Old Royal Naval College

Old Royal Naval College
Greenwich Hospital
Het gebouwencomplex in 2013
Het gebouwencomplex in 2013
Locatie
Bijbehorend koepel, kapel, museum, Painted Hall, orgelBewerken op Wikidata
Vervangt Palace of PlacentiaBewerken op Wikidata
Status en tijdlijn
Start ontwerp Christopher Wren, Nicholas Hawksmoor, John Vanbrugh, Thomas Ripley
Gereed 1696Bewerken op Wikidata
Architectuur
Stijlperiode classicistische barok
Bouwkundige informatie
Architect(en) Christopher Wren, John Webb, Nicholas Hawksmoor, John VanbrughBewerken op Wikidata
Opdrachtgever(s) Willem III van Oranje, Maria II van EngelandBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus Grade I-bouwwerk (1973)Bewerken op Wikidata
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Old Royal Naval College is een ensemble van gebouwen aan de zuidoever van de Theems in Greenwich, Londen. Het was tot 1869 als Greenwich Hospital een rustoord voor voormalige zeelieden van de Royal Navy, vervolgens de huisvesting van het Royal Naval College (1873-1998) en ten slotte een campus van de universiteit van Greenwich (sinds 1999) en het Trinity College of Music (sinds 2000). Het bouwwerk wordt meestal aangeduid als Old Royal Naval College. Het complex maakt deel uit van het cultureel werelderfgoed sinds het door de UNESCO Commissie voor het Werelderfgoed in 1997 als onderdeel van de inschrijving "Maritiem Greenwich" aan de werelderfgoedlijst werd toegevoegd.

Het bouwwerk is gebouwd naar plannen uit 1692 van Christopher Wren, hofarchitect en ontwerper van onder meer Kensington Palace, Hampton Court Palace, de Wren Library van Trinity College in Cambridge, het Royal Observatory en St Paul's Cathedral. De bouw werd aangevat in 1696 en de eerste van de vier kwadranten van het complex, King Charles Court werd afgewerkt in 1705. De drie andere gebouwen, Queen Mary Court, Queen Anne Court en King William Court werden pas na Wrens overlijden in 1723 door zijn opvolgers afgewerkt, grotendeels naar het oorspronkelijke ontwerp.

Geschiedenis

Het oudst gekende bouwwerk op de site was het 15e-eeuwse Bella Court, gebouwd in 1443 door Humphrey, hertog van Gloucester, en later omgedoopt tot Paleis van Placentia door Margaretha van Anjou bij de confiscatie. Herbouwd tussen 1498 en 1504 door Hendrik VII, was het sindsdien beter bekend als Greenwich Palace. Als zodanig was het de geboorteplaats van de Tudor-vorsten Henry VIII (1491), Mary I (1516) en Elizabeth I (1533), en naar verluidt het favoriete paleis van Henry VIII. Het paleis raakte in verval tijdens de Engelse Burgeroorlog. In opdracht van en voor koning Charles II tekende de architect John Webb in 1664 nog een nieuwe vleugel aan het kasteel uit die in de daarop volgende decennia deels werd afgewerkt. Met uitzondering van het onvolledige John Webb-gebouw werden de laatste delen van het Greenwich Palace uiteindelijk in 1694 gesloopt.

Royal Hospital for Seamen at Greenwich (Greenwich Hospital)

Koningin Mary II, geraakt door de beelden van terugkerende gewonde mariniers na de zeeslagen bij Barfleur en La Hougue, gaf in 1692 opdracht het nooit als koninklijke residentie gebruikte en niet afgewerkte kasteel van Charles II om te bouwen tot een Royal Hospital for Seamen at Greenwich, veelal gekend als het Greenwich Hospital. Het woord "Hospital" werd gebruikt in zijn oorspronkelijke betekenis van een plaats die gastvrijheid biedt aan degenen die het nodig hebben, en verwees niet naar medische zorg, hoewel de gebouwen een ziekenboeg bevatten die, nadat Greenwich Hospital gesloten was, tot 1986 opereerde als Dreadnought Seaman's Hospital. De stichting die het ziekenhuis exploiteerde bleef ook nadien en tot heden bestaan, ten behoeve van voormalig personeel van de Koninklijke Marine en hun nabestaanden. De stichting biedt nu beschutte huisvesting op andere locaties.

