Ronde van Drenthe

Vlag van Nederland Ronde van Drenthe
Ronde van Drenthe
Regio Drenthe, Nederland
Periode maart
Organisator Stichting Ronde van Drenthe
Discipline weg
Type Eendagswedstrijd
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Ronde van Drenthe, ook genaamd Albert Achterhes Profronde van Drenthe, is een wielerwedstrijd die wordt verreden in de Nederlandse provincie Drenthe.

De eerste editie werd in 1960 verreden door de mannen amateurs. Vanaf 1998 werd door dezelfde organiserende stichting de eendaagse wedstrijd Novilon Eurocup voor vrouwen georganiseerd welke van 2003-2006 als een driedaagse werd verreden. In 2007 werd deze gesplitst in de drie eendaagse koersen Novilon Eurocup, Ronde van Drenthe en Drentse 8 van Dwingeloo, vanaf 2015 Drentse 8 van Westerveld geheten. In 2015 werd de Novilon Eurocup voor het laatst verreden.

Mannen

Ronde van Drenthe
De Ronde van Drenthe in Odoorn (2008)
De Ronde van Drenthe in Odoorn (2008)
Lokale naam Albert Achterhes Profronde
Classificatie
Internationale kalender UCI Europe Tour
Categorie 1.HC
Geschiedenis
Eerste editie 1960
Aantal edities 60 (2023)
Eerste winnaar Vlag van Nederland Jurre Dokter
Laatste winnaar Vlag van Noorwegen Per Strand Hagenes
Laatste Bel. winnaar Dries Van Gestel (2022)
Laatste Ned. winnaar Pim Ligthart (2019)
Meeste zeges 6 renners met 2 zeges
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wedstrijd wordt sinds 1960 georganiseerd. Van oudsher is de koers een van de belangrijkere Nederlandse amateurklassiekers. Bekende renners die de Ronde wonnen zijn Hennie Kuiper in 1972 en Karsten Kroon in 1996. Sinds het einde van de 20e eeuw doen er ook veel (semi-)professionals aan de wedstrijd mee en heeft de koers ook niet-Nederlandse winnaars gekregen. Een deel van het parcours voert over kinderkopjes (kasseien) en daarom wordt ze ook weleens de kleine Hel van het Noorden genoemd, een verwijzing naar de veel bekendere wedstrijd Parijs-Roubaix, die vaak in hetzelfde weekend wordt verreden.

Sinds 2005 valt de wedstrijd onder de UCI Europe Tour in de categorie 1.1. In 2010 werd deze wedstrijd daags nadien gevolgd door Dwars door Drenthe, een nieuwe eendaagse wielerwedstrijd, eveneens van categorie 1.1. In 2011 werden deze wedstrijden samengevoegd en als tweedaagse etappekoers verreden als de Ronde van Drenthe. In 2012 worden ze weer apart verreden in de categorie 1.1. Sinds 2018 valt de Ronde van Drenthe onder de categorie 1.HC (Hors Categorie, buitencategorie).[1]

De koers werd vanaf 1960 vier keer niet verreden. In 1963 en 1964 was er geen Ronde; in 2001 werd de wedstrijd afgelast in verband met de mond-en-klauwzeerepidemie; en in 2020 werd koers afgelast vanwege de uitbraak van het coronavirus.[2]

Winnaars

1960 · Vlag van Nederland Jurre Dokter
1961 · Vlag van Nederland Cees de Jongh
1962 · Vlag van Nederland Bart Solaro
1963-1964 · Niet verreden
1965 · Vlag van Nederland Roel Hendriks
1966 · Vlag van Nederland Piet Tesselaer
1967 · Vlag van Nederland Leen de Groot
1968 · Vlag van Nederland Jan van Katwijk
1969 · Vlag van Nederland Ben Janbroers
1970 · Vlag van Nederland Popke Oosterhof
1971 · Vlag van Nederland Juul Bruessing
1972 · Vlag van Nederland Hennie Kuiper
1973 · Vlag van Nederland Gerrie van Gerwen
1974 · Vlag van Nederland Co Hoogendoorn
1975 · Vlag van Nederland Jimmy Kruunenburg
1976 · Vlag van Nederland Wil van Helvoirt
1977 · Vlag van Nederland Joop Ribbers
1978 · Vlag van Nederland Henk Mutsaars
1979 · Vlag van Nederland Wim de Waal
1980 · Vlag van Nederland Henk Mutsaars
1981 · Vlag van Nederland Ron Snijders

