Melvin Bouva

Nadat in 2004 het Nationaal Jeugdparlement werd opgericht behoorde hij tot de eerste groep gekozen jeugdparlementariërs die op 3 november 2004 werd geïnstalleerd.^[1] Twee weken later volgde hij de eerste, voorlopige voorzitter Rayen Vyent op door middel van een stemming in het parlement.^[2] Hij bleef aan tot oktober 2007.^[3]

Hierna werd hij jeugdambassadeur voor de Millennium Development Goals van de VN (samen met Yldiz Beighle).^[4] In deze jaren schreef hij ook columns.^[5] In 2009 sloot hij zich aan bij de Nationale Democratische Partij van Desi Bouterse.^[6] Zijn keuze voor de NDP was in die tijd verrassend, omdat hij tot dan toe vooral nog geplaatst werd in de hoek van de NPS van Ronald Venetiaan.^[7] Toen hij zich op 1 april 2010 verkiesbaar stelde voor de verkiezingen in mei, zegde hij zijn functie als jeugdambassadeur om principieel-politieke reden op.^[4]

Ondertussen behaalde hij zijn bachelorgraad in de rechten aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname.^[8][9] Later, in augustus 2015, slaagde hij voor zijn mastergraad in bestuurskunde.^[10]

Bouva bepleitte in aanloop naar de verkiezingen van 2010 dat Bouterse bij een veroordeling voor de Decembermoorden nog evengoed tot president verkozen kon worden. Hij onderbouwde dit met de vergelijking dat Nelson Mandela ook in de gevangenis heeft gezeten.^[11] Twee jaar nadat hij zitting had genomen in De Nationale Assemblée (DNA), in 2012, was hij een van de initiatiefnemers van de Amnestiewet die moest voorkomen dat Bouterse voor de Decembermoorden veroordeeld zou worden.^[12]

In 2015 werd hij gekozen tot vicevoorzitter van DNA.^[8] Daarnaast werd hij in 2019 in Qatar gekozen tot voorzitter van het Forum van Jonge Parlementariërs dat tot de Interparlementaire Unie behoort.^[13]

Hij werd opgenomen in de lijst van 100 invloedrijkste mensen ter wereld in de Afrikaanse diaspora (MIPAD) onder de 40 jaar van 2018 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.^[14]

In 2019 kwamen minister Lekhram Soerdjan van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer en Bouva met een stimuleringsplan voor hoge cijfers, door de zes best geslaagden van schoolinstellingen te belonen met een perceel grond in Reeberg in Wanica. Bouwgrond is anno 2019 schaars in Suriname en voor mensen moeilijk te verkrijgen.^[15]

Tijdens de verkiezingen van 2020 werd hij herkozen voor een periode van vijf jaar in DNA.^[16] Nog voordat de nieuwe regering aantrad, liet hij zich trakteren op een baan als beleidsadviseur eerste klasse op het ministerie van Buitenlandse Zaken, tegen een salaris in functiegroep 11.^[17] Hij was een uit een groot aantal NDP-getrouwen die in haar nadagen door de regering-Bouterse II een baan^[18] plus een loonsverhoging van 50% toegeschoven kreeg.^[19] Aan het eind van de NDP-regering bestonden overheidsuitgaven voor 25% uit ambtenarenlonen.^[20] Toen Bouva nagevraagd werd over vermeende betrokkenheid bij verdwenen gelden bij naschoolse opvang, reageerde hij met: "Wat een lummel-uitspraak. Lees en luister maar en als je ook geen bewijs heb, hou je scheur verder."^[21]

Op campagne in het district Sipaliwini liet hij zich racistisch uit over andere politici, dat een "heleboel valse en bami etende boodschappers zorgden voor slecht resultaat NDP in Sipaliwini."^[22]

Terwijl Bouva als gewezen vicevoorzitter bekend is met de protocollen die gelden in DNA werd hij in de jaren 2020 telkens weer door de politie uit het parlement verwijderd vanwege razernij en ordeverstoring. Dit gebeurde op 29 juli 2021, op 26 mei 2022, 11 juni 2024 en 29 oktober 2024.^{[23][24][25][26]} Door de agressie van Bouva in de Assemblée zei voorzitter Marinus Bee rond 1 november 2024 dat het zo niet verder kon, en met een nieuw Ordereglement te zullen komen.^[27][28]

Tijdens de verkiezingen van 2025 stond hij op nummer 11 van de lijst van de NDP.^[29] Op 16 juli 2025 trad hij aan als minister van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking.^[30]

Voorafgaand aan de verkiezingen hadden Bouva en veel anderen uit de NDP-gelederen flinke kritiek geleverd op de schenking van 88 containers aan hulpgoederen uit India. Eenmaal minister, kondigde hij aan dat hij de hulpgoederen niettemin aan de bevolking zou uitdelen, omdat hij als minister het algemeen en nationaal belang voorop stelt.^[31][32]

In augustus 2025 beëindigde hij het ambassadeurschap van Rajendre Khargi in Nederland en riep hem terug naar Paramaribo. Een van de redenen was omdat hij een diasporabijeenkomst had georganiseerd zonder toestemming uit Paramaribo. De bijeenkomst werd niettemin bijgewoond door een minister uit het kabinet-Simons, Patrick Brunings van Olie en Gas.^[33] Hier had ook nog een staatsieportret van president Chan Santokhi aan de muur gehangen en verder had Khargi volgens Bouva geen decoraties van de vorige regering mogen uitreiken zonder instemming van president Jennifer Simons.^[34] Khargi diende daarop zijn ontslag in omdat hij geen basis meer zag voor een samenwerking met Bouva. In zijn ontslagbrief nam hij nadrukkelijk afstand van de beschuldigingen, omdat ze niet in overeenstemming zouden zijn met de werkelijkheid. Volgens Khargi had het ministerie tot 28 augustus nog geen nieuw staatsieportret van Simons aangeleverd en was het gebruikelijk om een oud staatsieportret zolang te laten hangen. Hij voerde verder aan dat de uitreiking van decoraties tot zijn taken behoorde, ongeacht welk kabinet regeert. "Ook onder mijn aantreden in 2021 heb ik in dat kader onderscheidingen uitgereikt die door de toenmalige president D. Bouterse waren verleend. De stelling dat ik hierin ongeoorloofd heb gehandeld, mist dan ook elke grond," aldus Khargi.^[35]