Sabine Laruelle

Sabine Laruelle
Geboren	Hoei, 2 juni 1965
Land	België
Partij	MR
Minister van KMO's, Zelfstandigen en Landbouw
Aangetreden	12 juli 2003
Einde termijn	11 oktober 2014
Regering	Verhofstadt II Verhofstadt III Leterme I Van Rompuy Leterme II Di Rupo
Monarch	Albert II Filip
Minister van Wetenschapsbeleid
Aangetreden	21 december 2007
Einde termijn	6 december 2011
Regering	Verhofstadt III Leterme I Van Rompuy Leterme II
Voorganger	Marc Verwilghen
Opvolger	Paul Magnette
Minister van Economische Zaken
Aangetreden	21 december 2007
Einde termijn	20 maart 2008
Regering	Verhofstadt III
Voorganger	Marc Verwilghen
Opvolger	Vincent Van Quickenborne
Officiële website
Portaal    België Politiek

Sabine Laruelle (Hoei, 2 juni 1965) is een Belgisch politica voor de liberale MR.

Laruelle studeerde in 1988 af als landbouwingenieur aan de Faculté universitaire des sciences agronomiques de Gembloux en behaalde in 1991 tevens een getuigschrift in business administration aan de Universiteit Luik. Ze begon haar beroepsloopbaan als onderzoekster bij de Faculté Universitaire Luxembourgeoise en adviseur bij de Koning Boudewijnstichting, telkens inzake landbouw en leefmilieu.^[1]

Van 1992 tot 1999 was ze kabinetsmedewerker voor Waals minister van Landbouw en PSC-politicus Guy Lutgen en na een korte passage bij Fevia, de koepel van de Belgische voedingsindustrie was zij van 1999 tot 2000 directeur-generaal van de Franstalige landbouworganisatie Alliance Agricole belge (AAB). Van 2001 tot 2003 was Laruelle directeur-generaal van de Waalse boerenbond Fédération Wallonne de l'Agriculture, waar het AAB met het boerensyndicaat UPA-UDF in was opgegaan.^[2] In deze functie voerde ze overleg met verschillende politieke beleidsniveaus en diende ze zich te buigen over fundamentele dossiers als de daling van het aantal landbouwers, de regionalisatie van de bevoegdheid landbouw naar de gewesten, voedselveiligheid en de plaats van landbouw in de ruimtelijke ordening, het bestrijden van de gekkekoeienziekte, de melkquota, de traceerbaarheid van landbouwproducten en de hervorming van het Gemeenschappelijk landbouwbeleid.

Initieel had Laruelle een lidkaart van de christendemocratische PSC, maar ze vervulde geen politieke mandaten voor deze partij en werd uiteindelijk actief voor de liberale MR. Aangetrokken door het sociaal-liberale programma van de partij, kwam Laruelle, die toen in Verlaine woonde, bij de federale verkiezingen van mei 2003 op in de kieskring Luik en werd ze vanop de vierde plaats van de MR-lijst verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Op 12 juli 2003 verliet ze de Kamer om minister van Middenstand en Landbouw te worden in de regering-Verhofstadt II. Toen Armand De Decker in juli 2007 zijn ministermandaat stopzette, werd Laruelle ook bevoegd voor diens verantwoordelijkheid voor Ontwikkelingssamenwerking. Als minister van Middenstand en Landbouw diende ze het Gemeenschappelijk landbouwbeleid van de Europese Unie op Belgisch niveau te implementeren en voerde ze maatregelen door om het statuut van zelfstandigen inzake pensioenen, kinderbijslag en verzekering tegen kleine gezondheidszorg op te waarderen en deze meer in lijn met die van gewone werknemers te brengen. Ook voerde ze steunmaatregelen voor de landbouwsector door na de financiële crisis van 2008 en was ze in 2009 een van de drijvende krachten achter de goedkeuring van een Europese overeenkomst over een systeem van collectieve onderhandelingen om de melkprijs te ondersteunen.