1982 · Vlag van Nederland Hans Baudoin
1983 · Vlag van Nederland Ron Snijders
1984 · Vlag van Nederland Anton van der Steen
1985 · Vlag van Nederland Henk Boeve
1986 · Vlag van Nederland Dick Dekker
1987 · Vlag van Nederland Richard Luppes
1988 · Vlag van Nederland Stephan Räckers
1989 · Vlag van Nederland Erik Knuvers
1990 · Vlag van Nederland Gerrad Kemper
1991 · Vlag van Nederland Allard Engels
1992 · Vlag van Nederland Paul Konings
1993 · Vlag van Nederland Allard Engels
1994 · Vlag van Nederland Anthony Theus
1995 · Vlag van Nederland Pascal Appeldoorn
1996 · Vlag van Nederland Karsten Kroon
1997 · Vlag van Nederland Anthony Theus
1998 · Vlag van Nederland Remco van der Ven
1999 · Vlag van Nederland Jans Koerts
2000 · Vlag van België Andy De Smet
2001 · Niet verreden
2002 · Vlag van Nederland Rudi Kemna

2003 · Vlag van Nederland Rudi Kemna
2004 · Vlag van Nederland Erik Dekker
2005 · Vlag van Duitsland Marcel Sieberg
2006 · Vlag van Duitsland Markus Eichler
2007 · Vlag van Nederland Martijn Maaskant
2008 · Vlag van Nederland Coen Vermeltfoort
2009 · Vlag van Nederland Kenny van Hummel*
2010 · Vlag van Italië Alberto Ongarato
2011 · Vlag van Nederland Kenny van Hummel**
2012 · Vlag van Nederland Bert-Jan Lindeman
2013 · Vlag van Zweden Alexander Wetterhall
2014 · Vlag van België Kenny Dehaes
2015 · Vlag van België Edward Theuns
2016 · Vlag van Nederland Jesper Asselman
2017 · Vlag van Nederland Jan-Willem van Schip
2018 · Vlag van Tsjechië František Sisr
2019 · Vlag van Nederland Pim Ligthart
2020 · Niet verreden
2021 · Vlag van België Rune Herregodts
2022 · Vlag van België Dries Van Gestel
2023 · Vlag van Noorwegen Per Strand Hagenes

* Maurizio Biondo werd later in 2009 op doping betrapt en zijn overwinning werd hem ontnomen, de nummer twee, Kenny van Hummel, werd als winnaar aangemerkt.
** In 2011 werd de ronde verreden als tweedaagse etappekoers.

Meervoudige winnaars

OverwinningenRennerLandJaren
2Henk MutsaarsVlag van Nederland Nederland1978, 1980
Ron SnijdersVlag van Nederland Nederland1981, 1983
Allard EngelsVlag van Nederland Nederland1991, 1993
Anthony TheusVlag van Nederland Nederland1994, 1997
Rudi KemnaVlag van Nederland Nederland2002, 2003
Kenny van HummelVlag van Nederland Nederland2009, 2011

Overwinningen per land

OverwinningenLand
49Vlag van Nederland Nederland
5Vlag van België België
2Vlag van Duitsland Duitsland
1Vlag van Italië Italië, Vlag van Zweden Zweden, Vlag van Tsjechië Tsjechië, Vlag van Noorwegen Noorwegen

Vrouwen

Vanaf 1998 werd er ook een ronde voor vrouwen verreden onder de naam Novilon Eurocup. De eerste vier edities als een eendagskoers en vervolgens vier edities als meerdaagse koers, bestaande uit drie etappes. Vanaf 2007 werden de drie etappes vervangen door drie eendaagse wedstrijden, het Drentse drieluik; de Novilon Eurocup, de Drentse 8 van Dwingeloo en de Ronde van Drenthe, die alle drie door de Stichting Ronde van Drenthe worden georganiseerd. De Novilon Eurocup werd in 2015 voor het laatst verreden. De Drentse 8 heet vanaf 2015 Drentse 8 van Westerveld. De Ronde van Drenthe behoorde van 2007 tot 2015 tot de Wereldbeker en vanaf 2016 tot de World Tour. In beide wedstrijden wordt verschillende keren de VAM-berg beklommen. Marianne Vos won de drie wedstrijden in totaal zeven keer. Lorena Wiebes is met vier opeenvolgende zeges recordhoudster in de Ronde van Drenthe.

