Rajendre Khargi

Khargi werd in Paramaribo geboren.^[3] Hij was verslaggever en radiomaker bij de NOS en enkele andere Nederlandse omroepen.^[4] Medio jaren 1970 was hij redacteur voor Het Zwarte Schaap, een programma voor Surinamers en Antillianen op Radio 2.^[5] Eind jaren 1970 tot en met de tweede helft van de jaren 1980 was hij eindredacteur voor Zorg en Hoop,^[4] een wekelijks radioprogramma met nieuws, interviews en telefoongesprekken gericht op Surinamers.^[6]

Sinds 1984 werkte hij voor het persbureau ANP ^[7] als chef voor Amsterdam, en redacteur en correspondent voor de Cariben en Midden-Amerika.^[4] Tijdens de verkiezingen in Haïti van november 1987 ontkwamen Khargi en enkele andere journalisten aan een aanslag in de hoofdstad Port-au-Prince.^[8] In 1991 volgde hij Rien Huizing op als hoofdredacteur van de Radio Nieuwsdienst van het ANP.^[9][10] Hier bleef hij aan tot eind 1993. In 1994 kwam hij hier terug als hoofd van de marktgroep Bulletins en Nieuws Diensten (BND).^[11]

Na zijn journalistieke loopbaan was hij leidinggevende voor onderzoek en ontwikkeling bij het Japanse bedrijf Seiko.^[4] Van 1996 tot 1998 studeerde hij aan de Business School Nederland (BSN).^[12]

Hij nam het initiatief tot de oprichting van de leerstoel Hindostaanse Diaspora Studies aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.

Daarnaast was hij adviseur voor de minister van Ontwikkelingssamenwerking en was hij bestuursvoorzitter van OneWorld. In 2019 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.^[4]

Terwijl Chan Santokhi sinds 2013, toen de oppositieleider vanuit de VHP, gesprekken voerde met Nederland, was Khargi sinds dat moment ook betrokken.^[13] Naast adviseur is hij speechschrijver van Santokhi. Sinds het aantreden van het kabinet-Santokhi in 2020 is hij adviseur voor het Surinaamse ministerie van Buitenlandse Zaken, Internationale Business en Internationale Samenwerking. Deze taak nam hij in eerste instantie op zich om het Diaspora Instituut Suriname op te zetten. Rond 2020 nam hij de Surinaamse nationaliteit aan.^[14]

Begin november 2020 werd hij door minister Albert Ramdin aan president Santokhi voorgedragen als ambassadeur in Nederland. Op 10 februari 2021 overhandigde Khargi zijn geloofsbrieven aan koning Willem-Alexander.^[15] Zijn voorganger als ambassadeur was tot 2010 Urmila Joella-Sewnundun.^[16] Direct voor hem diende sinds 2019 als hoogste vertegenwoordiger van Suriname in Nederland de zaakgelastigde Oquemele Denz.^[17]

In augustus 2025 beëindigde minister Melvin Bouva het ambassadeurschap van Rajendre Khargi in Nederland en riep hem terug naar Paramaribo. Een van de redenen was omdat hij een diasporabijeenkomst had georganiseerd zonder toestemming uit Paramaribo. De bijeenkomst werd niettemin bijgewoond door een minister uit het kabinet-Simons, Patrick Brunings van Olie en Gas.^[18] Hier had ook nog een staatsieportret van president Chan Santokhi aan de muur gehangen en verder had Khargi volgens Bouva geen decoraties van de vorige regering mogen uitreiken zonder instemming van president Jennifer Simons.^[19] Khargi diende daarop zijn ontslag in omdat hij geen basis meer zag voor een samenwerking met Bouva. In zijn ontslagbrief nam hij nadrukkelijk afstand van de beschuldigingen, omdat ze niet in overeenstemming zouden zijn met de werkelijkheid. Volgens Khargi had het ministerie tot 28 augustus nog geen nieuw staatsieportret van president Jennifer Simons aangeleverd en was het gebruikelijk om een oud staatsieportret zolang te laten hangen. Hij voerde verder aan dat de uitreiking van decoraties tot zijn taken behoorde, ongeacht welk kabinet regeert. "Ook onder mijn aantreden in 2021 heb ik in dat kader onderscheidingen uitgereikt die door de toenmalige president D. Bouterse waren verleend. De stelling dat ik hierin ongeoorloofd heb gehandeld, mist dan ook elke grond," aldus Khargi.^[20]