800 - 3100
   
  6. subnivaal  
2500 - 2800    
  5. alpien   2200 - 3000
boomgrens
1800 - 2100/2300
   
  4. subalpien   1600/1800 - 2200/2400
1500 - 2000    
  3. montaan   1000 - 1600/1800
350 - 500/700    
  2. submontaan   500 - 1000
200 - 400/500    
  1b. collien   0 - 500
200    
  1a. planair  
  1. (de) Adler, W., K. Oswald, R. Fischer (1994) Höhenstufen. p. 128-129
  2. (de) Seybold S., (2011) Bemerkungen zur Verbreitung der Pflanzen.
     1. Vertikale Verbreitung.
    p.32-33
De besneeuwde Denali in Alaska, de hoogste berg in Noord-Amerika

De sneeuwgrens is de hoogte boven zeeniveau waarop gedurende het hele jaar sneeuw blijft liggen. Boven de sneeuwgrens blijft er, ook tijdens de warmste maanden van het jaar, sneeuw liggen doordat niet alle sneeuw smelt of verdampt voordat er weer nieuwe sneeuw valt.

Boven de sneeuwgrens blijft tijdens het warmste deel van het jaar de gemiddelde dagtemperatuur onder het vriespunt (nul graden Celsius (°C)). Temperatuur is echter niet de enige factor. Als er bijvoorbeeld veel wind staat, waardoor sneeuw wordt weggeblazen, of weinig sneeuw valt vanwege een droog klimaat, kan de sneeuwgrens hoger liggen dan de grens van 0°C.

De sneeuwgrens varieert op Aarde met de breedtegraad. Op Antarctica en op Groenland ligt de sneeuwgrens onder het zeeniveau, daar ligt ook op zeeniveau gedurende het hele jaar sneeuw. Rond de evenaar liggen gebergtes hoger dan 4000 m, waar niet het hele jaar sneeuw ligt.

In een gebergte kan de grens van 0°C bij benadering berekend worden door de regel dat met elke 100 meter de temperatuur afneemt met ongeveer 1 graad Celsius. Als het op zeeniveau 20 graden Celsius is dan is zal het op ongeveer 2 kilometer boven zeeniveau 0 graden Celsius zijn.