In totaal werden vijf edities van de drie verschillende koersen afgelast. In 2001 werd de Novilon Eurocup niet verreden wegens mond-en-klauwzeer. Sneeuw zorgde voor afgelasting van de Eurocup in 2013 en het onderweg afbreken van de koers tijdens de Drentse 8 in 2023.[3] In 2020 werden de 8 en de Ronde afgelast vanwege de uitbraak van het coronavirus afgelast.[2]

Ronde van Drenthe

Ronde van Drenthe
Ronde van Drenthe
Classificatie
Internationale kalender UCI Women's World Tour
Categorie 1.WWT
Geschiedenis
Eerste editie 2007
Aantal edities 17 (2024)
Eerste winnaar Vlag van Nederland Adrie Visser
Laatste winnaar Vlag van Nederland Lorena Wiebes
Laatste Bel. winnaar Jolien D'hoore (2015)
Laatste Ned. winnaar Lorena Wiebes (2024)
Meeste zeges Vlag van Nederland Lorena Wiebes (4)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
JaarWinnaarTweedeDerde
2007Vlag van Nederland Adrie VisserVlag van Frankrijk Élodie TouffetVlag van Nederland Marianne Vos
2008Vlag van Nederland Chantal BeltmanVlag van Nederland Marianne VosVlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg
2009Vlag van Zweden Emma JohanssonVlag van Nederland Loes GunnewijkVlag van Nederland Chantal Blaak
2010Vlag van Nederland Loes GunnewijkVlag van Nederland Annemiek van VleutenVlag van Italië Giorgia Bronzini
2011Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Nederland Kirsten WildVlag van Italië Giorgia Bronzini
2012Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Nederland Kirsten WildVlag van Zweden Emma Johansson
2013Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Nederland Ellen van DijkVlag van Zweden Emma Johansson
2014Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth ArmitsteadVlag van Nederland Anna van der BreggenVlag van Verenigde Staten Shelley Olds
2015Vlag van België Jolien D'hooreVlag van Nederland Amy PietersVlag van Nederland Ellen van Dijk
2016Vlag van Nederland Chantal BlaakVlag van Australië Gracie ElvinVlag van Duitsland Trixi Worrack
2017Vlag van Denemarken Amalie DideriksenVlag van Italië Elena CecchiniVlag van Nederland Lucinda Brand
2018Vlag van Nederland Amy PietersVlag van Verenigde Staten Alexis RyanVlag van Australië Chloe Hosking
2019Vlag van Italië Marta BastianelliVlag van Nederland Chantal BlaakVlag van Nederland Ellen van Dijk
2020niet verreden vanwege coronapandemie
2021Vlag van Nederland Lorena WiebesVlag van Italië Elena CecchiniVlag van Italië Eleonora Gasparrini
2022Vlag van Nederland Lorena WiebesVlag van Italië Elisa BalsamoVlag van België Lotte Kopecky
2023Vlag van Nederland Lorena WiebesVlag van Noorwegen Susanne AndersenVlag van Nederland Maike van der Duin
2024Vlag van Nederland Lorena WiebesVlag van Italië Elisa BalsamoVlag van Nederland Puck Pieterse

Meervoudige winnaars

OverwinningenRensterJaren
4Vlag van Nederland Lorena Wiebes2021, 2022, 2023, 2024
3Vlag van Nederland Marianne Vos2011, 2012, 2013

Overwinningen per land

OverwinningenLand
12Vlag van Nederland Nederland
1Vlag van België België, Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van Italië Italië, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk, Vlag van Zweden Zweden

