Robine Salomons

Robine Salomons
Persoonsgegevens
Volledige naam Robine Salomons
Geboortedatum 2 september 2001 [1][2][3][4]
Geboorteplaats Haarlem
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Opleiding en beroep
Beroep auteur, internetpersoonlijkheid
Oriënterende gegevens
Jaren actief 2015 - heden
Werken
Bekende werken Niet alle autisten houden van treinen
Uitgeverij(en) Splint Media
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Robine Salomons (Haarlem, 2 september 2001) is een Nederlands auteur en internetpersoonlijkheid. Ze verwierf bekendheid via het sociale mediaplatform TikTok, waar zij onderwerpen als neurodiversiteit en vrouwelijke autisme-ervaringen bespreekt. In 2024 debuteerde ze als auteur met het boek Niet alle autisten houden van treinen.

Biografie

Robine Salomons werd geboren in Haarlem, maar groeide op in Hoofddorp[1] en kreeg op jonge leeftijd de diagnose PDD-NOS, een ontwikkelingsstoornis binnen het autismespectrum. In haar vroege jeugd volgde zij speciaal onderwijs, waarna zij overstapte naar het regulier voortgezet onderwijs. Tijdens haar schoolperiode paste zij zich sterk aan aan haar omgeving, een gedrag dat zij later zou duiden als "maskeren", een fenomeen dat vaak voorkomt bij vrouwen met autisme.

TikTok en online aanwezigheid

Robine begon in 2015 met het maken van video's op TikTok (voorheen Musical.ly). Aanvankelijk richtte haar content zich op lifestyle en comedy, waarmee ze een groot bereik opbouwde. In 2019 ging een van haar video's viraal, wat bijdroeg aan haar snelle groei op het platform.

De inhoud van haar kanaal nam een wending nadat ze in het kader van een schoolproject een gastles gaf op haar voormalige middelbare school, waarin zij voor het eerst openlijk sprak over haar autisme.[5] De positieve reacties die ze daarop ontving en de vele vragen die volgden, vormden voor haar een keerpunt. Vanaf dat moment begon zij steeds vaker video’s te maken waarin zij haar ervaringen als vrouw met autisme deelde. Deze inhoud, die thema’s als sociale maskering, overprikkeling en het doorbreken van stereotypen behandelt, vormt sindsdien de kern van haar online werk.

Publicaties

In november 2024 verscheen Robine’s eerste boek, Niet alle autisten houden van treinen. In het boek pleit zij voor meer nuance in het maatschappelijke beeld van autisme, met specifieke aandacht voor ondervertegenwoordigde groepen binnen het spectrum, zoals vrouwen. Het werk werd positief ontvangen en besproken in onder andere Trouw,[4] De Telegraaf[6]en Grazia.[7]

Samenwerking met Mattel (Barbie)

In januari 2026 bracht speelgoedfabrikant Mattel binnen de Barbie Fashionistas-lijn een Barbiepop met autisme uit, ontwikkeld in samenwerking met het Autistic Self Advocacy Network (ASAN). Volgens Mattel en de betrokken organisaties sloten de ontwerpkeuzes en accessoires aan bij ervaringen van mensen binnen het autismespectrum, waaronder een noise-cancelling koptelefoon, een fidget spinner, een tablet met symbolen voor ondersteunde communicatie (AAC), sensorisch toegankelijke kleding en een licht zijwaarts gerichte blik.[8]

In het kader van de internationale introductie werkte Mattel samen met vertegenwoordigers uit de autistische gemeenschap. In Nederland werd Robine Salomons betrokken als ambassadrice en publieke vertegenwoordiger van deze Barbiepop. Volgens haar kan herkenning bijdragen aan een gevoel van erkenning en inclusie bij kinderen met autisme, waarbij zij aangaf dat de accessoires bedoeld zijn als mogelijke herkenningspunten en niet als vastomlijnde definitie van autisme.[9] [10]

De introductie leidde tot debat. Voorstanders, waaronder belangenorganisaties en ouders, stelden dat inclusiever speelgoed kan bijdragen aan normalisering en een positiever zelfbeeld bij autistische kinderen, doordat hulpmiddelen zoals koptelefoons en stim-speelgoed zichtbaar en genormaliseerd worden binnen spelcontexten. [8] Sommige leden van de autistische gemeenschap en deskundigen waarschuwden echter dat een commerciële uitwerking van autisme het risico met zich meebrengt dat een breed en divers spectrum wordt teruggebracht tot herkenbare, maar beperkte kenmerken.[11] Dit werd samengevat als een spanningsveld tussen het belang van representatie en het gevaar van stereotypering of versmalling.

Bibliografie

  • Niet alle autisten houden van treinen (2024), uitgeverij Splint Media. ISBN 9789493042223