Raamvertelling

Een raamvertelling of kadervertelling (ook wel raamverhaal of kaderverhaal) is een narratieve techniek waarbij een bepaald verhaal de omlijsting vormt voor een aantal andere verhalen, de binnenvertellingen. Raamvertellingen worden vooral gebruikt in films en literatuur.

Een raamvertelling start met een primaire vertelling waarin een verhaal gepresenteerd wordt. Dit gedeelte is bedoeld als expositie, waarbij het thema wordt bepaald en het personage of de personages als vertelinstanties worden geïntroduceerd. Die vertellen dan elk hun verhaal. Het is mogelijk dat het kaderverhaal en de ingebedde verhalen onderdeel uitmaken van dezelfde geschiedenis, de ingebedde verhalen spelen zich dan af in het verleden. Op die manier worden deze verhalen narratief samengebonden door een soort flashback-techniek.

In de ingekaderde vertellingen kan dan telkens één verteller aan het woord zijn, of verschillende vertellers, zoals in de Decamerone van Boccaccio. Het kan gebeuren dat binnen een vertelling weer een ander verhaal wordt verteld, zoals in Duizend-en-een-nacht.

Voorbeelden

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.