Saltire Energy Paul Lawrie Match Play 2015

Paul Lawrie Match Play
Plaats Aberdeen, Vlag van Schotland Schotland
Golfbaan Murcar Links Golf Club
Par 70
Tour(s) Europese Tour
Datum 30 juli - 2 augustus
Prijzengeld € 1.000.000
Titelhouder nieuw toernooi
Winnaar Vlag van Thailand Kiradech Aphibarnrat
  Volgende: 2016
Portaal  Portaalicoon   Golf

Het Saltire Energy Paul Lawrie Matchplay was een nieuw golftoernooi van de Europese PGA Tour 2015. Het werd gespeeld van 30 juli t/m 2 augustus op de Murcar Links Golf Club in Schotland. Er deden 64 spelers mee. Het prijzengeld was € 1.000.000, waarvan € 171.000[1] voor de winnaar was, € 116.500 voor de finalist, € 67.500 voor nummer drie en € 55.000 voor de verliezer van de troostfinale.

Donderdag: ronde 1

Er deden geen Nederlanders mee. Uit België kwamen twee spelers, Nicolas Colsaerts won met 2&1 van Grégory Bourdy en Thomas Pieters verloor op de 19de hole van David Drysdale. Richie Ramsay verlaagde op deze baan in 2006 het baanrecord tot 62, en won een maand later het US Amateur. Hij eindigde in deze matchplay met twee birdies en versloeg Shiv Kapur. John Daly werd uitgeschakeld door Jorge Campillo.

Vrijdag: ronde 2

Vrijdag werd ronde 2 gespeeld door 32 spelers.

R2DWinnaarScoreR2DVerliezer
27Vlag van Engeland Chris Wood5&469Vlag van Spanje Jorge Campillo
45Vlag van Frankrijk Julien Quesne4&3155Vlag van India Jeev Milkha Singh
67Vlag van Frankrijk Grégory Havret2&185Vlag van Engeland Seve Benson
91Vlag van Noord-Ierland Michael Hoey5&460Vlag van Zweden Kristoffer Broberg
63Vlag van Denemarken Morten Ørum Madsen4&336Vlag van Frankrijk Alexander Lévy
38Vlag van Schotland Richie Ramsay4&3153Vlag van Italië Edoardo Molinari
36Vlag van Engeland Tyrrell Hatton4&2103Vlag van Zweden Mikael Lundberg
61Vlag van Verenigde Staten Peter UihleinH1940Vlag van Engeland Matthew Fitzpatrick
19Vlag van Engeland David Howell6&4128Vlag van Schotland David Drysdale
185Vlag van Schotland Chris Doak1 hole97Vlag van Schotland Paul Lawrie
16Vlag van Thailand Kiradech Aphibarnrat3&2137Vlag van Engeland Graeme Storm
48Vlag van Zuid-Afrika Thomas Aiken2up57Vlag van Australië Andrew Dodt
76Vlag van Zweden Johan Carlsson2&113Vlag van Engeland James Morrison
134Vlag van Zweden Robert Karlsson4&351Vlag van Spanje Alejandro Cañizares
15Vlag van Schotland Marc Warren3&2126Vlag van Paraguay Fabrizio Zanotti
95Vlag van België Nicolas Colsaerts4&356Vlag van Zuid-Afrika Trevor Fisher

Zaterdag: ronde 3 en 4

Op zaterdag werden ronde 3 en 4 gespeeld. Aan ronde 3 deden nog 16 spelers mee, aan ronde 4 nog 8.

WinnaarScoreVerliezer
Vlag van Engeland David Howell2&1Vlag van Schotland Chris Doak
Vlag van Engeland Chris Wood2upVlag van Frankrijk Julien Quesne
Vlag van Thailand Kiradech Aphibarnrat4&3Vlag van Zuid-Afrika Thomas Aiken
Vlag van Noord-Ierland Michael Hoey7&6Vlag van Frankrijk Grégory Havret
Vlag van Zweden Robert Karlsson4&3Vlag van Zweden Johan Carlsson
Vlag van Schotland Richie Ramsay1upVlag van Denemarken Morten Ørum Madsen
Vlag van Schotland Marc Warren3&1Vlag van België Nicolas Colsaerts
Vlag van Engeland Tyrrell Hatton5&4Vlag van Verenigde Staten Peter Uihlein

Ronde 4 werd 's middags door 8 spelers gespeeld. De winnaars gingen door naar de kwartfinale.

WinnaarScoreVerliezer
Vlag van Zweden Robert Karlsson1upVlag van Schotland Richie Ramsay
Vlag van Engeland David Howell5&4Vlag van Engeland Chris Wood
Vlag van Schotland Marc WarrenH19Vlag van Engeland Tyrrell Hatton
Vlag van Thailand Kiradech Aphibarnrat2&1Vlag van Noord-Ierland Michael Hoey

Warren chipte op hole 18 in voor een birdie en moest door naar hole 19. Daar maakte hij een eagle voor de overwinning.

Zondag: kwart finale, de troostfinale en de finale

Kwartfinale

Voor de kwartfinale waren nog vier spelers over, inclusief de als nummer 2 geplaatste Marc Warren. Karlsson en Aphibarnrat stonden na hole 12 beiden 3up.
Karlsson verloor hole 13 met een dubbel-bogey en hole 16 met een par, waarna hij nog maar 1 up stond en nog twee holes moest spelen. Toen hij hole 17 ook nog met een bogey verloor, stond hij dormie. Op hole 18 kon Karlsson winnen maar hij miste een putt van ruim een meter. Ze moesten door naar de 19de hole. Karlsson won op de 20ste hole.
Aphibarnrat stond na 15 holes nog steeds 3up, dormie. Beiden maakten een par op hole 16, dus Aphibarnrat ging door naar de finale.

WinnaarScoreVerliezer
Vlag van Zweden Robert KarlssonH20Vlag van Engeland David Howell
Vlag van Thailand Kiradech Aphibarnrat3&2Vlag van Schotland Marc Warren
Troostfinale

De strijd om de 3de en 4de plaats ging tussen Howell en Warren. Na 12 holes stonden ze nog all square. Na een bogey van Warren op hole 13 en een dubbelbogey van Howell op hole 14 stonden ze weer all square. Howell maakte een birdie op hole 17 en won de troostfinale.

WinnaarScoreVerliezer
Vlag van Engeland David Howell1 upVlag van Schotland Marc Warren
Finale

De finale ging tussen Aphibarnrat en Karlsson. Aphibarnrat had na zes holes al drie birdies gemaakt. Daarna maakte Karlsson birdies op hole 8 en 9 zodat Aphibarnrat nog maar 1up stond. Dat was de stand opnieuw na hole 16. Een birdie van Karlsson op hole 17 bracht de stand op all square. Aphibarnrat won met een birdie op de laatste hole.

WinnaarScoreFinalist
Vlag van Thailand Kiradech Aphibarnrat1 upVlag van Zweden Robert Karlsson
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.