Small Group Activity
Small Group Activity (SGA) is een van oorsprong Japans concept voor continue verbetering dat is voortgekomen uit de Amerikaanse concepten ‘Quality Circle’ en ‘Zero Defect’.
Inleiding
Een Small Group Activity is een gestructureerde verbetermethode die wordt uitgevoerd door een kleine groep medewerkers, meestal uit dezelfde werkplek of met een gedeelde verantwoordelijkheid. Deze groepen hebben tot doel problemen op de werkplek op te lossen, de productiviteit te verbeteren, verspilling tegen te gaan en de kwaliteit te verhogen door middel van collectieve brainstormsessies, (bron-oorzaak) analyses en acties.
SGA is zowel een organisatievorm als een verbeterstructuur. SGA, zoals beschreven door Seiichi Nakajima, is de invulling van Focussed Improvement (Kobetsu Kaizen); de eerste pijler van Total Productive Maintenance (TPM).[1]
Herkomst
Tijdens het naoorlogse economische herstel van de Japanse industrie werden SGA's gepromoot door het Japan Institute of Plant Maintenance (JIPM). Tegenwoordig promoot het JIPM nog steeds SGA's als onderdeel van Monozukuri.[2] In zijn boek ‘TPM Development Program’ beschrijft Seiichi Nakajima hoe de Japanse SGA's zijn voortgekomen uit de Quality Control (QC) cirkels in 1962, die op hun beurt weer voortkwamen uit het (Amerikaanse) Zero Defect (ZD) concept. ZD was echter meer individueel dan groepsgericht.[3]
Hoewel beide activiteiten aanvankelijk gericht waren op specifieke thema's, kreeg de SGA steeds meer het karakter van een ‘probleemoplossende methode’ of ‘verbeterstructuur’ die op meerdere gebieden kon worden toegepast. Ze worden bijvoorbeeld binnen TPM gebruikt om autonoom onderhoud (AM) uit te voeren, terwijl Kunio Odaka ze in een breder managementperspectief plaatst.[4] In het moderne Japan wordt de SGA vaak aangeduid met de term Kobetsu Kaizen[5], de eerste pijler van TPM.[6] Imai Masaaki verwijst naar SGA als ‘Kaizen Teams of Kaizen Activities’.[7] In Kobayashi's '20 keys to workplace improvement' wordt SGA in de 3e Key beschreven als 'Improvement Team Activities'.[8] Tegenwoordig herkennen we de SGA-structuur in A3 Problem Solving.[9]
Doel en filosofie
Hoewel het resultaat van een SGA een gegarandeerde verbetering is, is het echte doel om door middel van teamwork kennis te delen en deze onder de medewerkers te laten groeien. SGA stimuleert bottom-up probleemoplossing door teams op de werkvloer in staat te stellen hun lokale problemen op te lossen.
Seiichi Nakajima combineert het identificeren van verliezen met Overall Equipment Effectiveness (OEE) en het elimineren van die verliezen met behulp van SGA's om betrouwbare en effectieve installaties te verkrijgen.[10]
Referenties
- ↑ (en) Nakajima, Seiichi (1988). Introduction to TPM - Total Productive Maintenance. Productivity Press, Inc. Cambridge, MA, p. 105-115. ISBN 0-915299-2-2.
- ↑ (en) Monodzukuri Test Learning Textbook. Japan Institute of Plant Maintenance JIPM. Geraadpleegd op 21 augustus 2025.
- ↑ (en) Nakajima, Seiichi (1989). TPM Development Program. Productivity Press, Inc. Cambrigde MA, p. 349-352. ISBN 0-915299-46-1.
- ↑ (en) Odaka, Kunio (1975). Toward Industrial Democracy: Management and Workers in Modern Japan. Harvard University Press. ISBN 0674898168.
- ↑ (en) Glossary - Kobetsu Kaizen. Kaizen Institute (12 januari 2023). Geraadpleegd op 21 augustus 2025.
- ↑ (en) Suzuki, Tokutaro. Ed. (1994). TPM in Process Industries. Productivity Press, Inc. Portland OR, p. 45-86. ISBN 9781563270369.
- ↑ (en) Imai, Masaaki (1986). Kaizen - The key to Japan's Competitive Success. McGraw-Hill. ISBN 9780075543329.
- ↑ (en) Kobayashi, Iwao (1995). 20 keys to workplace improvement. CRC Press, p. 29-38. ISBN 1-56327-109-5.
- ↑ (en) Lean Enterpise Institute, A3 Report. Lean Enterprise Institute (14 februari 2024). Geraadpleegd op 23 augustus 2025.
- ↑ (en) Nakajima, Seiichi (1989). TPM Development Program. Productivity Press, Inc. Cambridge MA, p. 38-164. ISBN 0-915299-46-1.