Drentse 8 van Westerveld

Drentse 8 van Westerveld
Ronde van Drenthe
Categorie 1.1
Geschiedenis
Eerste editie 2007
Aantal edities 16 (2024)
Eerste winnaar Vlag van Duitsland Regina Schleicher
Laatste winnaar Vlag van Nederland Sofie van Rooijen
Laatste Ned. winnaar Sofie van Rooijen (2024)
Meeste zeges Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg
(3)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
JaarWinnaarTweedeDerde
2007Vlag van Duitsland Regina SchleicherVlag van Australië Rochelle GilmoreVlag van Italië Giorgia Bronzini
2008Vlag van Duitsland Ina-Yoko TeutenbergVlag van Duitsland Regina SchleicherVlag van Australië Rochelle Gilmore
2009Vlag van Duitsland Ina-Yoko TeutenbergVlag van Duitsland Regina SchleicherVlag van Nederland Kirsten Wild
2010Vlag van Duitsland Ina-Yoko TeutenbergVlag van Zweden Emma JohanssonVlag van Nederland Annemiek van Vleuten
2011Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Verenigde Staten Shelley OldsVlag van Zweden Emma Johansson
2012Vlag van Australië Chloe HoskingVlag van Italië Giorgia BronziniVlag van Nederland Marianne Vos
2013Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Italië Giorgia BronziniVlag van Zweden Emma Johansson
2014Vlag van Nederland Chantal BlaakVlag van Verenigd Koninkrijk Lucy GarnerVlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead
2015Vlag van Italië Giorgia BronziniVlag van Italië Valentina ScandolaraVlag van Nederland Annemiek van Vleuten
2016Vlag van Canada Leah KirchmannVlag van Luxemburg Christine MajerusVlag van Nederland Anouska Koster
2017Vlag van Australië Chloe HoskingVlag van België Lotte KopeckyVlag van Denemarken Amalie Dideriksen
2018Vlag van Verenigde Staten Alexis RyanVlag van België Jolien D'hooreVlag van Australië Chloe Hosking
2019Vlag van Frankrijk Audrey Cordon-RagotVlag van Nederland Amy PietersVlag van Italië Marta Bastianelli
2020niet verreden vanwege coronapandemie
2021Vlag van Nederland Chantal van den Broek-BlaakVlag van Nederland Charlotte KoolVlag van Italië Eleonora Gasparrini
2022Vlag van Luxemburg Christine MajerusVlag van Canada Alison JacksonVlag van Nederland Floortje Mackaij
2023afgebroken vanwege weersomstandigheden[3]
2024Vlag van Nederland Sofie van RooijenVlag van Italië Chiara ConsonniVlag van Italië Rachele Barbieri

Novilon Eurocup

Novilon Eurocup
Ronde van Drenthe
Geschiedenis
Eerste editie 1998
Laatste editie 2015
Aantal edities 16
Eerste winnaar Vlag van Duitsland Viola Paulitz-Müller
Laatste winnaar Vlag van Nederland Kirsten Wild
Meeste zeges Vlag van Nederland Leontien van Moorsel
Vlag van Nederland Marianne Vos
Vlag van Nederland Kirsten Wild
(alle drie met 2 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
JaarWinnaarTweedeDerde
Eendaagse koers
1998Vlag van Duitsland Viola Paulitz-MüllerVlag van België Vanja VonckxVlag van Nederland Arenda Grimberg
1999Vlag van Nederland Leontien van MoorselVlag van Nederland Mirjam MelchersVlag van Frankrijk Catherine Marsal
2000Vlag van Zweden Madeleine LindbergVlag van Nederland Marielle van Scheppingen-RommeVlag van Verenigd Koninkrijk Ceris Gilfillan
2001niet verreden vanwege mond-en-klauwzeer
2002Vlag van Nederland Leontien van MoorselVlag van Nederland Chantal BeltmanVlag van Duitsland Tanja Hennes
Driedaagse rittenkoers
2003Vlag van Nederland Mirjam MelchersVlag van Nederland Ghita BeltmanVlag van Verenigd Koninkrijk Rachel Heal
2004Vlag van Nederland Sissy van AlebeekVlag van Nederland Kirsten WildVlag van Nederland Sharon van Essen
2005Vlag van Nederland Suzanne de GoedeVlag van Denemarken Linda VillumsenVlag van Duitsland Judith Arndt
2006Vlag van Nederland Loes MarkerinkVlag van Duitsland Trixi WorrackVlag van Nederland Kirsten Wild
Eendaagse koers
2007Vlag van Italië Giorgia BronziniVlag van Nederland Marianne VosVlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg
2008Vlag van Verenigde Staten Kristin ArmstrongVlag van Nederland Regina BruinsVlag van Nederland Kirsten Wild
2009Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Duitsland Trixi WorrackVlag van Zweden Emma Johansson
2010Vlag van Nederland Annemiek van VleutenVlag van Duitsland Ina-Yoko TeutenbergVlag van Nederland Kirsten Wild
2011Vlag van Nederland Suzanne de GoedeVlag van Duitsland Marlen JöhrendVlag van Nederland Natalie van Gogh
2012Vlag van Nederland Marianne VosVlag van Italië Marta BastianelliVlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead
2013niet verreden vanwege weersomstandigheden[4]
2014Vlag van Nederland Kirsten WildVlag van Verenigde Staten Shelley OldsVlag van Zweden Emma Johansson
2015Vlag van Nederland Kirsten WildVlag van Australië Chloe HoskingVlag van Luxemburg Christine Majerus