Sfia Bouarfa

Sfia Bouarfa
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemeen
Volledige naam	Sfia Bouarfa
Geboortedatum	Jerada, 14 oktober 1950
Geboorteplaats	Jerada
Kieskring	Brussel-Hoofdstad
Regio	Brussel Franse Gemeenschap
Land	Marokko  België
Functie	Politica
Partij	1994 - 2014 PS
Officiële website
Portaal    Politiek

Sfia Bouarfa (Jerada, 14 oktober 1950) is een Belgisch politica van Marokkaanse origine. Ze was lange tijd actief bij de PS.

Bouarfa groeide op in Jerada, een mijnstad in het noordoosten van Marokko. Haar vader was een vakbondsman die het tot kaderlid bracht. Op haar dertiende, in 1963, overleed haar vader en bleef haar moeder achter met zeven kinderen.^[1]

Na het voltooien van haar middelbare studies aan het lyceum Abdel Moumen in Oujda en het behalen van een baccalaureaat in de moderne letteren trok Bouarfa in 1971 naar België met de bedoeling er een hotelopleiding te volgen, maar ze besloot uiteindelijk een opleiding tot sociaal assistent aan te vatten bij de hogeschool Institut Cardijn. Tijdens haar studies engageerde Bouarfa zich in de beweging MRAX, gericht tegen racisme, antisemitisme en xenofobie, en was ze betrokken bij steunacties voor de regularisatie van mensen zonder papieren. In december 1975 keerde ze voor vijf maanden terug naar Marokko om er te werken als sociaal assistente, waarna ze in 1976 weer naar België kwam om er een licentie in de arbeidswetenschappen te volgen aan de UCL. In 1983 verkreeg Bouarfa de Belgische nationaliteit.

In 1978 voltooide Bouarfa haar studies met een stage bij de Europese Commissie en daarna werkte ze een jaar lang als adviseur op het kabinet van minister van Tewerkstelling en Arbeid Guy Spitaels, waar ze werkte rond de gelijkheid van behandeling en de gelijkheid van verloning voor mannen en vrouwen. Vanaf 1979 was ze huismoeder. Ondertussen was Bouarfa gehuwd met een man van Turkse afkomst die een prestigieus restaurant en daarna een golfclub uitbaatte in Tervuren, met wie ze twee kinderen kreeg. Vanaf 1986 engageerde Bouarfa zich opnieuw in de antiracistische beweging, ditmaal in Schaarbeek, dat toen bestuurd werd door de openlijk xenofobe burgemeester Roger Nols.

In 1991 werd Bouarfa aangeworven als sociaal bemiddelaar door het gemeentebestuur van Schaarbeek. Twee jaar later, in 1993, werd ze ontslagen na een conflict met schepen van Burgerlijke Stand Bernard Guillaume over het inschrijvingsbeleid van buitenlanders in de gemeente. Bouarfa kreeg hierbij de steun van de voltallige oppositie, maar niettemin bleef haar ontslag van kracht. Later dat jaar stichtte ze de vzw Média femmes internationales, dat zich richtte op alfabetiseringslessen, huiswerkbegeleiding, sociale permanentie en het organiseren van vrije expressieruimtes voor allochtone meisjes en vrouwen.

In december 1993 trad ze toe tot de dissidente socialistische lokale partij DUNES in Schaarbeek, om vervolgens in 1994 actief te worden voor de PS, waarvoor ze van 1994 tot 2012 in de gemeenteraad van Schaarbeek zetelde. Tevens zetelde ze van 1995 tot 2001 in de raden van bestuur van de sociale woonmaatschappij Schaarbeekse Haard en de Brusselse Intercommunale voor Waterdistributie (BIWD) en van 2001 tot 2006 in de raden van bestuur van de Vereniging van de Stad en de Gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de Brusselse Intercommunale voor Sanering (BRIS), dat het afvalwater beheerde.

In mei 1995 werd Bouarfa voor de PS verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar ze tot in mei 2014 bleef zetelen. Ze had er zitting in de commissie Economie, Energie, Werkgelegenheid en Wetenschappelijk Onderzoek, waarvan ze van 2004 tot 2009 ondervoorzitter was. Van 1995 tot 2009 zetelde Bouarfa tevens in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar ze van 1995 tot 2004 ondervoorzitter van de PS-fractie en van 1997 tot 2009 secretaris was. Daarnaast maakte ze deel uit van de commissies Gezondheid, Sociale Zaken, Sport en Jeugdhulp (1995-2001 en 2004-2009), Onderwijs (1995-1999) en Hoger Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek (1999-2001). Vanuit het Parlement van de Franse Gemeenschap werd Bouarfa van 2001 tot 2009 bovendien als gemeenschapssenator afgevaardigd naar de Senaat. Daar was Bouarfa van 2001 tot 2007 vast lid en van 2007 tot 2009 ondervoorzitter van de commissie Sociale Aangelegenheden en van 2003 tot 2009 vast lid van de commissie Binnenlandse Zaken. Verder zette ze zich als parlementslid in voor de regularisatie van sans-papiers en interculturele dialoog tussen de verschillende bevolkingsgemeenschappen.

In februari 2014 besloot Bouarfa de PS te verlaten uit onvrede met het beleid dat de partij voerde in de federale regering-Di Rupo, met bezuinigingen op de werkloosheidsuitkering voor jongeren en een strenger immigratiebeleid, en naar eigen zeggen omdat ze haar socialistische idealen niet meer kon terugvinden in de partij.^[2][3] Vervolgens sprak ze haar steun uit voor de radicaal-linkse partij PTB, zonder evenwel lid te worden van deze partij.

• Sinds 2003 is Bouarfa ridder in de Leopoldsorde.

• (fr) Persoonlijke site
• Fiche Bouarfa op de site van de Belgische Senaat