Rúrik Gíslason

Rúrik Gíslason
Rúrik Gíslason
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 25 februari 1988
Geboorteplaats Reykjavik, Vlag van IJsland IJsland
Lengte 184 cm
Positie Rechtsbuiten
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2020
Jeugd
–2004
2005
2005
Vlag van IJsland HK Kópavogur
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van IJsland HK Kópavogur
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2005
2005–2007
2007–2009
2009–2012
2012–2015
2015–2018
2016–2018
2018–2020
Vlag van IJsland HK Kópavogur
Vlag van Engeland Charlton Athletic
Vlag van Denemarken Viborg FF
Vlag van Denemarken Odense BK
Vlag van Denemarken FC Kopenhagen
Vlag van Duitsland 1. FC Nürnberg
Vlag van Duitsland 1. FC Nürnberg II
Vlag van Duitsland SV Sandhausen
12(1)
0(0)
46(16)
87(10)
68(5)
32(0)
6(1)
55(3)
Interlands **
2009–2018 Vlag van IJsland IJsland 53(3)
Erelijst

* Bijgewerkt op 23 juli 2025
** Bijgewerkt op 23 juli 2025
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Rúrik Gíslason (Reykjavik, 25 februari 1988) is een IJslands voormalig voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelde.

Clubcarrière

RSC Anderlecht haalde Rúrik Gíslason in 2004 als jeugdspeler naar België, maar in januari 2005 keerde hij terug naar zijn oude club HK Kópavogur.[1] Bij deze club maakte hij zijn profdebuut. In 2005 trok hij een tweede keer naar het buitenland, ditmaal naar Charlton Athletic. Bij de Londense club slaagde Gíslason er echter niet in om door te stromen naar het eerste elftal, waarop hij in 2007 naar Denemarken trok. Via Viborg FF en Odense BK raakte de middenvelder in 2012 bij topclub FC Kopenhagen, waarmee hij in 2013 landskampioen werd en in 2015 de Beker van Denemarken won.

In 2015 ruilde Gíslason het Deense voetbal in voor de 2. Bundesliga. Na tweeënhalf seizoen bij 1. FC Nürnberg trok hij in januari 2018 naar SV Sandhausen.[2] Ook daar speelde hij tweeënhalf seizoen, want zijn in medio 2020 aflopende contract werd niet verlengd.[3][4] Gíslason, die hierop fel uithaalde naar zijn oud-trainer Uwe Koschinat, bleef nog enkele maanden zonder club, om vervolgens in november 2020 een punt te zetten achter zijn profcarrière.[4][5] Gíslason, die tijdens zijn WK-deelname uitgroeide tot een sekssymbool op de sociale media, richtte zich nadien op een carrière in de film- en muziekwereld.[6][5] Zo won hij in 2021 de Duitse versie van het televisieprogramma Let's Dance.[7]

Interlandcarrière

Gíslason maakte op 22 maart 2009 zijn debuut voor IJsland in een vriendschappelijke interland tegen Faeröer. Gíslason is sindsdien een vaste waarde bij de nationale ploeg van zijn land. Voor het EK 2016 werd hij niet geselecteerd, maar twee jaar later behoorde hij wel tot de WK-kern.[8] In Rusland kwam hij in twee wedstrijden in actie: op de eerste speeldag mocht hij tegen Argentinië in de 63e minuut invallen voor Jóhann Berg Guðmundsson, op de tweede speeldag speelde hij een volledige wedstrijd tegen Nigeria.[9][10][11]

Erelijst

Vlag van Denemarken FC Kopenhagen
2013
2015

Zie ook