Rode heidelucifer
| Rode heidelucifer | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||
| Cladonia floerkeana (Fr.) Flörke (1828) | ||||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||||
Rode heidelucifer op  Wikispecies | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Rode heidelucifer (Cladonia floerkeana) is een korstmossoort uit de familie Cladoniaceae dat vrij algemeen voorkomt in lichte bossen, heiden, stuifzanden en duinen.[1]
Determinatie
Rode heidelucifer heeft grijze, staafvormige tot vertakte thalli met rode apotheciën. De grondschubben zijn helder grijs, meestal dakpansgewijs afstaand. De podetiën zijn staafvormig tot knotsvormig, meestal vertakt met grove sorediën aan het oppervlak en aan de top veel afstaande grijze schubben. Aan de top bevinden zich ook de apotheciën en zijn vaak zwarte of rode puntvormige pycnidiën zichtbaar.
Het heeft de volgende kenmerkende kleurreacties: K- of zelden K+ (geel), C-, KC-, P- of zelden P+ (geel), UV- of zelden UV+ (blauwig).[2]
Gelijkende taxa
Verwarring is mogelijk met dove heidelucifer en rood bekermos. De eerste heeft fijnere sorediën en meestal een groene tint. De tweede heeft duidelijke bekers in plaats van staafjes en een geelgroene tint.[1][3]
Ecologie
Rode heidelucifer komt voor op zuur strooisel, mor en kaal zand, maar ook op rottend hout en boomstronken en soms op rieten daken. Daarnaast komt de soort veel voor op de schors van berken en grove dennen en op goed belichte takken van zomereiken.[1]
Syntaxonomie
In de systematiek van de mossen- en korstmossengemeenschappen is rode heidelucifer een kensoort van de klasse van purpersteeltje en ruig haarmos en een differentiërende soort binnen de klasse van vertakt bekermos en neptunusmos.[4]
Externe links
- BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen Cladonia floerkeana
- Mycobank Cladonia floerkeana
- Index Fungorum Cladonia floerkeana
- Catalogue of Life Cladonia floerkeana
Referenties
- 1 2 3 Herk, K. van, A. Aptroot & L. Sparrius, 2017. Veldgids Korstmossen. KNNV Uitgeverij, Zeist. 2e druk p. 144-145
- ↑ (en) ITALIC 7.0
- ↑ BLWG Verspreidingsatlas Korstmossen Cladonia floerkeana, geraadpleegd 6 augustus 2019
- ↑ Dort, K. van, B. van Gennip & M. Schrijvers-Gonlag, 2017. De vegetatie van Nederland - 6: Mossen- en korstmossengemeenschappen. KNNV Uitgeverij, Zeist. 1e druk p. 288, 327
Bron
- Deze informatie is deels overgenomen van de BLWG Verspreidingsatlas, auteur Laurens Sparrius, 2012, waarvan de teksten zijn vrijgegeven onder Creative Commons CC-BY-SA 3.0