Bij de federale verkiezingen van juni 2007 werd Laruelle, die in 2004 naar Gembloers was verhuisd, voor de kieskring Namen herkozen in de Kamer. In de regering-Verhofstadt III, die in december 2007 werd geïnstalleerd, werd zij benoemd tot minister van Economie en Landbouw. Op 20 maart 2008 legde zij de eed af in de Regering-Leterme als minister van Kmo's en Zelfstandigen, Landbouw en Wetenschapsbeleid. Zij behield deze bevoegdheden bij het aantreden van de Regering-Van Rompuy (december 2008 - november 2009) en de Regering-Leterme II (november 2009 - december 2011). Na de vervroegde federale verkiezingen van juni 2010 zetelde Laruelle tot in december 2011 eveneens in de Kamer van volksvertegenwoordigers. In de in december 2011 geïnstalleerde Regering-Di Rupo diende ze haar bevoegdheid wetenschapsbeleid af te staan aan Paul Magnette, maar behield ze wel haar overige bevoegdheden. Ze bleef minister tot in oktober 2014. In oktober 2013 kondigde Laruelle aan dat ze afscheid zou nemen van de politiek en niet meer opkwam bij de Belgische federale verkiezingen van mei 2014.^[2] Op lokaal politiek niveau was zij van december 2006 tot december 2014 gemeenteraadslid van Gembloers, waar ze ook fractievoorzitter was voor haar partij.

Na haar vertrek uit de politiek was Laruelle van 2014 tot 2019 ondervoorzitter van Euro Consultants, een consultancybureau gespecialiseerd in projectmanagement en Business Development. Van 2015 tot 2023 leidde ze tevens het adviesbureau LS Advice en van februari 2018 tot mei 2019 was ze adviseur op het kabinet van Waals minister Pierre-Yves Jeholet. Ook zetelde ze tot januari 2018 in de raad van bestuur van Carrefour.^[3] en was ze van 2017 tot 2019 regeringscommissaris van de Waalse Regering bij arbeidsbemiddelaar Forem en tot in 2020 lector aan de Gembloux Agro-Bio Tech-onderzoeksinstelling van de Universiteit Luik.

In 2019 stapte ze opnieuw in de politiek en werd ze bij de Waalse verkiezingen in mei dat jaar lijsttrekker voor haar partij in het arrondissement Namen.^[4] Laruelle raakte verkozen in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap met 13.909 voorkeurstemmen en zetelde er tot in juni 2024. Ze had in het Waals Parlement zitting in de commissie Economie, Ruimtelijke Ordening en Landbouw, was co-auteur van een resolutie om de grote lijnen af te bakenen voor het Waals strategisch plan voor het Gemeenschappelijk landbouwbeleid in de periode 2023-2027 en stelde mee voorstellen tot decreet op om steunmaatregelen op te zetten voor vzw's getroffen door de coronacrisis en bedrijven geraakt door de energiecrisis in de herfst van 2022. In 2021-2022 was ze tevens ondervoorzitter van de parlementaire onderzoekscommissie die de oorzaken onderzocht en de aanpak evalueerde van de verwoestende overstromingen die Wallonië in juni 2021 hadden getroffen. Van december 2022 tot aan het einde van haar mandaat in 2024 was Laruelle eveneens ondervoorzitter van het Waals Parlement. In het Parlement van de Franse Gemeenschap zetelde Laruelle van 2019 tot 2024 in de commissie Algemene Zaken en Internationale Betrekkingen, die vanaf 2023 tevens bevoegd was voor Sport en Sociale Promotie.

Ook werd ze door haar partij als deelstaatsenator naar de Senaat gestuurd. Op 18 juli 2019 werd ze verkozen tot voorzitter van de Senaat,^[5] wat ze bleef tot in oktober 2020. Daarna was ze tot in december 2022 lid van het bureau van de Senaat.

Toen de federale regeringsvorming in 2019-2020 in februari 2020 in het slop was geraakt, benoemde koning Filip Laruelle als Senaatsvoorzitter tot koninklijk opdrachthouder, samen met Kamervoorzitter Patrick Dewael. Hiermee werd Laruelle de eerste vrouw in de geschiedenis van België die met een koninklijke opdracht wordt belast in het kader van een regeringsvorming.^[6] In maart 2020 kon het duo hun opdracht met succes afronden; de zetelende regering van lopende zaken werd een tijdelijke minderheidsregering en kreeg voor zes maanden volmachten om de coronacrisis aan te pakken.^[7] Nadat in oktober 2020 de volwaardige meerderheidsregering De Croo tot stand kwam, diende Laruelle het voorzitterschap van de Senaat af te staan aan Stephanie D'Hose.^[8]

Laruelle was bij de federale verkiezingen van juni 2024 lijstduwer van de MR-lijst in Namen,^[9] maar ze werd niet verkozen. Vervolgens werkte ze enkele maanden als adviseur op het kabinet van Waals minister van Landbouw Anne-Catherine Dalcq. In oktober 2024 werd Laruelle verkozen tot provincieraadslid van Namen en sinds december 2024 is ze gedeputeerde van de provincie, bevoegd voor Onderwijs, Personeelsbeheer, Landbouw en Juridische Zaken.

• (fr) Biografie Sabine Laruelle op connaitrelawallonie.be.

Zie de categorie Sabine Laruelle van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.