The prospect of the Royall Hospital at Greenwich to the River Thames
(gravure Hendrick Hulsbergh, 1715)
Greenwich Hospital in 1804. Van links naar rechts: Queen Mary Court, King William Court (met koepel) en King Charles Court

Architect Christopher Wren bouwde de oude kasteelvleugel verder uit tot het huidige King Charles Court, wat na bouwwerken van 1696 tot 1705 afgewerkt werd. Zijn plannen voorzagen een verdere uitbreiding in zuidelijke en oostelijke richting. Een vroege controverse ontstond toen bleek dat de oorspronkelijke plannen voor het Hospital het uitzicht op de rivier vanuit het Queen's House zouden hebben geblokkeerd. Koningin Mary II beschouwde het als een faux pas van Wren en beval daarom dat de gebouwen werden gesplitst, waardoor een laan werd gecreëerd die van de rivier door het complex heen naar het Queen's House en Greenwich Park met Greenwich Hill en de Royal Observatory daarachter leidde. Dit gaf Greenwich Hospital zijn kenmerkende uitstraling, met vier aparte gebouwen gerangschikt in een aantal kwadranten. De vier belangrijkste gebouwen (de "Courts") zijn doorsneden noord-zuid door een Grand Square en passage, en oost-west door een interne weg van de East Gate (met wachthuis) naar de West Gate (met wachthuis), tegenwoordig gekend als de College Way. De West Gate leidt naar Greenwich West met Greenwich Market en de ligplaats van de Cutty Sark en verder naar Deptford, de East Gate naar het centrum van Greenwich en de Greenwich Peninsula. De passage ten zuiden van de Grand Square heeft exact de breedte van het achterliggende Queen's House zelf.

King Charles Court in het noordwesten werd volledig onder de supervisie van Wren gebouwd, Queen Mary Court in het zuidoosten, met ook de Hospital Chapel, was getekend door Wren en diens assistent Nicholas Hawksmoor, maar met een bouw die pas werd aangezet na Wren's overlijden onder supervisie van architect Thomas Ripley werd in 1742 afgewerkt, Queen Anne Court in het noordoosten met Wren en Hawksmoor als architecten en King William Court, met de Painted Hall, in het zuidwesten ontworpen door Wren, maar afgewerkt door Hawksmoor en Sir John Vanbrugh.

In het zuidwesten van de site opende in 1712 nog een Royal Hospital School, om hulp en onderwijs te bieden aan de wezen van zeevarenden in de Koninklijke en Koopvaardij marines. In 1933 verhuisde die kostschool naar Holbrook, Suffolk (nog steeds actief aldaar). De oude schoolgebouwen werden het volgende jaar, in 1934, heropend als het scheepvaartmuseum National Maritime Museum.

Tot de gouverneurs van het hospitaal behoorde ook Thomas Hardy, in de nadagen van zijn roemrijke carrière.

Greenwich Hospital sloot in 1869, waarbij de gebouwen werden overgenomen door het Royal Naval College, dat vanaf 1873 de militaire zeevaartopleiding aldaar organiseerde (tot 1998).

In verband met de aanleg van een spoorweg op de gronden van het Greenwich Hospital, werden in 1875 de overblijfselen van duizenden matrozen en officieren opgegraven en een kilometer oostwaarts herbegraven in East Greenwich Pleasaunce. Daaronder bevonden zich de stoffelijke resten van velen die hadden gevochten in de Slag bij Trafalgar.

Royal Naval College, Greenwich

Het Royal Naval College in Greenwich werd opgericht door een Order in Council van 16 januari 1873. Hoogleraren wiskunde, exacte wetenschappen, scheikunde, toegepaste mechanica en vestingwerken verzorgden een officiersopleiding voor onderluitenanten en werd zo de "universiteit van de marine". De staf bestond uit zowel burgers als marinepersoneel. Het instituut werd gesloten in 1998 en de opleiding werd overgenomen door het bestaande Britannia Royal Naval College in Dartmouth (Devon) voor de initiatie en het nieuw opgerichte Joint Services Command and Staff College, dat alle militaire wapens dient en gevestigd is in Watchfield.

Na de sluiting van het Royal Naval College

In het King Charles Court, het noordwestelijk gebouw, vestigde zich vanaf 2000 Trinity College of Music, wat in 2005 fuseerde met het Laban Dance Centre en voortaan gekend was als het Trinity Laban Conservatoire of Music and Dance.

In de drie andere Courts zijn sinds 1999 auditoria en onderzoekscentra van de universiteit van Greenwich gevestigd, waarmee het Old Royal Naval College uitgroeide tot de hoofdcampus van die universiteit.

Royal Hospital for Seamen at Greenwich, kortweg Greenwich Hospital, later Royal Naval College, met centraal op de achtergrond het Queen's House
Zie de categorie Royal Naval College, Greenwich van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.